บทที่ 311 รักครั้งแรกของซูมู่

ค่อยๆ

เธอปล่อยริมฝีปากออก เชื่อคำพูดของฉินเฟิง

ว่ามาช่วยเธอ

แต่เมื่อเธอใจเย็นลง ก็พบว่าส่วนที่เธอเพิ่งกัดเป็นรอยจ้ำเลือด ยังมีรอยซี่ฟันฝังลึกอยู่ เกือบจะฉีกเนื้อออกมาได้เลย

เธอออกแรงจนสุดแรง

“ขะ…ขอโทษ…ฉันขอโทษ...ฉันจะหาพลาสเตอร์ให้คุณ…”

ซูมู่รู้สึกผิดอยู่ในใจ อยากจะหาพลาสเตอร์ แต่ฉินเฟิงก็ลุกขึ้นยืนและปล่อยแขนเสื้อลงมา “ไม่ต้องหรอก คุณยังเดินได้ไหม?”

“ได้…ได้…”

แม้ว่าขาจะเป็นเหน็บชา แต่ซูมู่ก็ยังสามารถเดินได้

“งั้นก็ไปกันเถอะ”

ฉินเฟิงลุกขึ้นยืน เดินไปที่ประตู หันหลังให้ซูมู่

“ฉัน…เอ่อ...”

แม้ว่าจะเดินได้ แต่เวลาเดินก็รู้สึกเจ็บมากหลังจากถูกมัดไว้หนึ่งวัน

พูดอีกอย่างก็คือเป๋ไปเป๋มา

ซูมู่มองไปยังฉินเฟิงที่อยู่ด้านหน้า โดยปกติแล้วผู้ชายมักจะบอกว่าจะให้เธอขี่หลังในเวลาแบบนี้

แต่ฉินเฟิงไม่ได้ชำเลืองมองเธอเลย เดินตรงออกไปแล้วยังพูดว่า “เร็วๆ หน่อย”

“โอเค โอเค”

ซูมู่รีบพยักหน้า

แต่ในใจเธอก็ยังรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้แตกต่างจากผู้ชายคนอื่น เย็นชามาก เย็นชามากจริงๆ

มันเป็นครั้งแรกที่ซูมู่ได้พบกับผู้ชายแบบนี้

บอกว่าเย็นชา แต่ทว่า ในตอนแรกที่เธอกัด เขาก็ไม่ได้ห้ามเธอ ปล่อยให้เธอกัดตามสบาย หลังจากกัดไปเต็มๆ หนึ่งนาที เธอก็ค่อยๆ สงบลง ท้ายที่สุดเธอก็หวาดกลัวไปทั้งคืน

ฉินเฟิงในเวลานั้นอ่อนโยนมาก

อ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

แต่ตอนนี้เย็นชามาก เย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ทำให้ซูมู่รู้สึกอึ้งไปเล็กน้อย แต่จากนั้นเธอก็พยายามที่จะก้าวไปข้างหน้าด้วยแรงทั้งหมดที่มีและถามว่า “เอ่อ...บอกฉันได้ไหมว่า...คุณชื่ออะไร?”

“ฉินเฟิง”

ฉินเฟิง เขาเปล่งคำสองคำนี้ออกมา

“ฉินเฟิง” ซูมู่พึมพำ เธอพบว่าตนเองแทบไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย

ฉินเฟิง ให้ความรู้สึกเหมือนธรรมดามาก แต่ก็ไม่ธรรมดาเลย

จากนั้นก็เดินออกจากคฤหาสน์ของตระกูลจาง ตลอดทางที่ออกมาซูมู่มองเห็นคนกลุ่มใหญ่ที่สักรูปหัวเสืออยู่ตามลำตัว นอนกระจัดกระจายอยู่บนพื้น แขนขาหัก

ส่วนใหญ่เป็นคนของแก๊งพยัคฆ์เสือ

จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ขึ้นรถ

ซูมู่นึกสงสัยอยู่ในใจ ฉินเฟิงคนนี้เป็นใครมาจากไหนกันแน่

อีกอย่าง

ตัวเองมีค่าอะไรที่ทำให้ผู้ชายคนนี้เสี่ยงอันตรายอย่างใหญ่หลวงมาช่วยเธอ

ในฐานะนักธุรกิจ อย่างแรกเธอคิดโดยใช้มุมมองทางธุรกิจ แต่หลังจากครุ่นคิดสักพัก ตอนนี้พ่อแม่และพี่ชายของเธอก็ตายไปหมดแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่จางหลุนเล็งไว้ ทั่วทั้งเมืองเทียนหนานล้วนเป็นฝ่ายสันติภาพ

เธอที่เป็นแบบนี้มีคุณค่าอะไรบ้าง

นอกเสียจากเรือนร่างของเธอ

พอคิดถึงตรงนี้ซูมู่ก็ลูบคลำใบหน้าของตัวเอง แม้ว่าตอนนี้จะตกอยู่ในที่นั่งลำบาก แต่เธอก็เป็นหนึ่งในสาวงามเพียงไม่กี่คนของเมืองเทียนหนาน ริมฝีปากแดงฟันขาว ดวงตากลมโตชุ่มฉ่ำ ผมยาวดำขลับ รูปร่างสวยงามไร้ที่ติ

และยังมีความสูงส่งสง่างามในฐานะที่เป็นประธานหญิง

ทำให้ผู้ชายนับไม่ถ้วนหลงใหลในตัวเธอ

หลังจากคิดได้ดังนั้นเธอก็รู้แล้วว่าคนคนนี้มีจุดประสงค์เดียวกับจางหลุน แต่คนคนนี้อ่อนโยนกว่า กล้าหาญกว่า กล้าที่จะบุกมาช่วยเธอที่แก๊งพยัคฆ์เสือ

เสี่ยงอันตรายอย่างใหญ่หลวง

บางทีผู้ชายคนนี้อาจจะหลงรักเธอมาก่อน

บางทีเธออาจจะไปกับเขาได้

ซูมู่ยังไม่ได้ตระหนักเลยว่า ตั้งแต่ตอนที่เธอคลายริมฝีปากและเห็นฉินเฟิง เธอก็หลงใหลผู้ชายคนนี้เข้าให้แล้ว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เธอก็รู้ว่า เธอไม่สามารถหนีรอดจากฝ่ามือของชายคนนี้ได้