บทที่ 966

ในจงโจวใครสามารถต้านทานตระกูลหยางได้?

แม้แต่ตระกูลหลงของเขา...

แม้ว่าจะเป็นหัวหน้าสี่ตระกูลมหาเศรษฐี

แต่ต่อหน้าหยางเฟิงเทพแห่งสงครามผู้สง่างาม เขาราวกับมด!

ทันใดนั้น สีหน้าของหลงกูเฉิงก็ซับซ้อน

ก่อนหน้านี้เขาดูถูกตระกูลหยางมาตลอด!

ดูถูกหยางติ่งเทียน!

ยิ่งกว่านั้น เขาดูถูกหยางเฟิงคุณชายที่ถูกทอดทิ้ง!

แต่ตอนนี้

หยางเฟิงทะยานขึ้นสู่ฟ้า เขาเป็นเทพแห่งสงครามอันดับหนึ่งในต้าเซี่ย

ทั้งตระกูลหยางกำลังจะดีขึ้น

ไปถึงจุดที่เขาไม่สามารถมองเห็นได้

ต่อไปตระกูลหลงจะมีสิทธิ์อะไรไปทำตัวสูงส่งต่อหน้าตระกูลหยาง?

ต่อไปหลงกูเฉิงจะมีสิทธิ์อะไรหยิ่งยโสต่อหน้าหยางติ่งเทียน?

ทันใดนั้น

หลงกูเฉิงรู้สึกว่าพฤติกรรมก่อนหน้านี้ของเขาช่างน่าอายสิ้นดี

ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะหยิ่งผยองมานานขนาดนี้

สุดท้าย--

มันก็เป็นแค่เรื่องตลก!

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

ทันใดนั้น

หลงกูเฉิงหัวเราะเหมือนคนบ้าที่เสียสติ

หงส์แดงมองเขาด้วยความสงสัย

“พอนับดูแล้วท่านแม่ทัพก็เป็นหลานชายของฉัน!”

"ฉันหลงกูเฉิงเป็นลุงของแม่ทัพจริงๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันมีความสุขมาก!"

“คิดไม่ถึง คิดไม่ถึงจริงๆว่าเทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าเซี่ยผู้ยิ่งใหญ่ จะเป็นหลานชายฉันหลงกูเฉิง!”

ตอนนี้หลงโยวหลิงเป็นภรรยาของหยางติ่งเทียนและเป็นแม่เลี้ยงของ หยางเฟิงด้วย

เขาเป็นพี่ชายของหลงโยวหลิง

ตามลำดับเครือญาติหยางเฟิงเป็นหลานชายของเขาจริงๆ!

แม้ว่าหยางเฟิงจะไม่ยอมรับก็ตาม

แต่ในใจของหลงกูเฉิงเขาคือลุงของหยางเฟิง!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เทพสงครามอันดับหนึ่งผู้สง่างามในต้าเซี่ยคือหลานชายของเขา

หลงกูเฉิงรู้สึกใจชื้นขึ้นมามาก!

ความรู้สึกนี้