บทที่ 387 รุ่งอรุณหลังวันสิ้นโลก（6）

“เกิดมาเพื่อสู้ จะหยุดสู้เมื่อสิ้นลมหายใจ”

“ทหารม้าหมาป่า บุกเดี๋ยวนี้！”

“เราคือทหารม้า และเราควรจะตายระหว่างทางที่เข้าจู่โจม”

ในสนามรบ ทหารม้าหมาป่ากำลังบุกเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง หนึ่งในนั้นมีหลี่เอ้อหนิวที่อยู่แนวหน้า เขามีง้าวเล่มใหญ่ กวัดแกว่งไปมาท่ามกลางกองทัพของศัตรู ทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน

สำหรับสนามรบเล็ก ทหารม้าหมาป่าได้เปรียบในจุดนี้

แต่ก็ได้เปรียบ ไม่เกินสิบนาทีเท่านั้น ภายในระยะเวลาไม่กี่นาที กองทัพศัตรูที่อยู่รอบนอก ก็กรูกันเข้ามาล้อม เวลานั้น ถึงแม้ทหารม้าหมาป่าจะแข็งแกร่งขนาดไหน

ก็ไม่อาจหนีพ้น กบคำว่าตาย

และผู้บัญชาการของกองกำลังเล็กๆของหนานเยว่ เมื่อมองเห็นสภาพการณ์นี้ จึงกล่าวว่า“นี่คือกำลังออกกำลังสุดแรงงั้นหรอ？กองกำลังทั้งสามขนกันออกมา ดูท่าจะสู้สุดขาดใจจริงๆ ส่งข่าวกลับไป เรากำลังจะเคลื่อนทัพเต็มกำลัง”

“ครับ”

ทันใดนั้นก็มีทหาร โบกธงไปมาส่งสัญญาณ ส่งข่าวกลับไป

ผ่านไปไม่นาน ก็ส่งมาถึงภายในเต๊นท์ใหญ่

“นี่คือ เตรียมจะทำลายกองกำลังเล็กๆงั้นหรอ หลังจากนั้นก็เปลี่ยนคนเข้ามา？”มีนักยุทธศาสตร์กล่าว

ซึ่งไม่สอดคล้องกับ การคาดเดาของพวกเขาก่อนหน้านี้

แก้ไขปัญหาภายในก่อน

“นี่มันโง่เกินไปรึเปล่า เปลี่ยนจากตรงนี้เข้ามา งั้นเราก็พบตั้งแต่แรกแล้วน่ะสิ？เนื่องจาก นี่คือสิ่งที่เขาโจมตี”นายพลอีกคนกล่าว

“ไม่แน่ ก่อนหน้านี้พวกคุณลืมไปแล้วหรอ พวกเขาโจมตีเข้ามาทั้งสามทิศทางในเวลาเดียวกัน ไม่แน่พวกเขาอาจจะเข้ามาจากทางนั้นก็ได้”

“หรืออาจจะเข้ามาจากด้านหลัง”

มีนายพลไม่น้อยพากันคาดเดา

ทหารม้าหมาป่ากองกำลังนี้ ยิ่งอยู่ยิ่งสอดคล้อง เหมือนกับที่พวกเขาคาดเดากันก่อนหน้านี้

ความจริงแล้ว พวกเขาคาดเดาไม่ออกเลยว่า เป็นสิ่งที่เปียนเซิงหยงจุดประกาย ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีการไม่กี่วิธีที่สามารถทำลายแนวค่ายกลปากว้าพลังสองขั้ว แต่ในขณะเดียวกัน มันก็มีความยากมาก

มีไม่กี่คนที่จะสามารถทำลายได้

การเลือกวิธีแบบนี้ มันแทบจะเป็นการเดินไปหาความตาย

แต่ว่า เพราะมีจอมพลโจงอยู่ ถึงอีกฝ่ายจะเลือกทางตาย พวกเขาก็ต้องทุ่มสุดตัว เพื่อไม้ให้เรือพลิกในท่อระบายน้ำ

“จอมพลโจงครับ จะสั่งการอย่างไรครับ？”

เปียนเซิงหยงถามโจงชิว

“สถานการณ์ยังไม่แน่นอน ค้นหาต่อไป”

ดวงตาทั้งสองข้างของโจงชิว เอาแต่จ้องมองไปที่แผนที่จำลอง

“ครับ”

ทันใดนั้น ทหารทุกคนก็รับคำสั่ง

ต่อมา กองทัพหนานเยว่ยังคงค้นหากองกำลังนั้น แต่ในตอนนี้ ทั้งสามกองกำลัง ได้เปลี่ยนสถานที่ในการบุกล้อมแล้ว แต่ในสถานที่นั้นเอง หมาป่าดำได้บุกออกมา

“ทำลายกองกำลังศัตรูให้หมด ห้ามให้หนีรอดไปแม้แต่คนเดียว เรามีเวลาแค่ห้านาทีเท่านั้น”

หมาป่าดำคำราม

ทันใดนั้น ทั้งกองกำลังก็เข้าจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง

และผู้บัญชาการกองกำลังเล็กนั้น ก็พบเข้ากับสถานการณ์นี้ สีหน้าของเขาซีดลงในทันที“นี่สิกองกำลังหลักที่แท้จริง กองทัพสองหมื่นนายของฉัน ไม่สามารถต้านทานได้เลย ติดต่อหน่วยทหารจอมพลเดี๋ยวนี้ ว่าเราคือกองกำลังหลัก”

เขาพึ่งออกคำสั่งไป อยากจะติดต่อกับหน่วยทหารจอมพล

แต่ว่า วินาทีนี้ ได้มีกริชพุ่งเข้ามาที่ลำคอของเขา จนทำให้ศีรษะของเขากระเด็นออกไป วินาทีต่อมากองทัพก็ถูกรุกรานจนวุ่นวายโกลาหล และหลังจากนั้น ทหารผู้ถือธง ก็มีจุดจบแบบนั้น

“ผู้บังคับบัญชาครับ ภารกิจสำเร็จ”

มีชายสามคนสวมชุดของฝ่ายศัตรู เดินเข้ามาหาหมาป่าดำ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ทั้งสามคนนี้ เป็นองครักษ์มืด ในแต่ละกองทัพจะมีองครักษ์มืด เพื่อใช้ในการลอบสังหาร และกรองข่าว ก่อนหน้านี้เฉินชิวสุ่ยได้ให้องครักษ์มืด ออกไปแทรกแซงหน่วยสอดแนมที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

และทำลายการติดตามของพวกเขา

และหากไม่มีผู้บังคับบัญชา และนายพลทั้งหมด กองกำลังก็จะถูกทหารม้าหมาป่าทำลายอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าครั้งนี้เป็นคำสั่งตายของหมาป่าดำ ดังนั้นทหารม้าหมาป่าจึงต้องทุ่มสุดตัว

เป็นการทุ่มสุดตัวอย่างแท้จริง

ขอแค่ยังมีลมหายใจอยู่ พวกเขาก็จะจู่โจมฆ่าล้างศัตรู

“ทุกคน ฟังคำสั่งฉันเดี๋ยวนี้ ห้ามเคลื่อนไหวถ้าฉันไม่ได้สั่ง”

หมาป่าดำกวาดตามองทุกคน

ทุกคนที่สวมชุดทหารของหนานเยว่

“ครับ”