บทที่ 116 อย่ามีเรื่องกับคุณฉิน

“คลานออกไป？คุณมีสิทธิ์อะไรบอกให้ผมคลานออกไป”

ฉินเฟิงมือไขว้หลัง หรี่ตาเบาๆ มีเจตนาฆ่าเบาๆ

“ฮ่าๆ มีสิทธิ์อะไรให้คลานออกไปงั้นเหรอ？คำถามนี้คุณถามได้ดีมาก เพราะนี่เป็นที่ของเรา ผมเป็นใหญ่ ผมบอกให้คุณคลานออกไป คุณก็ต้องคลานออกไปอย่างว่าง่าย”

ผู้จัดการตรงล็อบบี้หัวเราะเบาๆ จากนั้นโบกมือ รปภ.ในร้านก็เข้าไปล้อมทันที

“รู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน？ที่นี่คือภัตตาคารเทียนหยุน รู้จักเจ้าของที่นี่ไหมล่ะ เขามีแบ็คหลังใหญ่โตมาก คุณไม่อาจล่วงเกินได้”

หวงจงจับปากตัวเองพลางพูดเย้ยหยัน

กล้าลงมือกับเขา รนหาที่ตายจริงๆ ตอนนี้ต่อให้เขาไม่ลงมือเอง เจ้าของภัตตาคารแห่งนี้ก็ปราบเขาได้ราบคาบ

เหอะ

จะสู้กับเขา อ่อนเกินไปหน่อย

“พวกคุณ……เขาเป็นคนด่าคนอื่นก่อนนะ”

อิ่นซินยืนขึ้นพูดอย่างห้าวหาญ

“ผมไม่สนว่าใครก่อเรื่องก่อน พวกคุณฝ่าฝืนกฎของร้านเรา ดังนั้นต้องได้รับโทษ พวกแกจัดการเลย วันนี้ฉันต้องการให้หมอนี่นอนโรงพยาบาลสัก2-3เดือน”

ผู้จัดการตรงล็อบบี้ไม่สนใจอะไรมาก เพราะได้รับเงินมาแล้ว อะไรๆฉินเฟิงก็ผิดทั้งนั้นแหละ

ถึงยังไงแบ็คหลังเขาใหญ่

ไม่หวาดกลัว

“พวกคุณ……”

อิ่นซินกำลังจะพูดบางอย่าง

แต่ทันใดนั้นก็มีมือวางบนไหล่เธอ：“เรื่องแบบนี้ให้ผู้ชายจัดการเถอะ”

อิ่นซินหันไปมองฉินเฟิง เมื่อก่อนเรื่องทุกอย่างในบ้านล้วนเป็นเธอที่จัดการ ไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับเธอมาก่อน ทำให้รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

แต่วินาทีต่อมา ก็เผยรอยยิ้มอันอ่อนโยนออกมา：“ค่ะ”

เธอไม่ใช่ผู้หญิงดื้อรั้น เธอรู้ว่าเวลาไหนควรให้เกียรติผู้ชาย ยิ่งกว่านั้นเธอมั่นใจอย่างอธิบายไม่ถูก เธอรู้สึกว่าฉินเฟิงสามารถจัดการเรื่องตรงหน้าได้

ไม่รู้ทำไม

รู้สึกอย่างอธิบายไม่ได้ว่าฉินเฟิงสามารถจัดการได้

“เจ้าหนุ่ม ท่าทางมั่นใจขนาดนั้น อย่าพูดอวดดีนักเลย แต่ตอนนี้ไม่เพียงพูดอวดดี ตัวคุณเองยังจะโดนไปด้วย เหอะ”

ผู้จัดการตรงล็อบบี้พูดอย่างเป็นผู้ชนะ

ในความเป็นจริง ตอนนี้เขายังคงจับนาฬิกาเรือนนั้นในกระเป๋าอยู่ เขาเคยเห็นมาก่อน เป็นของราคาแพง ราคาเหยียบแสน แค่แป๊บเดียวก็หาเงินได้เป็นแสน

ได้กำไรมหาศาล

เขามีความสุขอยู่ในใจ

ฉินเฟิงกวาดตามองรปภ.เหล่านั้น ดูหน่วยก้านดีแต่ไม่ได้เรื่องทั้งนั้น ขณะที่กำลังจะถีบเข้าไป ก็มีเสียงดังมาจากด้านประตู：“หยุด”

ทุกคนหันไปมอง เห็นเป็นผู้ชายคนหนึ่ง

“แม่งเอ้ย ใครวะ？จะสู้กันอยู่แล้วแต่มาบอกให้หยุด แม่ง”

หวงจงหันไปมองคนตรงประตูอย่างไม่พอใจมากๆ เขาจะได้เห็นฉินเฟิงโดนเล่นอยู่แล้วแท้ๆ แต่กลับมาใครก็ไม่รู้โผล่มา แถมยังตะโกนให้หยุด

ทำไมต้องหยุด

กำลังจะพุ่งใส่อีกครั้ง

ทว่าเขาถึงกับชะงักไป เพราะเห็นคนที่อยู่ด้านหลังผู้จัดการตรงล็อบบี้ ค่อยๆเดินเข้ามา จึงโค้งคำนับ：“เจ้านาย”

เจ้านาย！

ทุกคนชะงัก อายุดูเพิ่ง20กว่าๆ คิดไม่ถึงว่าผู้ชายที่ยังหนุ่มขนาดนี้ จะเป็นแบ็คหลังใหญ่โตของที่นี่ที่เรียกกัน

“พวกแกจบเห่แน่ เจ้านายถึงกับมาเอง”

ทันทีที่หวงจงได้ยินว่าเจ้านาย ก็ยิ่งดีใจเข้าไปอีก เจ้านายคนนี้มีแบ็คหลังใหญ่โต สุดจริงๆ ตอนนี้เจ้านายถึงกับออกมาเอง ฉินเฟิงไม่ตายหรอกเหรอ？

ฮ่าๆ