บทที่ 124 การพุ่งเป้าไปที่เจียงจื่อจิ้น

“คุณคิดจะทำอะไรน่ะ!”

อิ่นหนิงหยู่ถอยหลังออกไปสองก้าวด้วยความตื่นตระหนก

“คิดจะทำอะไร เรื่องนี้ คุณมองไม่ออกเหรอ?”

เจียงจื่อจิ้นโมโห เขาเดินเข้าไปใกล้อีกสองก้าว แล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่ดุร้าย “ผมจะบอกคุณให้นะ ห้องทำงานนี้มันกันเสียงดีมาก ไม่มีใครมาหรอก ยัยกะหรี่อย่างคุณ กล้าดียังไงมา...”

ทันทีที่เสียงเงียบลง

ปัง

ประตูถูกถีบเปิดออก

“กันเสียงงั้นๆ คุณภาพก็ธรรมดา”

ฉินเฟิงเดินผ่านประตูเข้ามา

การกันเสียงนั้นดีมาก แต่สำหรับเขาแล้ว มันก็ไม่เท่าไหร่

“พี่เขย”

พอเห็นฉินเฟิง อิ่นหนิงหยู่ก็วิ่งไปหาแล้วซ่อนอยู่ข้างหลังฉินเฟิง ราวกับว่ามองเห็นฟางช่วยชีวิต

“คุณนั่นเอง!”

เจียงจื่อจิ้นมองไปที่ฉินเฟิงด้วยสายตาแปลกๆ

เขาเคยพบกับฉินเฟิงที่ร้านกาแฟแห่งนั้น เมื่อหลิวลานเมิ่งบอกว่าเขาเป็นประธานบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป ก็ทำให้เขาสะดุ้งตกใจทันที แต่ตอนนี้พอเขาเห็นว่า

อิ่นหนิงหยู่เรียกฉินเฟิงว่าพี่เขย

เขาเคยตรวจสอบประวัติของอิ่นหนิงหยู่มาก่อน รู้ว่าคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่เขยของเธอนั้นเป็นใคร เขาเป็นเพียงแค่เศษสวะ เป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านคนอื่น เป็นพวกขี้ขลาดเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงถูกหลอกในคราวที่แล้ว

การเอาลูกเขยแต่งเข้าบ้านคนอื่น พวกเกาะเมียกิน มาเป็นประธานบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปเป็นเรื่องตลกสิ้นดี

หลังจากนึกออก สีหน้าของเขาก็บึ้งตึงทันที

“คุณมันก็แค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านคนอื่น พวกเกาะเมียกิน”

เจียงจื่อจิ้นมองไปที่ฉินเฟิง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ แต่หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็คลายความโกรธลง เขามาที่นี่เพื่อตามจีบอิ่นหนิงหยู่ ตอนนี้ไม่ควรมาทะเลาะกับฉินเฟิง

ไม่อยากให้มันกลายเป็นปัญหา

เจียงจื่อจิ้นเดินออกไปทันที แต่ตอนที่เขาเดินออกไป ได้พูดกับอิ่นหนิงหยู่ว่า “ผมจะให้เวลาคุณคิดทบทวนให้ดี ว่าบทบาทนี้จะอยู่กับคุณได้อย่างมั่นคงหรือไม่”

พูดจบก็เดินออกไป

“ฮึ!”

อิ่นหนิงหยู่จ้องมาที่เขา เมื่อเห็นวิกฤตคลี่คลายลงแล้ว เธอก็มองไปที่ฉินเฟิงอย่างทะนงตัว “คนแซ่ฉิน คุณมาที่นี่ทำไม?”

“มีธุระนิดหน่อย”

“คุณเป็นแค่รปภ. จะมีธุระอะไร คุณมาหาฉันต่างหาก ใช่ไหม? มาหาฉันก็ไม่ต้องอายหรอก พูดมาตรงๆ เถอะ ฉันก็ไม่ได้จะเอาไปรายงานพี่สาวของฉันสักหน่อย อีกอย่างต่อให้ฉันเอาไปบอกเธอ เธอก็อาจจะชมเชยคุณก็ได้”

อิ่นหนิงหยู่สะกิดฉินเฟิง

เธอคิดว่าฉินเฟิงนั้นมาหาเธอ แต่ก็อายเกินกว่าจะพูดออกมา จึงต้องใช้ธุระบางอย่างมาเป็นข้ออ้าง แต่ในฐานะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย จะมีธุระอะไรได้

การโกหกนี้ ไม่ต้องชี้แจงแก้ไขก็ยุติเอง

“…”

ฉินเฟิงเอ่ย “ก็ได้ ผมมาหาคุณ”

“ฉันบอกแล้ว เดาถูกอีกแล้ว”

ความตื่นเต้นปรากฏขึ้นทั่วใบหน้าของอิ่นหนิงหยู่ แต่แล้วก็พูดต่อว่า “เออใช่ อีกแป๊บหนึ่งจะมีอีกหนึ่งฉาก ถ่ายเสร็จแล้ว คุณต้องเลี้ยงข้าวฉัน”

“ผมไม่มีเงิน” ฉินเฟิงบอก

“ฉันไม่สน”

พูดจบอิ่นหนิงหยู่ก็วิ่งออกไปอย่างตื่นเต้น

“ไร้เหตุผล ไร้ยางอาย”

ฉินเฟิงนั้นยกนิ้วให้อิ่นหนิงหยู่อยู่ในใจ จากนั้นก็ทิ้งเธอไว้แล้วขึ้นไปชั้นบนเพื่อตามหามู่หรงเจียงเสว่ วันนี้เพียงแค่ปรึกษาอะไรบางอย่าง

อย่างเช่นการทำความเข้าใจเรื่องรายละเอียดและบรรยากาศเป็นต้น

มันไม่ใช่การแต่งเพลงจริงๆ

ในเวลานี้ อิ่นหนิงหยู่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าและกำลังลองแสดงฉากกลิ้ง

“เตรียมพร้อม แอ๊คชั่น”