บทที่ 115 นัดกับอิ่นซิน

หลายวันผ่านไป ณ บริษัท กึ่งซานหยวน จำกัด ทุกอย่างมาถูกทางแล้ว วิศวกรคือเฉินจื่อซวน เป็นนักศึกษาป.เอกของมหาวิทยาลัยหยุนเจียง และมีเงินทุนจากบริษัทชิ่งหยาง300ล้าน

ส่วนของอื่นๆล้วนถูกถ่ายภาพในลานประมูลแล้ว

และวันนี้ เป็นวันที่ได้กินมื้อใหญ่

“กินของอร่อยๆ”

กั่วกั่วที่อยู่ตรงกลาง มือข้างหนึ่งจูงมือฉินเฟิง อีกข้างจูงมืออิ่นซิน พูดเสียงเจื้อยแจ้วน่ารัก

“แมวตะกละ”

อิ่นซินลูบจมูกกั่วกั่ว

เธอมีนัดกับกั่วกั่ว ในหนึ่งเดือนมีหนึ่งวันที่เธอต้องจัดตารางงานออกมาเที่ยวเล่นกับลูก ต่อให้ยุ่งยังไงเธอก็ต้องหาเวลาออกมาให้ได้

แต่วันนี้แตกต่างออกไป เพราะมีคนเพิ่มมาอีกหนึ่งคน

ฉินเฟิงมองทั้งคู่พลางส่ายหัวด้วยความเอ็นดู แต่เมื่อตั้งใจมองอิ่นซินอย่างละเอียด วันนี้เธอใส่ชุดกระโปรงสั้นสีดำ ในขณะเดียวกันก็ดูใจกว้างเหมาะสมและเผยให้เห็นรูปร่างผอมเพรียว

ผมยาวดำสลวย

หญิงงามในแดนมนุษย์

ตอนเดินผ่านไปดึงดูดสายตาผู้ชายไม่น้อย โดยเฉพาะฉินเฟิง ทว่าสายตาเขาแฝงไปด้วยเป็นศัตรู ทำไมถึงแต่งงานกับผู้หญิงสวยขนาดนี้นะ

“ถึงแล้ว ภัตตาคารเทียนหยุน”

เมื่อฉินเฟิงมาถึง มองไปที่ป้ายภัตตาคารเทียนหยุน เป็นภัตตาคารที่เพิ่งเปิดใหม่ ได้ยินมาว่าชื่อเสียงดีมาก เขากับอิ่นซินปรึกษากันนาน ถึงได้ตัดสินใจเลือกที่นี่

เดินเข้าไป จากนั้นเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง

เป็นแบบสี่ที่นั่ง อิ่นซินกับฉินกั่วกั่วนั่งด้านหนึ่ง ส่วนฉินเฟิงนั่งตนเดียวอีกด้านหนึ่ง ภาพที่อบอุ่นเช่นนี้ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกอบอุ่น

เป็นทหารประสบการณ์โชกโชนมา7ปี มีโอกาสรอดน้อยมาก สิ่งที่มอบให้เขามีแต่เลือดและความหนาวเหน็บ

โดยเฉพาะเพื่อนที่ดีที่คุณรู้จักในวันนี้ พรุ่งนี้กลับต้องไปพลีชีพในสนามรบ ตอนนั้นฉินเฟิงประสบกับเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ฝังใจมาตลอด

ต่อมาเขาได้เป็นเทพเจ้าแห่งอีสเตอร์แลนด์ เทพสงครามปกป้องประเทศ ยิ่งต้องคิดเรื่องปกป้องประเทศชาติอย่างไม่ลดละ ขณะตนอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียด เขาก็ระแวงว่าวันหนึ่งอาจตายย่างกะทันหัน

ทว่าตอนนี้บ้านเมืองสงบ ในที่สุดเขาก็ได้ผ่อนคลาย ได้ใช้ชีวิตที่ตัวเองต้องการ

“จุ๊ๆๆ อิ่นซิน คุณที่ถูกออกจากตำแหน่งประธานกรรมการมีเงินมาที่นี่ด้วย？คงไม่ได้เอาเงินของบริษัทมาใช้หรอกนะ ไม่กลัวอิ่นป่ายและคนอื่นๆทำให้เดือดร้อนเหรอ”

มีเสียงดังมาจากด้านหนึ่ง

ฉินเฟิงหันไปก็เห็นเป็นหวงจง กำลังนั่งอยู่อีกโต๊ะพอดี แต่มีแค่เขาคนเดียว

“คุณอีกแล้ว ทำไมเจอคุณไปซะทุกที่เลย”

อิ่นซินมองหวงจง สายตาเผยความไม่สบายใจ บริษัท กึ่งซานหยวน จำกัดของเธอเพิ่งเริ่ม ไม่เคยรับมือการโจมตีของอิ่นป่ายกับอิ่นเสี้ยงสวี่

ไม่คิดว่าครั้งแรกที่เจอจะเป็นหวงจง แห่งหวงซื่อกรุ๊ป

ทั้งอวดดีและใช้อำนาจบาตรใหญ่

ยโสโอหังอย่างยิ่ง

แถมยังประกาศกร้าวว่าจะโจมตีบริษัทกึ่งซานหยวนของเธอ

แต่ที่ทำให้เธอโกรธมากคือตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่น บริษัทกึ่งซานหยวนเพิ่งเริ่มต้น แต่ละฝ่ายแค่เพิ่งพร้อม ไม่มีกำลังไปต่อต้านกับหวงซื่อกรุ๊ป

ดังนั้นจึงทำได้เพียงกัดฟันกลืนลงไป

“อิ่นซิน ภัตตาคารนี้เป็นระดับไฮเอนด์ ตอนนี้คุณตกต่ำแล้วทำไมยังเข้ามาอีก แถมยังเอารปภ.เข้ามาด้วย จุ๊ๆๆ หน้าไม่อายจริงๆ”

หวงจงหันมาพลางพูดอย่างภาคภูมิ

จากนั้น

วินาทีต่อมา ชามใบหนึ่งลอยไปตบปากหวงจง มีเลือดออกมา และกระจกแตกเสียงดังเพล้ง

“หุบปาก！”

ทุกคนหันไปมอง พบว่าฉินเฟิงเป็นคนปาชามออกมา

“โอ๊ย！”

หวงจงร้องโอดโอยออกมาพลางกุมปาก แผลไม่ได้หนักมาก เห็นเป็นแค่คราบเลือดก็เท่านั้น แต่หวงจงกลับมองฉินเฟิงอาฆาตแค้น：“แกทำอะไร！”

“ด่าภรรยาของฉัน ปากเสีย สมควรโดน”ฉินเฟิงพูดอย่างไม่อ้อมค้อม