บทที่ 217 อิ่นหนิงหยู่พบเจอแล้ว หงายไพ่

ฉางลี่เสว！

ท่านนี้อยู่ที่อ่าวย่าหลง กินดีอยู่ดี เรียกว่าเป็นบุคคลที่สุดยอดอย่างมากคนหนึ่ง ตอนแรกที่ฉางลี่เสวไปหาหวังเถ่ เจอคนๆนั้นกำลังหาเรื่องที่แผงปิ้งย่างอยู่พอดี

คิดไม่ถึง ครั้งนี้มาเจอกันอีกแล้ว

บังเอิญมากจริงๆ

“แก……เป็นแกเองเหรอ……”

เห็นฉินเฟิง ในสมองของฉางลี่เสวก็ปรากฏเงามืดขึ้นมาแล้ว ไปกินปิ้งย่างเมื่อครั้งก่อน เป็นเพราะว่าเขาไม่ชอบฉินเฟิงคนนี้ หลังจากนั้นก็เข้าไปชกต่อย เดิมทีด้วยพละกำลังของเขาแล้ว ตามที่คาดการณ์ไว้ สามารถต่อยฉินเฟิงให้บาดเจ็บสาหัสได้

หลังจากนั้น เขาก็ถูกต่อยบาดเจ็บสาหัสแล้ว

กระดูกซี่โครงหักห้าซี่แล้ว

และสิ่งสำคัญคือ ฉินเฟิงไม่ได้เป็นคนทำ แต่น้องชายคนหนึ่งของฉินเฟิงเป็นคนทำ！

นี่ถึงเป็นความอัปยศอดสูอย่างมาก！

ส่วนฉินเฟิง ตอนนั้นเขาสัมผัสได้ว่า ไอ้หมอนี่อันตรายอย่างยิ่ง น้องชายของฉินเฟิงมอบความรู้สึกบ้าคลั่งให้กับเขา สามารถตีเขาให้ตายทั้งเป็นได้ และฉินเฟิงก็มอบความรู้สึกที่ทำให้เขาตกใจแทบตายทั้งๆที่ยังมีชีวิตอยู่

เขาเพิ่งจะผ่าตัด ถูกหวางลี่เชิญมาที่นี่แล้ว มารักษาบาดแผลที่อ่าวย่าหลง น้ำใสสะอาด แถมยังมีสาวสวยมากมายรายล้อม เพลิดเพลินกับชีวิตคนเป็นมนุษย์ แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอไอ้หมอนี่แล้ว

ปีศาจตนนี้！

ปีศาจตนนี้สามารถต่อยให้เขาตายได้จริงๆ ไม่แน่ว่าอาจจะไม่ต้องถึงหนึ่งหมัดด้วยซ้ำ！

“พี่ฉาง เป็นอะไรไป？เงินไม่พอเหรอ นี่ยังมีอีกหนึ่งล้านนะ”

เฉินเจียงคิดว่าเงินไม่พอ รีบเดินไปทันที แล้วก็ยัดบัตรเอทีเอ็มออกไปอีกหนึ่งใบแล้ว

แต่ว่าครั้งนี้ ฉางลี่เสวไม่เพียงแค่ไม่รับมา ในทางกลับกันเขาดึงบัตรเอทีเอ็มที่ผู้จัดการหยางยื่นออกไป ใช้แรงหักอย่างรุนแรง พูดด้วยใบหน้าที่โศกเศร้าและขุ่นเคืองว่า : “คนอย่างฉางลี่เสวเป็นคนแบบนี้งั้นเหรอ？คนที่เรียนศิลปะป้องกันตัว จะต้องมีคุณธรรม！”

ไม่เพียงแค่โยนบัตรเอทีเอ็มไปบนพื้นเท่านั้น ยังเหยียบอย่างรุนแรงสามสี่ครั้งด้วย แสดงถึงความแค้นเคืองต่อความไม่เป็นธรรมของตัวเอง

หลังจากที่พูดจบแล้ว ก็เดินจากไปด้วยความโกรธ

หลังจากที่เดินเลี้ยวโค้งแล้ว ฉางลี่เสวก็เริ่มวิ่ง ยิ่งวิ่งเร็วมากขึ้น ความคิดเพียงอย่างเดียวของเขาในตอนนี้ก็คือ จะต้องอยู่ให้ห่างจากไอ้หมอนั่นให้มากยิ่งขึ้น ไอ้หมอนั่น ตัวเองไม่อาจจะล่วงเกินได้

“……”

คนที่เหลือ ก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก

เกิดอะไรขึ้น？

เรียกได้ว่าหนึ่งคนต่อสู้กับร้อยคน สุดยอดมาก ฉางลี่เสวที่มีฝีมืออย่างมาก ตอนนี้หลังจากที่เจอฉินเฟิงแล้ว วิ่งเร็วยิ่งกว่ากระต่ายอีกแถมยังทิ้งบัตรเอทีเอ็มไว้อีกด้วย

นั่นมันสองล้านเลยนะ

ตอนที่ผู้คนตกตะลึงจนอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก หายใจไม่คล่อง อิ่นหนิงหยู่ที่อยู่ด้านหลังของฉินเฟิงมองไปที่สายตาของฉินเฟิงแล้ว ยิ่งพบความผิดปกติมาขึ้นเรื่อยๆ

“ไอ้เด็กน้อย ฉัน……ฉัน……ฉันยังมีพี่ชายของฉัน หวางลี่”

ในเวลานี้เฉินเจียงไม่รู้จะพูดอะไรดี ทหารที่ซุ่มดักโจมตี ยอดฝีมือที่เขาจัดเตรียมไว้ ตอนนี้ก็ถูกทำลายล้างจนเกือบหมดแล้ว เขาไม่มีไพ่ใบสุดท้ายแล้ว ท้ายที่สุดไม่มีทางเลือกอื่น พละกำลังจะอ่อนแอลงไม่ได้ ทำได้เพียงหยิบยกพี่ชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของตัวเองออกมาแล้ว

ถึงอย่างไรก็เป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลหวางหนึ่งในห้าวงศ์ตระกูลที่ยิ่งใหญ่

หยิบยกมา ข่มขู่ในคนกลัวก็พอแล้ว

เพียงแต่ว่า ข่มขู่คนทั่วไปน่ะเพียงพอแล้ว ข่มขู่ฉินเฟิง ต่อให้หยิบยกหัวหน้าของประเทศชาติออกมา ล้วนแต่ข่มขู่ให้ฉินเฟิงตกใจกลัวไม่ได้ ไม่เพียงแค่ทำให้ตกใจกลัวไม่ได้แล้ว แถมในสายตาของฉินเฟิงก็เพิ่มความน่าสนใจขึ้นมาแล้ว : “หวางลี่เหรอ？ให้เขามาสิ”

“ห๊ะ！”

เฉินเจียงอึ้ง

เขาคิดไม่ถึงว่า ไอ้หมอนี่จู่ๆจะไม่เกรงกลัวหวางลี่ อย่างที่รู้ๆกันนั่นเป็นคุณชายของตระกูลหวางที่เป็นหนึ่งในห้าวงศ์ตระกูลใหญ่เลยนะ นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะล่วงเกินกันได้

“หัวหน้า รีบไปเรียกคุณชายหวางลี่มาเถอะ ให้คุณชายหวางลี่ จัดการกับไอ้หมอนี่ให้หนักๆเลย ”

เฉิงหงทนมองต่อไปไม่ได้แล้ว เดินออกมา จ้องมองฉินเฟิงด้วยความโกรธเลย

“ฉัน……”