บทที่ 943

หยางติ่งเทียนเห็นท่าทีเป็นกังวลของหลงกูเฉิง จึงพูดปลอบ: "เหล่าหลง ไม่ต้องกังวล เฟยหยูจะต้องไม่เป็นอะไร ฉันเช็คดูแล้ว กระสุนไม่ได้ตัดผ่านเส้นเลือดใหญ่

ขอเพียงแค่การผ่าตัดราบรื่นดี ก็น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไร"

หลงกูเฉิงสงบลง

เขามองไปที่หยางติ่งเทียน ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกหลายอย่าง!

น้องเขยคนนี้ที่ฉันดูถูกมาโดยตลอดได้ช่วยชีวิตลูกชายฉันไว้?

ไม่ว่ามันจะเป็นเพราะเล่ห์เหลี่ยมหรือกลอุบายอื่นใดก็ตาม หยางติ่งเทียนเป็นคนที่ยื่นมือมาช่วยชีวิตลูกชายของเขาไว้ในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด!

อืม!

หลงกูเฉิงพยักหน้า และไม่ได้พูดอะไรต่อ

เขาไม่รู้ว่าเขาต้องพูดอะไรกับหยางติ่งเทียน

หากจะให้ตนเองพูดคำว่าขอบคุณออกมา เขาก็ฝืนทำหน้าแบบนั้นไม่ได้

เขาเคยชินกับการทำตัวเหนือกว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าหยางติ่งเทียน

หลงกูเฉิงดูถูกหยางติ่งเทียน รวมถึงตระกูลหยาง!

แต่ว่าวันนี้ หากไม่ได้หยางติ่งเทียนช่วยไว้ ลูกชายของเขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้

อยู่ดีๆ ก็ติดหนี้บุญคุณหยางติ่งเทียนครั้งใหญ่เช่นนี้ ทำให้หลงกูเฉิงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

“พี่ใหญ่ เฟยหยูเป็นยังไงบ้าง”

หลงโยวหลิงที่รู้ข่าว ก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยความกระวนกระวาย

หลงกูเฉิงมองไปที่หลงโยวหลิง ด้วยสีหน้าที่ดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ: "กำลังผ่าตัดอยู่!"

ในใจของหลงกูเฉิง รู้สึกไม่พอใจน้องสาวของเขาคนนี้มาโดยตลอด

เขาโกรธที่หลงโยวหลิงแต่งงานกับหยางติ่งเทียน

และยิ่งโกรธขึ้นไปอีกที่เธอหอบเอาทรัพยากรจำนวนมากของตระกูลหลงไปด้วย

หยางติ่งเทียนมองไปที่หลงโยวหลิง และพูดปลอบ "ไม่ต้องกังวลไปนะ ไม่มีเรื่องอะไรหรอก!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลงโยวหลิงจึงรู้สึกโล่งอกขึ้น

ทันใดนั้น หลงกูเฉิงก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ไม่มีเรื่องอะไรหรอก? ขอให้มันไม่มีเรื่องอะไรจริงๆ ก็แล้วกัน หยางติ่งเทียน แกอย่าพูดอะไรแบบนี้ที่นี่

ถ้าลูกชายของฉันเป็นอะไรไป ฉันจะทำลายทั้งตระกูลหยุนให้ราบคาบ ให้มันฝังพร้อมไปกับลูกชายฉัน!”