บทที่ 294 ไม่ได้ป่วย

นิ่งไปกันทั้งห้อง เสียงที่แก่ชรานี้ ทั้งห้องมีเพียงย่าของจูหลินชิงเท่านั้นที่มี

แต่ว่า เธอไม่ได้สลบไปแล้วหรอกหรือ

จางหงและจูหลินชิงก็รีบหันมา พบว่ามีชายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ข้างๆ เตียงผู้ป่วย ในมือก็ฝังเข็มลงไปหลายอัน พอเห็นพวกเขาหันมาแล้ว ก็เงยหน้ามาพูดว่า “ไม่ได้เป็นอะไรมาก ก็แค่ไม่ได้กินข้าวหลายวัน หิวจนเป็นลม หลินชิง เดี๋ยวคุณไปซื้อน้ำเกลือ แล้วมาให้ทางหลอกหลอดเลือดก็ได้แล้ว”

ฉินเฟิงนี่เอง

ไม่ได้กินข้าวหลายวันงั้นหรือ？

หิวจนเป็นลมงั้นหรือ？

น้ำเกลือ？

จูหลินชิงอึ้งไป วินาทีต่อมา เธอก็หัวหน้าไปมองจางหง แล้วตั้งสติขึ้นมาได้ “จางหง ย่าฉันเป็นลมสลบไป ได้เป็นเพราะป่วย แต่เป็นเพราะหิวจนเป็นลมงั้นหรือ? ”

พูดไปอย่างมีอารมณ์นิดๆ

“เป็น.....เป็น.....ไปได้......อย่างไรกัน....”

จางหงร้อนรนจนต้องถอยหลังไปสองก้าว

เป็นไปได้อย่างไรกัน！

ถูกจับได้ได้ไงกัน ให้ยาสลบไปแล้วไม่ใช่หรือไง 3-4วันก็จะไม่ฟื้นไม่ใช่หรือไง เขาล้วนเตรียมพร้อมไว้แล้ว พอถึงตอนนั้นเขาได้แต่งงานกับหลินชิง จากนั้นก็บอกว่าผ่าตัดไม่สำเร็จ แล้วก็ปล่อยยัยแก่นี่อดตายไป

เวลานั้น จูหลินชิงก็ได้กลายเป็นของเล่นในกำมือตนเองแล้ว

หนีไปไหนไม่ได้แล้ว

วางแผนไว้อย่างสวยงาม

แต่ว่า ทำไมถึงถูกจับได้

ในตอนนี้ เขาก็เปลี่ยนสายตาไปมองฉินเฟิงที่ข้างเตียง เขาไม่รู้เสียด้วยซ้ำ ว่าหมอนี่ไปอยู่ข้างเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วก็ไม่รู้ว่าเอาเข็มนั้นออกมาจากไหน

เอามากปักไปทั่ว

“หลินชิง หมอนี่เป็นใคร? ” จางหงชี้ไปทางเพื่อนของเธอ

“เป็นเพื่อน......ที่รู้จักกันระหว่างทาง”

จูหลินชิงไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร

สุดท้ายก็บอกว่า เป็นเพื่อนกัน

น่าจะเป็นเพื่อนกัน....แหละ

ถึงแม้จะรู้จักกันไม่ถึงชั่วโมงก็ตาม

“รู้จักกันระหว่างทางงั้นหรือ ดังนั้นคุณก็เชื่อไอ้คนที่เพิ่งรู้จักกันระหว่างทางนี่อะนะ ไม่เชื่อเพื่อนที่รู้จักกันมา3ปีอย่างผมหรือไง? จูหลินชิง คุณเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ดีหรือเปล่า ตอนนี้ย่าคุณกำลังป่วยหนัก ไม่ใช่งั้นหรือ? หลี่เลี่ยง คุณหมอหลี่ เข้ามา”

จางหงตะโกนเรียกคนข้างนอก

ทันใดนั้น คุณหมอหลี่ก็สวมเสื้อกราวสีขาวเดินเข้ามา ในมือก็ถือเอกสาร “มีอะไรครับ? ”

“ยายแก่คนนี้ฟื้นแล้ว”

จางหงส่งายตาให้กับหลี่เลี่ยง จากนั้นก็พูดว่า “คุณหมอหลี่ ที่นี่มีคนมาก่อความวุ่นวาย เห็นอยู่ว่าคนป่วยสลบไปเพราะอาการป่วย แต่มาบอกว่าหิวจนเป็นลม”

“บ้าบอ！คุณจะรู้อะไร！”

หลี่เลี่ยงเข้าใจความหมายของจางหง ก็เลยรีบสมทบด้วย

พูดด้วยสีหน้าไม่พอใจใส่ฉินเฟิง

“ทำไม? ผมไม่รู้เรื่อง หรือว่าหมอปลอมอย่างคุณจะรู้เรื่องงั้นสิ? จะว่าไปนะ จางหง นายหาคนมาปลอมตัว ก็หาหมอจริงๆ มาหน่อยก็ได้ หาหมอปลอมมามันจะได้ที่ไหนกัน แถมยังหาคนที่จะอยู่ได้อีกไม่กี่วันแล้วอีกด้วย”

ฉินเฟิงฝังเข็มไป พูดถอนหายใจไปด้วย

“หมอปลอมงั้นหรือ！นี่......คุณกำลังพูดบ้าอะไร！”

จางหงเริ่มร้อนรนในใจ หลี่เลี่ยงคนนี้ก็เป็นหมอปลอมจริงๆ เพราะหมอที่เป็นศาสตราจารย์ ที่มีตำแหน่งสูงๆ แถมยังรักในชื่อเสียง ล้วนเชื้อเชิญมาไม่ได้

ดังนั้น ก็เลยหาคนมาปลอมตัว