บทที่ 154 องครักษ์หมาป่า

“เตรียมไว้แล้วครับ”ฉีหยุนกล่าว

“งั้นไปกันเถอะ”

ฉินเฟิงเดินลงจากรถ ด้วยชุดสูทสีดำ รูปร่างตรงสง่า เป็นเส้นตรงที่ได้มาตรฐาน ประกอบกับหน้ากากปีศาจ ราวกับเราชาท่ามกลางรัตติกาล

พิชิตค่ำคืนนี้ ด้วยความมืด

“คุณผู้ชายครับ ขอการ์ดเชิญด้วยครับ”

คนของตระกูลหลี่คนหนึ่งเดินออกมา ถึงแม้จะรู้สึกว่าฉินเฟิงแต่งตัวแปลกมาแค่ไหน แต่เขาเชื่อว่าฉินเฟิงไม่ได้มาก่อกวน เพราะที่นี่คือตระกูลหลี่แห่งเจียงเฉิง

หนึ่งในตระกูลเศรษฐีอันดับต้นๆของถิ่นนี้

“การ์ดเชิญ？ฉันมาที่พร้อมกับมีด ยังต้องขอการ์ดเชิญอีกงั้นหรอ？”

น้ำเสียงปนแหบเล็กน้อย และมีความว่างเปล่า ในตอนแรกที่ได้ยิน มันก็ทำให้ขนลุกได้แล้ว แต่เมื่อฟังอีกครั้ง กลับเป็นน้ำเสียงแข็งกร้าวที่ไม่ต้องสงสัย

“นะ……นั่นคืออะไรน่ะ？”

คนของตระกูลหลี่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ฉินเฟิงทำให้เขาตกใจ แต่เมื่อเขาได้ยินว่าด้านหลังมีอะไรบางอย่าง ทำให้รูม่านตาของเขาหดลงทันที แล้วชี้ไปที่คนคนนั้นด้วยนิ้วอันสั่นเทา

“ของขวัญวันเกิดวันนี้”

“รปภ.ๆๆ！”

เสียงกรีดร้องดังขึ้น

แต่ในเวลานี้ ภายในห้องโถงยังคงร้องรำทำเพลงกันอยู่ ท่ามกลางเสียงดนตรีเคล้ากับสุรา กระทั่งป่ายอิ่นที่เริ่มกรึ่มๆเล็กน้อย กำลังลากผู้หญิงคนหนึ่งมาคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

หนึ่งในนั้นมีสมาชิกในตระกูลหลี่คนหนึ่งดื่มจนเมามาย กำลังโอนเอนไปมาหน้าประตู มองเห็นเงาดำๆกำลังเดินเข้ามา จึงพูดอย่างเย้ยหยันว่า“นี่ไอ้หนุ่ม นายเดินมาผิดที่แล้วรึเปล่า ที่นี่ไม่ใช่ที่เล่นคอสเพลย์นะ ที่นี่คือตระกูลหลี่ ตระกูลหลี่แห่งเฉิงเจียง คราวก่อนมีคนคนหนึ่งไม่ระวังเดินเข้ามา นายเดาดูสิว่าเป็นยังไง ทั้งครอบครัวของเขาถูกเราฆ่าตายทั้งหมด จึๆ อนาถมาก แม่ของเขากับน้องสาวของเขาถูกเราจับมาเล่นทั้งหมด หลังจากนั้นก็ขายให้กับซ่อง”

“น้องสาวของเขาเด็ดมาก ตอนนี้ฉันยังคิดถึงเด็กผู้หญิงคนนั้นอยู่เลย ดังนั้นรีบไสหัวออกไปซะ ตระกูลหลี่แห่งเจียงเฉิงไม่ใช่ที่ที่แกจะจะทำอะไรก็ได้นะเว่ย”

เพราะวันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของเจ้าตระกูลหลี่ เขาไม่อยากให้คนแปลกหน้าเข้ามา ถ้าเป็นเวลาปกติเขาจะเล่นมันสักหน่อย แต่วันนี้ช่างมันเถอะ

เพียงแต่ วินาทีต่อมา เขามองสบตาคู่นั้น

สายตาว่างเปล่านั้น ราวกับซ่อนขุมนรกที่ไม่รู้จบไว้ เสียงดังปึ้ง เขาล้มลงกับพื้นทันที รูม่านตาหดลง แววตาร้อนรน เขาพยายามคลานเข้าไปด้านในอย่างบ้าคลั่ง“ผะ ผี！”

การกระทำนี้ ทำให้คนทั่วทั้งห้องโถงหยุดชะงัก เมื่อมองไป ก็พบกับคนที่สวมหน้ากากเสี้ยว และด้านหลังของเขายังมีชายชุดดำหลายคนเรียงราย

องครักษ์หมาป่า เป็นทหารชั้นยอดของชายแดนประเทศต้าหัว และเป็นหน่วยคุ้มกันของเทพสงครามแห่งอีสเตอร์แลนด์

มีเพียงแค่ร้อยคน แต่กลับมีบันทึกอันรุ่งโรจน์ในการสังหารทหารศัตรูกว่าหมื่นนาย

“ท่านคือ？”

พ่อบ้านของตระกูลหลี่ หลี่จื๋อก้าวออกมา เขารับผิดชอบงานต้อนรับในห้องโถง

“Mr.X”

ฉินเฟิงกล่าว แต่มันกลับเหมือนก้อนหินขนาดใหญ่หนึ่งก้อนที่ตกลงไปในทะเลสาบ จนทำให้เกิดคลื่นน้ำมหึมา ทุกคนต่างพากันตกตะลึง Mr.Xที่ล้างโคตรตระกูลอู๋ปรากฏตัวขึ้นอีกแล้ว

“ขออนุญาตสอบถามว่าวันนี้ท่านมาทำอะไรครับ？”พ่อบ้านหลี่ก้มหน้าก้มตาสอบถาม

“เอาของขวัญมาให้”

ฉินเฟิงพูดออกไป

ทันใดนั้นก็ทำให้คนในห้องโถงถอนหายใจ ทุกคนต่างพากันหัวเราะพลางพูดขึ้นมาว่า“ฉันก็คิดว่ามาหาเรื่องเสียอีก คิดไม่ถึงว่าจะเอาของขวัญมาให้”

“ดูท่าตระกูลหลี่จะไม่ธรรมดาจริงๆสินะ ถึงได้ให้บุคคลลึกลับอย่างMr.Xเอาของขวัญมาให้ได้”

“ตระกูลหลี่สุดยอดจริงๆ สมกับที่เป็นตระกูลมีประวัติมานานกว่าร้อยปี อาจจะไม่มีปัญหาอะไรถ้าจะอยู่ต่อไปอีกสองร้อยปี”

หลี่จื๋อถอนหายใจ แล้วผายมือเชิญ“ขอเชิญคุณผู้ชาย เอาของขวัญของคุณมาให้ผมเถอะครับ”