บทที่ 155 ในเมื่อไม่อยากไป งั้นก็ไม่ต้องไป

“ครับ”

มีบอดี้การ์ดคนหนึ่งก้าวออกมา เขามีส่วนสูง198ซม. สวมเสื้อกันลม สายตาเฉียบคม ในมือซ้ายถือปืนพกหนึ่งด้าม ตรงนิ้วโป้งมีรอยกร้าน

“คนผู้นี้คือหลี่เทียนหนาน เป็นบอดี้การ์ดจากจงไห่ที่เกษียณอายุแล้ว หลังจากนั้นก็ทำภารกิจเป็นบอดี้การ์ดมาโดยตลอด ภารกิจนับสิบครั้งที่ต้องพบเจอกับมือสังหาร เขาไม่เคยทำพลาดมาก่อน”

“หลี่เทียนหนาน บอดี้การ์ดจงไห่ คนแบบนี้ถูกจ้างโดยหลี่เจิ้งหยางได้อย่างไร”

“เกรงว่าน่าจะให้ในราคาสูง ได้ยินมาว่าคนผู้นี้โลภมาก ทุกงานของเขาสามารถนั่งคุยราคาได้ ความสามารถแข็งแกร่ง แต่ก็ขอเงินในจำนวนที่มากเหมือนกัน”

“ถ้าเป็นคนผู้นี้ Mr.Xคนนี้คงต้องจบเห่แน่ๆ”

หนึ่งในนั้นจำหลี่เทียนหนานได้ เขาอุทานด้วยความตกใจ ทำให้ทั่วทั้งงานต่างพากันตกตะลึง

นี่เป็นบอดี้การ์ดสุดยอดมืออาชีพ

“ไอ้หมอนี่ ตายแน่”

อิ่นป่ายส่ายหัวไปมา ในสายตามีความสงสารเล็กน้อย เขารู้ดีว่าหลี่เทียนหนานมีความสามารถมากแค่ไหน

“ตาย”

แต่หลี่เทียนหนานในฐานะบอดี้การ์ดมืออาชีพ ในมือควงปืนพกข้างซ้าย ทันใดนั้นก็ชี้ไปที่หัวของฉินเฟิง ทำให้เขาไม่ทันได้ตั้งตัว

เพียงแต่ ในตอนที่เขากำลังจะลั่นไกนั้น ฉินเฟิงเงยหน้าขึ้นมา“ทางที่ดีคุณอย่าเอาปืนจ่อผมดีกว่านะ เพราะว่า คนที่กล้าเอาปืนจ่อหัวผมครั้งล่าสุด หญ้าบนหลุมศพของเขาสูงเท่ากับคุณแล้ว”

เขาหัวเราะเบาๆ เผยให้เห็นฟันขาวเรียงสวย

ดูเหมือนสดชื่นรื่นอารมณ์สราญใจ

ในความเป็นจริง มันน่ากลัวมาก

ทันใดนั้น มือข้างนั้นของหลี่เทียนหนานก็กดลงไปไม่ได้ ประสบการณ์ในสนามรบมานานหลายปี สัญชาตญาณของเขาสามารถสัมผัสได้ว่าอันตรายถึงชีวิตใกล้เข้ามา ทำให้รูม่านตาของเขาหดลง ถอยหลังไปสองก้าว

“หลี่เจิ้งหยาง คนผู้นี้ผมต่อกรไม่ได้จริงๆ”หลี่เทียนหนานถอยหลังไปสองก้าว แล้วกัดฟันพูด

ลำพังแค่ความกดดัน มันก็ทำให้เขาหัวใจเต้นจนแทบหลุดออกมาแล้ว ถ้าลงมือจริงๆ เกรงว่าจะน่ากลัวมากยิ่งขึ้น

“มาแล้ว”

ทุกคนกำลังขบขันกัน สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ พวกเขาก็แค่พูดๆกันเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าตอนนี้เขาจะแสร้งทำเป็นสู้ไม่ไหวจริงๆ หลังจากนั้นก็นั่งคุยราคา ขอเงินอีกก้อน

โลภจริงๆเลย

“หลี่เทียนหนาน ฉันให้แกอีกสามล้าน ฆ่าคนพวกนี้ซะ”

หลี่เจิ้งหยางคิดว่าหลี่เทียนหนานจะนั่งขอพูดเรื่องเงิน จึงขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ลูกศรอยู่บนคันธนูแล้ว จะไม่ยิงก็คงไม่ได้ ประกอบกับเงินที่ถูกเพิ่มขึ้นอีกสามล้าน

จัดการฆ่าMr.Xที่ปลอมตัวเป็นผีนี่ก่อนแล้วค่อยว่ากันดีกว่า

“สามล้าน？วันนี้ถึงคุณจะให้ผมสามสิบล้าน ผมก็ไม่ทำ”

หลี่เทียนหนานส่ายหัวไปมา แล้วพูดตะโกน หลังจากนั้นสองเท้าของเขา ก็วิ่งออกไปทางประตู“เรื่องนี้ ผมหลี่เทียนหนานไม่ขอเอี่ยวด้วย”

ตอนนี้เขาแค่อยากจะหนีไป

สามล้านอะไรกัน！

ความร่ำรวยอะไร ตอนนี้เขาแค่อยากรักษาชีวิตไว้

เพียงแต่ สายตาเฉียบคมของฉินเฟิงกวาดมองไป“ผมให้คุณไปได้แล้วงั้นหรอ？”

“ฉันจะไป แกก็ขวางฉันไม่ได้หรอกนะ”หลี่เทียนหนานตะคอก

เขารู้ดีว่าตนสู้ฉินเฟิงไม่ได้ แต่ถ้าอยากจะหนีไป ใครก็ขวางเขาไว้ไม่ได้

“งั้นหรอ？”

ฉินเฟิงยืนเอามือไพล่หลัง แล้วพูดพึมพำ หน้ากากปีศาจบนหน้า ทำให้คนรู้สึกเยือกเย็นมาก

“เหลือแค่ก้าวเดียวแล้ว”

หลี่เทียนหนานเห็นว่าเหลืออีกแค่ก้าวเดียวก็จะสามารถวิ่งออกจากประตูนี้ได้แล้ว ใบหน้าเผยให้เห็นความดีใจ แต่วินาทีต่อมาทางเข้าประตูก็มีชายสวมชุดดำปรากฏตัวขึ้น

แต่งตัวเหมือนคนที่ยกโลงศพเข้ามาไม่มีผิด

เห็นได้ชัด ว่าเป็นนายทหารเล็กๆคนหนึ่ง

“ไอ้หนุ่ม แกเนี่ยนะ อยากจะขวางฉัน แกยังอ่อนไป ให้เจ้านายแกมายังว่าไปอย่าง”หลี่เทียนหนานหัวเราะ แล้วล้วงกริชบนตัวออกมาหนึ่งด้าม ตรงเข้าจัดการฆ่าทหารรายนี้