บทที่ 137 ทหาร ปกป้องประเทศเพื่อประชาชน

“ทหาร ปกป้องประเทศเพื่อประชาชน ไม่ใช่เห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัวอย่างคุณ”

ฉินเฟิงพูดจบก็เดินข้ามศพของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย แล้วเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง เป็นนัยว่าคนพวกนี้หยุดเขาไม่ได้

ในหน้าต่างชั้นบน อู๋ห้าวกำลังดูภาพเหตุการณ์นี้ ด้วยสายตาหยอกเย้า “สนุกดี เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกลุ่มนั้นไม่ได้ขัดขวางเขาไว้ แต่พวกนั้นก็เป็นแค่พวกไร้ประโยชน์ คุณว่าจริงไหมพ่อบ้านอู๋?”

เขามองไปที่พ่อบ้านอู๋ในชุดสูทหางม้าที่อยู่ข้างๆ

“ครับ”

พ่อบ้านอู๋โค้งให้

“ฮ่า ที่ชั้นล่างยังมีทหารรับจ้างอีกคน ผมจ้างเขามาจากต่างประเทศ วันละหนึ่งแสน ถูกจ้างมาเพื่อความสนุกโดยเฉพาะ เอามาใช้ได้พอดีเลย”

ริมฝีปากของอู๋ห้าวโค้งขึ้น ได้กลิ่นคาวเลือด

ทหารรับจ้างเหล่านั้นมาจากแผ่นดินใหญ่ตะวันตก อยู่ในสนามรบและต่อสู้เข่นฆ่ามาโดยตลอด แต่ละคนน่าจะมีนับร้อยชีวิตอยู่ในกำมือ

เทียบกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านั้นแล้ว มีความเป็นมืออาชีพมากกว่า

มืออาชีพในการฆ่า

นี่ต่างหากคือฝันร้ายของฉินเฟิง

เหตุผลที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านั้นไม่ได้หยุดฉินเฟิงไว้ เพียงเพราะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านั้นไร้ประโยชน์

ในเวลาเดียวกัน ฉินเฟิงก็มาถึงที่ประตูพอดี มีชายสิบสองคนในชุดพรางตา มีคราบเลือดติดอยู่ตามร่างกาย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ในมือกำลังถือมีดคูคริเล่มหนึ่งที่คมกริบเปล่งประกายสีเงินแปลบปลาบ

หัวหน้าคือชายตะวันตก ผิวขาว สูงประมาณ 190 เซนติเมตร นั่งบนขั้นบันได ถือมีดเล่มหนึ่งอยู่ในมือ กำลังเอาลิ้นโลมเลีย

ทุกครั้งที่เลียมัน ประกายเลือดจะฉายผ่านดวงตา

“ป้ายชื่อนี้ งูดำ”

ฉินเฟิงกวาดสายตามอง บนตัวของทหารรับจ้างเหล่านี้ มีสัญลักษณ์หนึ่ง เขาอยู่ที่ชายแดนตลอดทั้งปี ดังนั้นเขาจึงรู้จักกองทหารรับจ้างในระดับหนึ่ง

งูดำ กองทหารรับจ้างหนึ่งในห้าอันดับสูงสุดระดับนานาชาติ

ทหารรับจ้างแต่ละคนผ่านการต่อสู้มานับร้อยครั้ง ต้องมีเลือดของศัตรูนับสิบคนอยู่ในมือ แต่ละกลุ่มนั้นมีราคาแพงมาก คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถจ้างพวกเขาได้

“ฮ่า คุณรู้จักกลุ่มทหารรับจ้างงูดำของพวกเราด้วย”

ชายผิวขาวที่เป็นหัวหน้าเงยหน้าขึ้นมองฉินเฟิงครู่หนึ่งจากนั้นก็เลียมุมปาก ด้วยสายตาราวกับกำลังรอคอยเหยื่อ

เขามีลางสังหรณ์ว่าฉินเฟิงนั้นแข็งแกร่งมาก

แต่ก็เพราะแข็งแกร่งมาก ถึงจะน่าสนใจ การไล่ล่าเหยื่อแบบนี้เท่านั้น จึงจะทำให้เขารู้สึกมีความสุขได้

“ก็ต้องรู้จักอยู่แล้ว ถึงอย่างไรงูดำก็ตายในเงื้อมมือผม” ฉินเฟิงพูดพร้อมกับเอามือไพล่หลัง

“ฮ่าฮ่า น่าสนใจ เป็นไปได้ยังไงที่งูดำตายในกำมือของคุณ เขาคือเจ้านายในบริษัทของเรา คุณรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร จากภาษาต้าหัวของพวกคุณ คุณเป็นคนหยิ่ง ไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควร”

ชายผิวขาวยิ้มเยาะ

ใครคืองูดำ หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างงูดำเป็นหน่วยรบพิเศษจากอาณาจักรเฟรัส เพราะความโลภ เขาได้ฆ่าคนกลุ่มหนึ่ง แล้วหอบไปนับแสนล้าน

ต่อมากลุ่มทหารรับจ้างงูดำได้มีทหารรับจ้างชั้นยอดกว่าหนึ่งพันนาย มีศักยภาพและแข็งแกร่งมาก เรียกได้ว่าไร้คู่ต่อสู้ในสนามรบ

ใครกันที่สามารถฆ่าเขาได้

มันเป็นเรื่องน่าขันที่จะบอกว่าเขาได้ฆ่างูดำ

“…”

ความสงสารปรากฏขึ้นในดวงตาของฉีหยุน บางทีหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างงูดำคนปัจจุบันอาจไม่ใช่งูดำอีกต่อไป เพราะเมื่อปีที่แล้ว ฉินเฟิงได้ออกไปปฏิบัติภารกิจ

ได้พบกับงูดำคนนั้น

กลุ่มทหารรับจ้างขนาดใหญ่ที่มีมากกว่าหนึ่งพันนาย เป็นมืออาชีพและมีพลังทำลายล้าง

น่าเสียดายที่เขาได้พบกับฉินเฟิง วีรบุรุษผู้ไร้คู่ต่อสู้แห่งต้าหัว ไม่เพียงแต่มีกลยุทธ์ในสนามรบเท่านั้น แต่ตัวเขายังมาจากเทือกเขาและทะเลแห่งซากศพอีกด้วย

เขาถูกฉินเฟิงตัดศีรษะด้วยดาบสามเหลี่ยม

กลุ่มทหารรับจ้างก็ถูกกำจัดทั้งหมดเช่นกัน

“ไอ้หนู ขอแนะนำตัวหน่อย นี่คือแจ็กกี้ ทีมเจ็ดของกลุ่มทหารรับจ้างงูดำ เดิมทีควรผ่านไปเพื่อทำภารกิจ แต่ไม่คิดว่าอู๋ห้าวจะรั้งพวกเราไว้ เลยได้รายได้พิเศษพอดี”

แจ็กกี้ลุกขึ้นยืน แล้วโบกมีดในมือ “ผมฆ่าคนด้วยมีดเล่มนี้มาแล้วเก้าสิบเก้าคน ถ้ารวมคุณด้วย ก็ครบร้อยพอดี”