บทที่ 214 จับสลาก ขี้โกง

“หนิงหยู่ จับเถอะ”

ฉินเฟิงบอกกับอิ่นหนิงหยู่

“ตกลง”

เห็นฉินเฟิงพูดมาแบบนี้ อิ่นหนิงหยู่ก็ไม่มีทางเลือก จึงต้องจับขึ้นมาอันหนึ่ง หลังจากดูแล้ว ก็อ่านออกมาว่า “ห้อง 1453”

“หนิงหยู่ บังเอิญจัง...”

เฉินเจียงตื่นเต้นมาก กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

และในเวลานี้เอง ฉินเฟิงก็โชว์ไม้เสียบลูกชิ้นในมือของเขา “บังเอิญจัง ของผมก็ 1453 เหมือนกัน ดูท่าทางคุณชายเฉินจะตั้งใจให้เราได้อยู่ด้วยกัน ขอบคุณนะครับคุณชายเฉิน”

“เดี๋ยวก่อน ของคุณก็เป็น 1453 เหรอ? เป็นไปไม่ได้!”

เฉินเจียงมีสีหน้างุนงง

ไม้เสียบลูกชิ้นทั้งหมดในมือของเขาถูกสับเปลี่ยน ล้วนเป็นชุดใหม่และไร้คู่ทั้งหมด ไม้เสียบลูกชิ้นสำรองทั้งหมดล้วนอยู่ในมือของเขา ขอแค่แน่ใจว่าอิ่นหนิงหยู่จับได้อันไหน เขาก็สามารถเลือกอันที่คู่กันออกมาได้เสมอ

แต่ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น

1453 สองอัน?

ผีหลอกเหรอ?

“คุณชายเฉิน ไม่เชื่อเหรอ? เป็น 1453 จริงๆ”

ฉินเฟิงชูไม้เสียบลูกชิ้นในมือของเขาให้คนอื่นๆ ดู มันคือ 1453 จริงๆ แค่มีตำหนิใหม่เอี่ยมเล็กน้อย แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจ ไม้เสียบลูกชิ้นอันอื่นๆ ก็มี

บางอัน พนักงานก็เพิ่งเอาไปเหลา

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”

เฉินเจียงยังคงไม่อยากจะเชื่อ “คุณจะมี 1453 ได้ยังไง?”

“ทำไมล่ะ? คุณชายเฉิน ของผมจะเป็น 1453 ไม่ได้เหรอ? หรือจะบอกว่า ในนั้นไม่มี 1453 แล้ว? คุณชายเฉิน หัวหน้าชั้นเฉิน ขี้โกงเหรอ?”

ฉินเฟิงกอบขึ้นมาด้วยสองมือแล้วพูดแบบนี้

ทันใดนั้นทุกคนก็กวาดสายตามาทางเฉินเจียง คนส่วนใหญ่ในชั้นเรียนเชื่อมั่นในตัวเฉินเจียง แต่ถ้าเขาขี้โกงจริงๆ มันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับนักศึกษาหญิงบางคน

จะเกลียดเฉินเจียงว่าทำไมไม่แบ่งตัวเขามาให้ตนบ้าง

เช่นนี้ ความไว้วางใจจากส่วนรวมก็ไม่เหลือแล้ว

“ไม่มีทาง ไม่มีเรื่องแบบนั้น”

เฉินเจียงรีบหัวเราะกลบเกลื่อน

วินาทีถัดมา ก็บอกว่าตัวเองมีธุระอย่างอื่นต้องทำ แล้วหันหลังเดินออกไป แต่ในใจก็ยังรู้สึกสับสนอยู่ เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงรู้สึกว่าวันนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล อย่างแรกก็ถูกรถหวูหลิงหงกวงแซง ต่อมาก็มีบางอย่างผิดพลาดกับการจับสลาก

เขามาที่นี่ล่วงหน้า ก็เพื่อทำไม้เสียบลูกชิ้น แต่คิดไม่ถึงว่าจะเกิดความผิดพลาด

ประเด็นก็คือ มันผิดพลาดได้อย่างไร เขาเองก็ไม่รู้

มันแปลก

แปลกมากจริงๆ

“พี่เขย คุณทำอะไรไปน่ะ?”

ในเวลานี้อิ่นหนิงหยู่เข้ามาใกล้ทางด้านข้างฉินเฟิงอย่างแปลกใจ ตอนนั้นที่เธอเห็นความประหลาดใจของเฉินเจียง เธอก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ที่คลี่คลายลงได้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะตัวเธอเอง บวกกับพี่เขยที่บางทีก็เก่งกาจบางทีก็ไร้ประโยชน์

“ก็แค่ขูดตัวอักษรไม่กี่ตัวเท่านั้น”

ฉินเฟิงวางไม้เสียบลูกชิ้นในมือลงเบาๆ

หากมีคนสังเกตอย่างรอบคอบ ก็จะพบว่าไม้เสียบลูกชิ้นอันนี้ของเขาบางกว่าอันอื่นๆ เล็กน้อย เพราะเขาเพิ่งใช้ฝีมือด้านศิลปะเล็กน้อยขูดให้เป็นเลข 1453

ในฐานะทหารอีสเตอร์แลนด์ ต้องรู้วิธีการทุกชนิด

“พี่เขย เก่งมาก คุณไม่ต้องเป็นห่วง หลังจากฉันกลับไปแล้ว จะต้องสรรเสริญคุณให้พี่สาวของฉันฟังอย่างเต็มที่ บอกว่าคุณกล้าหาญไม่มีใครเทียบ ไม่เป็นสองรองใคร อาจเทียบได้กับเทพสงครามอีสเตอร์แลนด์ของพวกเราประเทศต้าหัว ต้องชื่นชมคุณจนตัวลอยแน่นอน”

แววตาของอิ่นหนิงหยู่ระยิบระยับ แต่จากนั้นก็ยิ้มมุมปากและพูดว่า “แต่ว่า พี่สาวของฉันจะเชื่อไม่เชื่อก็ไม่รู้นะ แต่ส่วนใหญ่แล้วไม่เชื่อ”