บทที่ 138 สังหารตระกูลอู๋

คฤหาสน์สามชั้น

อิ่นซินนอนอยู่บนโซฟามูลค่าหลายสิบล้าน หลับตาทั้งสอง ขมวดคิ้วแน่น เธอยังสลบสไลอยู่ แต่ปอยผมที่ปรกลงมา ทำให้เธอดูมีเสน่ห์มากขึ้น

ชุดเดรสชุดนี้ไม่สามารถปกปิดรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอได้ เค้าโครงปรากฏอย่างคลุมเครือ ดูเซ็กซี่

บนโซฟาฝั่งตรงข้าม อู๋ห้าวในชุดสูทรองเท้าหนังมาดหรูหรา ถือแก้วไวน์โยกไปมา ดวงตาคู่นั้น กวาดสายตามองรูปร่างของอิ่นซินอย่างเอาแต่ใจ

มองเป็นสิ่งของต้องห้าม

เขาปรารถนาในร่างนี้มาเจ็ดปีแล้ว แต่ก็ไม่เคยใช้วิธีบังคับใดๆ ดีร้ายเขาก็ยังคงเป็นคุณชายของตระกูลเก่าแก่ ยังไม่เคยเดินมาถึงจุดนี้ แม้แต่เขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าวันหนึ่งคนของตระกูลอิ่นจะพาอิ่นซินมาส่งเขาถึงประตูบ้าน

ช่างน่าขบขันจริงๆ

“พ่อบ้านอู๋ ใกล้ได้เวลาแล้วสินะ”

อู๋ห้าวจิบไวน์แดงเบาๆ มองดูนาฬิกาข้อมือ เขามีท่าทางรอไม่ไหวแล้ว

ละครฉากใหญ่ที่เขาเตรียมไว้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

“คุณชาย ทหารรับจ้างคนนั้นพ่ายแพ้ แต่ตอนนี้พวกเขาน่าจะอยู่บนชั้นสอง มียอดฝีมือสี่คนที่เราฝึกมา ล้วนเป็นนักสู้ชั้นหนึ่ง เป็นสิ่งมีชีวิตที่สังหารผู้คนเป็นจำนวนมาก ในจำนวนนั้น หมายเลขหนึ่งจางเทียนจิ่ว ครั้งหนึ่งเคยเป็นอาชญากรที่ประเทศต้าหัวต้องการตัว เขาระเบิดโรงเรียนด้วยตัวเอง และการบุกล้อมปราบของกองกำลังพิเศษทั้งสามก็ล้มเหลว”

“ยังมีหมายเลขสองสือเฉียง ที่หนีออกมาจากทหารเทียนหลง กองกำลังทหารเกรียงไกรแห่งเวสเตอร์แลนด์ เพราะไม่ยอมฟังผู้บังคับบัญชาของตัวเอง เอาผู้บังคับบัญชารวมกับสิบเจ็ดคนแล้วฆ่าทิ้งทั้งหมด แต่ก็หลบหนีมาได้สำเร็จ”

“อีกสองคนเป็นอาชญากรที่ฆ่าคนเหมือนผักปลาที่เป็นที่ต้องการตัวเช่นกัน แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ถูกจับ ไม่เพียงแต่ปกป้องตระกูลอู๋ของเราเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสามารถประจำตัวของพวกเขาด้วย”

“คุณชาย ไม่ต้องกังวล คนใดคนหนึ่งในสี่คนสามารถฆ่าทหารรับจ้างคนนั้นได้ นับประสาอะไรกับสือเฉียงและจางเทียนจิ่ว บุคคลอันตรายระดับ S มันมากเกินพอที่จะฆ่าฉินเฟิงได้”

พ่อบ้านอู๋ก้มศีรษะลง แล้วกล่าวด้วยความเคารพ

แต่ทว่า

ทันทีที่พูดจบ ก็มีวัตถุบินเข้ามาจากด้านนอก ดวงตาของพ่อบ้านอู๋เป็นประกาย เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วคว้าวัตถุนั้น แต่ในวินาทีต่อมาก็ต้องตกตะลึง

เพราะมันเป็นศพ

“ผมไม่รู้ นี่คือสือเฉียงที่คุณพูดถึงหรือว่าจางเทียนจิ่ว แต่ไม่เป็นไร ทางนี้ยังมีอีกชิ้นหนึ่ง”

เสียงวางอำนาจดังมาจากข้างนอก ต่อมา ศพอีกศพก็ถูกโยนเข้ามา

“จางเทียนจิ่ว”

พ่อบ้านอู๋มองไปยังศพที่อยู่บนพื้น แล้วดูศพที่อยู่ในมือของตัวเองอีกครั้ง ใช่สือเฉียงแน่ ใบหน้าที่สงบนิ่งเฉยของเขามีการเปลี่ยนแปลงเป็นครั้งแรก

“คุณฆ่าพวกเขาเหรอ?”

พ่อบ้านอู๋ขมวดคิ้ว

“อายุมากแล้ว สายตาไม่ดีเหรอ?”

ในขณะที่พูด ฉินเฟิงก็เอามือไพล่หลัง เดินเข้ามาจากประตู ฉีหยุนคอยเดินตามอยู่ข้างหลัง

“คุณ!”

สีหน้าของพ่อบ้านอู๋ขรึมลง แต่ก็พูดต่อ “ใช่ แก่แล้ว แต่การฆ่าคุณไม่ใช่ปัญหา”

ในเวลานี้ อู๋ห้าวได้ลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองทั้งสองศพ ความขี้เล่นปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “น่าสนใจ น่าสนใจ ลูกเขยแต่งเข้าบ้านคนอื่นที่เป็นที่เลื่องลือ ขึ้นชื่อว่าเป็นเศษสวะในเมืองเจียงเฉิง ตอนนี้ได้ฆ่ากลุ่มเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชั้นยอด กำจัดทหารรับจ้างสิบสองคน แล้วยังตียอดฝีมือทั้งสี่ที่ผมเสียเงินฝึกอบรมเป็นจำนวนมากจนอยู่ในสภาพนี้”

“ฉินเฟิง คุณทำให้ผมประหลาดใจมากจริงๆ แต่ถ้าคุณคิดว่าคุณสามารถจัดการกับผมด้วยวิธีนี้? นั่นมันก็ง่ายเกินไป ผมคือคุณชายตระกูลอู๋ อู๋ห้าว”