บทที่ 357 สงครามระดับสูงสุด กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

“จอมพลโจง”

ทุกคนทักทายโจงชิวและเข้าไปในค่ายใหญ่

จากนั้นทุกคนก็นั่งลง โจงชิวยังคงมีท่าทีเกียจคร้านเช่นเคย แต่วันนี้เขาไม่ได้ใช้ฝ่ามือหนุนศีรษะและงีบหลับ แต่พูดเสียงเบาๆ ว่า “ทุกท่าน ต่อไปคือการต่อสู้เพื่อความเป็นความตายของประเทศหนานเยว่”

“…”

ทุกคนนิ่งเงียบ

พวกเขารู้ถึงความแตกต่างของการประชุมในวันนี้คร่าวๆ แล้ว ถึงอย่างไรโจงชิวที่ปกติไม่ค่อยพูด แต่วันนี้ก็ได้เอ่ยปากขึ้นก่อนแล้ว

แต่เขาพูดถูก

ต่อมาคือการต่อสู้เพื่อความเป็นความตายอย่างแท้จริง

หากเอาชนะได้ หนานโจวตลอดจนต้าหัวทั้งหมดจะอยู่ในความครอบครองของประเทศหนานเยว่ ท้ายที่สุดหากเทพสงครามหมายเลขหนึ่งของต้าหัวพ่ายแพ้ แล้วในต้าหัวจะยังมีใครเล่าที่จะสามารถต้านทานความสามารถของพวกเขาได้

แต่ถ้าแพ้ หนานเยว่ก็ถึงคราวพินาศ

“รับคำสั่งท่านจอมพลโจง”

หนึ่งในนั้นคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง

ท่าทีที่แสดงออกมา

ไม่มีทีท่าต่อต้านจอมพลโจงเลยแม้แต่น้อย

“รับคำสั่งท่านจอมพลโจง”

“พวกเรา รับคำสั่งท่านจอมพลโจง”

ต่อมาคนอื่นๆ ก็พากันคุกเข่าลง

พูดตามตรง มันอันตรายมากสำหรับนายทหารเหล่านี้ที่จะพูดแบบนั้นออกไป จากมุมมองหนึ่ง ในเวลานี้พวกเขาแสดงความจงรักภักดีต่อโจงชิว ไม่ใช่จ้าวเม่ย จักรพรรดิแห่งหนานเยว่ในปัจจุบันนี้

โดยเฉพาะคนที่อยู่ในกองทัพ มันเป็นเรื่องต้องห้ามที่จะพูดแบบนั้น

แต่ในเวลานี้ ขุนนางของราชสำนักหนานเยว่ได้เดินเข้ามาและพูดช้าๆ ว่า “จักรพรรดิเยว่ตี้มีคำสั่งให้ทหารทั้งหมดของหนานเยว่ปฏิบัติตามคำสั่งของจงชิว ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งจะถูกประหารเก้าชั่วโคตร”

“รับทราบ”

นายทหารทุกคนในค่ายใหญ่รับคำสั่ง

แต่ทั้งหมดก็รู้สึกตกใจ

เห็นชัดเจนว่าได้ยกอำนาจทั้งหมดให้แก่โจงชิวโดยสิ้นเชิง หากไม่มีอุปสรรคใดๆ ขัดขวาง ก็สามารถจินตนาการได้ว่าเป็นความไว้วางใจมากแค่ไหน ก่อนหน้านี้ฝูหยูทำให้เหล่าทหารคิดว่าจักรพรรดิเยว่ตี้กำลังต้องการกระจายอำนาจ

ตอนนี้ดูเหมือนว่าการกระจายอำนาจเป็นสิ่งที่ฝูหยูคิดไปเองคนเดียว

จักรพรรดิเยว่ตี้ให้ความไว้วางใจโจงชิว

บางทีมันก็จริงที่ว่ากันว่า จะใช้ใครก็อย่าระแวง หากระแวงใครก็อย่าใช้เขา

ที่เรียกกันว่าจักรพรรดิตลอดกาลเป็นเพราะเหตุนี้ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

“ขอบพระทัยฝ่าบาท”

ในเวลานี้ ความเกียจคร้านในสายตาของโจงชิวค่อยๆ จางหายไป กลับกลายเป็นความคมกริบแทน

มันเป็นความคมกริบอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ลูกผู้ชายยอมตายเพื่อเพื่อนแท้!

จักรพรรดิเยว่ตี้ให้ความไว้วางใจโจงชิว เขายิ่งไม่อาจทำให้จักรพรรดิเยว่ตี้ผิดหวัง

ทุกคนรู้สึกตกใจอีกครั้ง

ครั้งนี้ตกใจยิ่งกว่าพระบัญชาของจักรพรรดิเยว่ตี้เสียอีก

เพราะพวกเขาติดตามโจงชิวมานานหลายปี รบราไปทั่ว สร้างเสถียรภาพในการรบ และในที่สุดก็รวบรวมหนานเยว่ให้เป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จ แต่พวกเขาก็ไม่เคยเห็นความเกียจคร้านในสายตาของโจงชิวหายไปมาก่อน

เหมือนไม่เคยกระฉับกระเฉง มีแต่ความเฉื่อยชา

แต่จอมพลโจงที่เกียจคร้านเช่นนี้ก็ไม่เคยพ่ายแพ้ในสนามรบใด และวันนี้พวกเขาก็ได้เห็นจอมพลโจงที่มีท่าทีจริงจังขึ้นมาในที่สุด

“ถ่ายทอดคำสั่งของผมออกไป ส่งทหารจากหน่วยทหารจอมพลหนึ่งแสนห้าหมื่นนายไปที่แนวหน้า นายทหารผู้บัญชาการคือ โจงชิว ให้เฉินฉายกลับมา ผมอยากไปพบเทพสงครามท่านนั้นด้วยตัวเอง ในขณะเดียวกันก็มอบคำสั่งตายแก่เฉินฉาย หน่วยทหารจอมพลมีทหารเพียงหนึ่งแสนนาย แต่ผมต้องการให้เขาออกหนังสือยืนยันปฏิบัติการสำเร็จ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะต้องปกป้องผมด้วยชีวิต ห้ามทรยศเด็ดขาด” โจงชิวกล่าวช้าๆ

“พวกเรายินดีติดตามไป”

ทหารเหล่านั้นรู้ว่าไม่สามารถหยุดโจงชิวให้ขึ้นไปแนวหน้าได้ จึงไม่ขัดขวางแล้ว

แต่อย่างไรก็ต้องติดตามไป

จอมพลโจง เป็นจอมพลของสามเหล่าทัพ ครั้งนี้ขึ้นมาแนวหน้าด้วยตัวเอง พวกเขาต้องคุ้มครองเป็นอย่างดี มิฉะนั้นหากมีอะไรผิดพลาด ครั้งนี้ต้องจบเห่แน่ ส่วนจะคุ้มครองได้หรือไม่ นั่นไม่ใช่ปัญหา