บทที่ 182 อิ่นซินไปเยี่ยมเยียนวิลล่าหยุนติ่ง

บนดาดฟ้าของวิลล่าหยุนติ่ง

กำลังมีเด็กผู้หญิงสองคนที่ราวกับสรรค์สร้าง ผิวขาวอมชมอ่อนโยน และมัดหางม้าไว้กำลังเล่นซ่อนหาอยู่ด้วยกัน ฉันซ่อนเธอหา หัวเราะอย่างไม่หยุดหย่อน และเสียงหัวเราะก็เหมือนกับกระดิ่งเงิน

“เฮ้ย กั่วกั่ว เธอดูนี่สิ มีคนมาเหรอ?”

ทันใดนั้น เสี่ยวหยูก็หยุดลงมา เห็นผู้หญิงสองคนที่ประตู และก็ชี้ไปในทันที

คนที่กล้ามาที่คฤหาสน์ของMr.X และสามารถมาที่คฤหาสน์ของMr.Xได้ ก็ไม่ได้มากนัก

ถือได้ว่าเป็นเรื่องน้อยแล้ว

“เอ่อนั่นคือ……แม่ของกั่วกั่ว……แม่ค่ะ……แม่……”

ฉินกั่วกั่วก็ยื่นหน้าเล็กๆออกไป และตะโกนเรียกสองครั้ง

เพียงแต่ว่า ระยะทางนั้นไกลเกินไป น้ำเสียงของเธอเล็กเกินไป ทำให้อิ่นซินไม่ได้ยิน แต่เนื่องจากเป็นน้ำเสียงลูกสาวของตัวเอง อิ่นซินยังคงมีปฏิกิริยาบางอย่าง

“เสี่ยวซี เธอได้ยินเสียงของกั่วกั่วหรือเปล่า? เมื่อกี้นี้ทำไมฉันถึงได้ยินกั่วกั่วของฉันกำลังเรียกฉันว่าแม่?”

อิ่นซินเอียงหัวแล้วถาม

ไม่ค่อยชัดเจน แต่ก็ดูเหมือนมีคนตะโกนออกมาอย่างคลุมเครือ

“ท่านประธานค่ะ คุณคือไม่ได้เจอหนึ่งชั่วโมง ก็คิดถึงเกินไปแล้วนะ ก็เกิดอาการหลอนได้ยิน ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นถิ่นของMr.X กั่วกั่วจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

โดยส่วนตัวแล้ว อ้ายเสี่ยวซีกับอิ่นซินเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และก็มีการหยอกล้อบางในทันที

“นั่นนะสิ”

อิ่นซินพยักหน้า

ในเวลานี้ ฉินกั่วกั่วพบว่าตะโกนได้ผล ก็ยอมแพ้: “แม่ของฉันน่าจะมาหาพ่อของฉัน ไม่เป็นไร พวกเราสองคนเล่นต่อไปกันเถอะ ครั้งนี้ถึงตาฉันซ่อนแล้ว”

“ได้”

เด็กสองคนนี้ก็เอาแต่เล่น ก็ไม่ได้มองอีก

และอยู่ที่ระเบียงอีกด้านหนึ่ง ฉินเฟิงกำลังนั่งอยู่ที่นั่น เปิดอ่านหนังสือสงครามและสันติภาพ เปิดอ่านไปทีละหน้าอย่างช้าๆ การอ่านสามารถทำให้จิตใจของคนสงบลง

“เจ้านายค่ะ นายอิ่นซินมาแล้วค่ะ”

ในเวลานี้ โหวเมิ่งหยาวก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง

ประโยคนี้ ทำให้ฉินเฟิงที่อ่านหนังสืออย่างจิตใจสงบ ก็ไม่สงบในทันที มือที่เปิดหนังสือก็หยุดลง

“จะเจ้านายหญิงมั้ยค่ะ?”โหวเมิ่งหยาวก้มหน้าถาม

หลังจากนั้นไม่นาน

ฉินเฟิงถึงได้ส่ายหน้า: “ตอนนี้ ยังไม่ถึงเวลา”

“ค่ะ”

โหวเมิ่งหยาวเข้าใจความหมายของฉินเฟิง และหันหลังออกไป

หลังจากนั้น ก็ต้อนรับอิ่นซินกับอ้ายเสี่ยวซีที่ในห้องโถง หลังจากเจรจาธุรกิจสักพัก อิ่นซินก็รู้ว่าMr.Xไม่อยู่ และก็กลับไปอย่างค่อนข้างผิดหวังในทันที

แต่ว่าโหวเมิ่งหยาวก็ตอบคำถามของอิ่นซินแล้ว

หลังจากที่อิ่นซินกลับไป โหวเมิ่งหยาวมาถึงที่ข้างกายของฉินเฟิง และก้มหน้าพูดว่า: “เจ้านายค่ะ ความหมายของคุณอิ่นคือ ต้องการทำสงครามเป็นทีม และยืนอยู่เส้นทางเดียวกันกับคุณ”

นี่อยู่ในตำราของโหวเมิ่งหยาว เรียกว่าลงทุนล่วงหน้า และเดิมพันสักครั้ง

ถ้าMr.Xทำลายสามตระกูลใหญ่ชั้นนำได้ ถ้าอย่างนั้นตระกูลอิ่นของเขาก็จะทำผลงานได้โดดเด่น และไม่สามารถควบคุมได้

“ภรรยาซื่อบื้อ”

ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ: “ตราบใดที่เธอต้องการ ดวงดาวบนท้องฟ้าฉันก็จะหาทางไปคว้าลงมา นับประสาอะไรกับแค่เมืองเจียงเฉิง”

ทำสงครามเป็นทีม?

ทำสงครามเป็นทีมอะไร เดิมทีทั้งสองคนก็เป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว สามีภรรยาก็ต้องทำสงครามเป็นทีมกันตั้งแต่เมื่อไหร่

โหวเมิ่งหยาวยืนอยู่ข้างๆ โดยไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจอิจฉาริษยาจริงๆ อิจฉาอย่างยิ่ง คุณอิ่นโชคดีอะไรกันแน่ ถึงได้มีสามีดีขนาดนี้

น่าอิจฉานะ

“ใช่แล้ว ปฏิกิริยาของทั้งสามตระกูลนั้นเป็นยังไงบ้าง?”