บทที่ 353การเคลื่อนไหวของจักรพรรดิเยว่ตี้

ที่เมืองเทียนหนาน

ในโรงแรมแห่งหนึ่ง ฝูหยูค่อยๆ ตื่นขึ้นมาจากนั้นก็เห็นคนคนหนึ่ง สวมชุดคลุมสีดำ มีไหมสีแรกเป็นประกาย ท่าทางสง่างามมาก ทันใดนั้นฝูหยูก็รู้ได้ทันทีว่าคือใคร

“ฉินเฟิง เทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าหัว”

ฝูหยูจ้องมองฉินเฟิง แล้วก็รีบหาอาวุธ จะกำจัดศัตรูตัวฉกาจของประเทศหนานเยว่เสีย

ถึงแม้จะเลินเล่อไป แต่เขาก็ยังเป็นคนที่จงรักภักดีต่อประเทศชาติ

ไม่เคยทรยศหนานเยว่

“ไม่ต้องหาแล้ว ผมเป็นแม่ทัพฝ่ายบู๊”

ฉินเฟิงยืนไพล่หลัง แล้วพูดออกมาเบาๆ

หมายความว่า ไม่ต้องหาอาวุธแล้ว ต่อให้หาเจอ ก็ไร้ประโยชน์ คุณทำอะไรผมไม่ได้หรอก

แต่ว่าฝูหยูไม่สนใจฉินเฟิง ก็ยังคงค้นหาต่อไป

ฉินเฟิงหันตัวไป มองไปด้านนอก “ผมจะไม่ใช่ตัวคุณเพื่อข่มขู่ประเทศหนานเยว่ ที่คุณถูกผมนำตัวมาที่นี่ ทั้งหมดเป็นเพราะลูกน้องของคุณ พวกเขาอยากได้ลาภยศเงินทองก็เท่านั้นเอง”

“จริงหรือ？”

ที่นี้ ฝูหยูก็เลยหยุดหาอาวุธ

ที่เขาตามหาอาวุธ ไม่ใช่เพราะจะเอาไปจัดการฉินเฟิงอย่างเดียว ยังคิดเผื่อเอาไว้ฆ่าตัวตายด้วย เขากังวลว่าตนเองมีชีวิตอยู่ จะกลายเป็นเครื่องมือที่ทำให้เทพสงครามต้าหัวเอาไปข่มขู่ต่อหนานเยว่

“ผมเป็นคนพูดได้ทำได้” ฉินเฟิงกล่าว

จากนั้น ฉินเฟิงก็เดินมายังระเบียง แล้วก็นั่งลง ที่นั่นมีกระดานหมากวางไว้ “มา เล่นหมากกันหน่อย วางใจเถอะ ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่มีใครมาถ่ายรูป และก็ไม่มีใครรู้จักคุณกับผม เล่นหมากกันอย่างเดียว”

“ได้”

ลังเลไปสักพัก ฝูหยูก็เดินออกมา แล้วก็นั่งลง

เขาค่อยๆ มองไปยังด้านนอก ตึกชั้นนี้สูงมาก เขาเห็นด้านนอกมีรถราวิ่งกันขวักไขว่ ด้านล่างมองไม่เห็นด้านบน ฝั่งตรงข้ามก็ไม่มีสิ่งก่อสร้างอะไรที่สูงใหญ่ ไม่มีใครเห็นเขาได้ ทันใดนั้นก็มองไปยังฉินเฟิง “เทพสงคราม สมคำร่ำลือจริงๆ มีมาดเข้ม มีตัวช่วยดีๆ อย่างผม แต่ว่าไม่ใช่งาน”

“ไม่ใช่ว่าไม่ใช้งาน ข่าวที่คุณยอมแพ้ ถูกคนของคุณแพร่ออกไปแล้ว ตอนนี้ทั้งประเทศหนานเยว่ รู้ข่าวกันหมดแล้วว่าคุณยอมแพ้ พวกนั้นโกรธแค้นคุณจนแทบอยากจะกินเลือดกินเนื้อคุณ” ฉินเฟิงกล่าว

ฝูหยูสีหน้าเปลี่ยน แต่ว่าสักพักก็นิ่งลง “ผมก็คาดเดาไว้แล้ว เพราะถึงอย่างไรเป็นถึงสงครามระหว่างสองประเทศ จะประมาทไม่ได้ แต่ว่า บอกตามตรง ใช้ฐานะของผมมันไม่ได้ผลหรอก”

ฝูหยูมีสายตาสับสน จากนั้นก็มองไปยังกระดานหมาก เป็นกระดานหมากล้อม

วางหมากล้อมลงไปหนึ่งเม็ด จากนั้นก็พูดว่า “คุณไม่รู้จักจักรพรรดิเยว่ตี้ เขาเป็นคนจิตใจโหดเหี้ยม คนที่มาขวางทางเขา ล้วนต้องถูกเขาฆ่าตาย รวมทั้งผมด้วย รวมทั้งพระสนมที่เขาบอกว่ารักมาก นั่นก็คือลูกสาวผมเอง ฝูเหม่ยเหริน”

“ช่างเถอะๆ มาเล่นกันสักกระดานหนึ่งก็ดี ไม่ได้เล่นมานานแล้ว ชักเริ่มคันไม้คันมือ” ฝูหยูพูดนิ่งๆ จากนั้นก็พูดว่า “อ๋อแล้วก็ ผมอยู่ในประเทศหนานเยว่ ถือว่ามีฝีมือระดับประเทศ ไม่มีใครมาล้มได้ อย่ามาหมดความมั่นใจที่เล่นกับผมแล้วกัน”

ฝูหยูไม่ได้โกหก เขาอยู่ที่หนานเยว่ ก็ถือว่าเป็นสุดยอดในฝ่ายบุ๋นเหมือนกัน ความสามารถด้านการเล่นหมากล้อม ก็อยู่ในระดับประเทศ

พูดอย่างเกรงใจหน่อย มีไม่กี่คนเอาชนะเขาได้

แต่ว่า จริงๆแล้ว ไม่มีใครเอาชนะได้เลย

“น่าสนใจ”

ฉินเฟิงยิ้ม แล้วก็วางหมากลงไป

บอกตามตรง เขาชื่นชอบคนคนนี้เข้าแล้ว

ไม่ถือว่าโง่เขลา

แต่มีความสามารถมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าไปรวบรวมอำนาจมาในมือ เพื่อลูกเขยของตนเอง แล้วถูกเซ่ปี้อานหลอกเข้าอีก ใจร้อนรีบบุกโจมตี ก็คงจะไม่ติดกับดัก ที่สำคัญก็คือ คนนี้ไม่กลัวตาย

ยอมที่จะทำเพื่อหนานเยว่เป็นครั้งสุดท้าย

ประเทศหนานเยว่สามารถรวบรวมแผ่นดินที่วุ่นวายมานับร้อยปีได้ คนเก่งๆ ก็น่าจะมีจริงๆ ฝูหยูมีความสามารถ โจงชิวก็เก่ง จักรพรรดิเยว่ตี้คนนั้นก็ยิ่งมีฉายาว่า จักรพรรดิคนแรก เป็นยอดอัจฉริยะเหมือนกัน

เพียงแต่ว่า พวกเขาไม่ควรมารุกรานต้าหัว