บทที่ 973

ตั้งแต่ไหนมาทำความผิด รับผิดชอบคนเดียวไม่ต้องให้คนอื่นเดือดร้อน！

คนเสียสติกลุ่มนี้เพื่อต่อกรกับตัวเองแล้ว ทำไมถึงยอมลงมือต่อหยางพั่นพั่นที่อายุหกขวบได้อย่างไม่เสียดาย！

“เร็ว！เร็ว！เร็ว！”

“เสือขาว เร็วให้กูอีกหน่อยสิ！เร็วสิ！”

หยางเฟิงคำรามเสียงดังอย่างบ้าคลั่ง

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ด้านข้างร้อนรนดังไฟเผาเหมือนกัน

แต่มองเห็นท่าทางนี้ของหยางเฟิง หล่อนไม่กล้าพูดรบกวน

เสือขาวที่ขับเฮลิคอปเตอร์ยิ่งไม่พูด

เขาเอาระดับความเร็วของเฮลิคอปเตอร์ขับไปถึงสูงสุดแล้ว！

หลังครึ่งชั่วโมง

สนามบินนานาชาติตงไห่

สนามบินเวลานี้ได้มีมาตรการเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดนานแล้ว

หม่าตงมีใบหน้าเคร่งขรึม

คนมากมายนับพันคนก็รอคอยด้วยความเคารพเป็นเวลานานแล้ว

ข่าวหยางพั่นพั่นถูกลักพาตัวไป หม่าตงได้รับเป็นคนแรก

ได้รับข่าวในนาทีนั้น

เขาก็เคลื่อนไหวคนนับหมื่นไปตามหาแล้ว

ขอแค่ตั้งใจไปทำก็จะได้รับความสำเร็จ

หม่าตงหาสถานที่ที่หยางพั่นพั่นถูกลักพาตัวเจอได้สำเร็จ

แต่พวกเขาทุกคนต่างก็ไม่กล้าลงมือ

ไม่เพียงเพราะฝ่ายตรงข้ามมีพลังแข็งแกร่ง

ยิ่งเป็นเพราะฝ่ายตรงข้ามลักพาตัวเป็นเจ้าหญิงน้อยของตงไห่แล้ว！

ถ้าหากเพราะความวู่วามของตัวเองทำให้เจ้าหญิงน้อยมีความเสียหาย เขาจะไม่ให้ราชาตงไห่ผิดหวังในความเชื่อมั่นได้ยังไง！

ในขณะที่หม่าตงคิดหาวิธีไม่ได้นั้น

เขาได้รับข่าวแล้ว

ได้รู้หยางเฟิงรีบกลับจากจงโจวมาตงไห่！

หม่าตงไม่กล้าชักช้า นำนับพันคนเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดทั้งสนามบินทั้งหมดทันที ต้อนรับการมาถึงของหยางเฟิง！

ครื้น ๆ ！

ไม่นาน

เสียงคำรามเป็นระยะก็ส่งมา

หม่าตงเงยหน้ามองไป เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธสีเขียวดำนับสิบลำได้หมุนวนอยู่เหนือศีรษะลงมา

ไม่ได้รอให้เครื่องบินหยุดสนิท หยางเฟิงก็ทนรอไม่ไหวเดินลงมาแล้ว

！