บทที่ 310 ซูมู่พบฉินเฟิงครั้งแรก

ฉินเฟิงลุกขึ้นยืน กำลังจะออกไปจากที่นี่

“น้องชาย คุณจะไปไหนเหรอ?”

จางจิ่วเห็นฉินเฟิงกำลังจะออกไปเลยถามขึ้น

“ไปหาคุณหนูใหญ่ตระกูลซูของพวกคุณน่ะ”

ฉินเฟิงโบกไม้โบกมือ จากนั้นก็ออกไป

สอนคนตกปลาไม่สู้สอนคนทำประมง

การให้เงินคนเหล่านี้มันไม่ใช่เรื่องที่ดี

นอกจากนี้ยังเป็นไปไม่ได้ที่ฉินเฟิงจะอยู่ที่นี่ตลอดเวลา

มันจะดีกว่าหากจะหาคุณหนูใหญ่ของตระกูลซูจนพบ ในโลกนี้มีคนจำนวนมากที่คิดเพื่อเด็กเหล่านี้อย่างมุ่งมั่น สร้างคุณงามความดีอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่มากไป ช่วยคนหนึ่ง คือคนนี้

ในคฤหาสน์ตระกูลจาง

คฤหาสน์หลังนี้ไม่เหมือนคฤหาสน์อื่นๆ มีหลายคนแวะเวียนผ่านมาผ่านไป ชายหนุ่มร่างกายกำยำ มีรอยสักรูปเสือในอิริยาบถต่างๆ บนตัว ในมือคือซิการ์ วางอำนาจยกตนข่มท่านอย่างหาที่เปรียบมิได้เลย

ดูเหมือนพวกในแก๊งอันธพาล

กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขาอยู่ในแก๊งอันธพาล

“เฮ้ย พวกคุณเป็นใคร ไม่รู้ว่าที่นี่เป็นดินแดนของแก๊งพยัคฆ์เสือเหรอ? ไปให้พ้น!”

ที่ประตู มีชายรูปร่างสูงใหญ่ในชุดสูท สวมแว่นตากันแดด หนวดเคราเฟิ้ม พอเห็นพวกเขาก็ชี้นิ้วออกมาและตวาดใส่

ตวาดใส่อย่างไร้ความปรานี

ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าใคร

ท้ายที่สุดที่นี่ก็เป็นดินแดนของแก๊งพยัคฆ์เสือ ส่วนแก๊งพยัคฆ์เสือก็เป็นหนึ่งในกองกำลังที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนหนาน นี่คือความอุ่นใจของพวกเขา

แต่ฉินเฟิงรีบส่งสายตาให้

ฉีหยุนก้าวไปข้างหน้า

“ไอ้หนุ่ม ยังจะกล้าเข้ามาอีก รนหาที่ตายเหรอไง”

ชายในชุดสูทด่าด้วยท่าทีโอหัง

แต่วินาทีถัดไปเขาก็ด่าไม่ออกแล้ว เพราะฉีหยุนเข้ามาอยู่ตรงหน้าเขา ยื่นมือข้างหนึ่งออกมา บีบคอของเขาไว้ ทำให้เขาพูดอะไรไม่ออก

“คุณทำเสียงดังเกินไป”

ดวงตาทั้งสองของฉีหยุน เต็มไปด้วยความอาฆาต

กล้ามาด่าท่านนายพล รนหาที่ตาย!

แต่เขาก็ไม่ได้ฆ่าชายคนนี้ทันที เพราะฉินเฟิงต้องการถามสิ่งที่อยากรู้

“ซูมู่อยู่ที่ไหน?”

ฉินเฟิงถามขึ้น

“ฉัน...ไม่…ไม่รู้...”

ชายคนนี้ที่มาจากแก๊งพยัคฆ์เสือถือว่ามีความแข็งแกร่ง กัดฟันกรอด ต่อให้หายใจไม่ออก ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ ไม่รู้ว่าอยู่หรือตาย

อย่างไรก็ตาม ฉีหยุนได้แสยะยิ้มออกมา

ทันใดนั้นผู้ชายในชุดสูทก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

เขาดึงชายในชุดสูทให้เข้ามาใกล้อีกนิด แล้วกระซิบที่ข้างหู “คุณไม่พูดก็ตาย คุณพูดก็ตาย ในประเทศต้าหัว ไม่มีใครสบประมาทเทพสงครามแล้วยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีก ถ้าคุณไม่พูดก็อาจจะตายอนาถกว่าเล็กน้อย”

ฟังดูเหมือนเสียงเรียกของปีศาจ

ทำให้รูม่านตาของชายในชุดสูทหดตัว

แต่ไม่ใช่เพราะฉีหยุน แต่เพราะคำว่าเทพสงคราม!

น่าเสียดายที่ไม่มีเวลา ทำให้เขาตอบสนองช้า ฉีหยุนดึงคนคนนี้ไปที่มุมใกล้ๆ จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา ต่อมาเสียงกรีดร้องก็หายไปในทันที

หลังจากนั้นไม่นานฉีหยุนก็กลับมา

“คุณผู้ชาย อยู่บนชั้นสาม” ฉีหยุนรายงาน

คนคนนั้นต้องถูกฆ่าตายแล้วแน่ๆ

ดูถูกเทพสงคราม คือการรนหาที่ตาย!

“ไปกันเถอะ”

ฉินเฟิงเดินเข้าไป

แก๊งพยัคฆ์เสือไม่ใช่คนดี ผู้นำเบอร์หนึ่งของฝ่ายสันติภาพอยู่ในระดับเดียวกับตระกูลเซี่ยง เมืองเทียนหนานในเวลานี้ มีแต่การก่อกรรมทำชั่ว ฆ่าได้ก็ฆ่า

“ใครน่ะ!”

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในคฤหาสน์ก็สังเกตเห็นฉินเฟิงและฉีหยุน

ในเวลานี้ ฉินเฟิงได้สวมหน้ากากแล้ว

เป็นหน้ากากปีศาจแยกเขี้ยว

มันน่ากลัวมาก

ฉินเฟิงไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ในบรรดาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านั้น มีคนจำ Mr.X ได้ จึงตะโกนขึ้นมาทันที “คนนี้คือ Mr.X Mr.X ฆ่าคุณชายใหญ่ตระกูลเซี่ยงตาย รีบฆ่าเขาซะ มีเงินรางวัลให้สิบล้าน”

สิบล้าน!