ตอนที่ 213
บทที่ 213 ลาก่อนเทพนักแข่งรถแห่งเขาชิวหมิง
October 22, 2026
“รถหวูหลิงหงกวง? รถหวูหลิงหงกวงที่ไหน เธอดูผิดล่ะมั้ง”
เจียงเฉิงส่ายหน้า
รถหวูหลิงหงกวง?
รถขยะอย่างหวูหลิงหงกวงไล่ทันเฟอร์รารีของฉัน แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้แล้ว
จนกระทั่ง ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาข้างๆ “เพื่อนร่วมชั้นเฉินเจียง พวกเราจะไปรอพวกคุณที่อ่าวย่าหลงนะ พวกคุณค่อยๆ ขับ ไม่ต้องรีบร้อน”
เฉินเจียงตกตะลึง
เพราะเขาฟังออกว่า นี่คือเสียงของอิ่นหนิงหยู่ เขาถึงกับงุนงงในทันที หันไปทางด้านข้าง มีรถหวูหลิงหงกวงคันหนึ่งจริงๆ และคนที่อยู่ในที่นั่งข้างคนขับก็เป็นอิ่นหนิงหยู่จริงๆ
“เพื่อนร่วมชั้นเฉินเจียง แล้วพบกันนะ”
อิ่นหนิงหยู่โบกมือให้เฉินเจียงเล็กน้อย จากนั้นก็หันไปหาฉินเฟิงและพูดอย่างตื่นเต้น “พี่เขย เร็วเข้า ทิ้งห่างพวกเขาไปไกลๆ เลย ให้พวกเขาดูถูกฉันไม่ได้อีก”
“ตกลง”
ฉินเฟิงเหยียบคันเร่งอีกครั้ง เลี้ยวแล้วตรงออกไปทันที จนแซงเฟอร์รารีคันนั้นอย่างไม่เห็นฝุ่น
“บัดซบ!”
เฉินเจียงสบถคำหยาบออกมาทันที
ตกตะลึงอ้าปากค้าง!
เขามองเห็นอะไร รถหวูหลิงหงกวงแซงเฟอร์รารีของเขาได้อย่างคาดไม่ถึง เรื่องบ้าอะไร นั่นมันรถหวูหลิงหงกวง ส่วนของเขาคือเฟอร์รารี!
ไม่ใช่ของย้อมแมว
ของแท้ราคาจริง
“กูไม่เชื่อ”
แววตาของเฉินเจียงเป็นประกายชั่วร้ายทันที จากนั้นก็เหยียบคันเร่งอีกครั้ง ต่อมาก็เป็นภาพเดียวกับเฉิงหง คือมองไม่เห็นรถหวูหลิงหงกวงคันนั้นแล้ว
จนกระทั่งอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
เฟอร์รารีของเฉินเจียงเพิ่งมาถึงอ่าวย่าหลง ถึงจะเห็นรถหวูหลิงหงกวงที่ส่องแสงเงางามจอดอยู่หน้าประตูรวมกับบรรดารถหรู ไม่ได้โดดเด่นอะไร
แต่ในขณะนี้ มันกลับแยงตาเป็นพิเศษ
“เพื่อนร่วมชั้นเฉินเจียง คุณก็มาเร็วมากนะ”
ที่หน้าประตู อิ่นหนิงหยู่ก้าวลงจากรถ เดินเข้ามาพร้อมกับฉินเฟิง ก่อนจะกล่าวทักทายเฉินเจียง
“อรุณสวัสดิ์...”
เฉินเจียงแสยะยิ้ม ไม่อยากพูดอะไร
“เฮ้อ สามคนนี้เป็นแฟนของคุณใช่ไหม? สวยจัง คุณชายเฉิน คุณนี่โชคดีจริงๆ”
จากนั้นอิ่นหนิงหยู่ก็ชำเลืองมองสามสาวที่ก้าวลงจากรถของเฉินเจียง ผิวขาว ขายาวสวย จึงชื่นชมพอเป็นพิธี แล้วแสดงจุดยืน
แต่สามสาวกลับส่ายหน้า “ไม่ใช่ พวกเราแค่ผ่านมาเท่านั้น พวกเราไม่มีรถ รถของคุณชายเฉินมีที่นั่งพอดี พวกเรากับเฉินเจียงเป็นเพียงเพื่อนนักเรียนธรรมดาเท่านั้น”
เพื่อนนักเรียนธรรมดา!
พวกเธอรู้ว่าเฉินเจียงอยากได้อิ่นหนิงหยู่มาตลอด ดังนั้นพวกเธอจึงไม่ต้องการทำเรื่องไม่ดี ถึงอย่างไรเงินค่าขนมหนึ่งแสนต่อเดือน จะทิ้งอู่ข้าวอู่น้ำนี้ไปไม่ได้
“ใช่แล้ว พวกเราเป็นแค่เพื่อนนักเรียนธรรมดาเท่านั้น”
เฉินเจียงอธิบายอีกครั้ง ยิ้มเล็กน้อย เหมือนสุภาพบุรุษอ่อนน้อม จากนั้นก็โบกมือไปมาและพูดว่า “ผมเข้าไปก่อนนะ ต้องไปพูดคุยทักทายหน่อย”
ว่าแล้วเขาก็เข้าไปกับสามสาว
หลังจากเข้าไปแล้ว อิ่นหนิงหยู่ก็เอามือวางลงบนไหล่ของฉินเฟิง แกล้งทำเป็นจะอาเจียน “ไอ้แซ่ฉิน คุณเห็นแล้วหรือยัง เล่นละครเก่งจริงๆ สามสาวนั่นก็คือแฟนของเขา ยังบอกว่าเป็นเพื่อนนักเรียนธรรมดา เห็นอิ่นหนิงหยู่ใสซื่อไม่มีสมองเหรอ?”
“ค่อยๆ อ้วกไปนะ”