บทที่ 395 หลัวซินหย่า

หลังจากที่จัดการเรื่องราวทุกอย่างที่กำแพงเมืองเสร็จ ฉินเฟิงก็เดินจากไป

ในฐานะที่เป็นนายพล ไม่สามารถอยู่ที่ไหนได้ตลอดเวลา

เขาเป็นนายพล ไม่ใช่ขุนศึก

ถ้าอยู่ที่นี่ตลอดเวลา นายพลเหล่านี้ก็จะมีความกดดัน

ยิ่งไปกว่านั้นฉีหยุนอยู่ที่นี่

เป็นคนบ้าระห่ำที่สู้อยู่ในสนามรบ ครั้งนี้ถูกกดและเฆี่ยนฆ่า เขาอัดอั้นไฟแห่งโทสะมากมาย รอครั้งหน้าคนมา ทุกอย่างก็จะถูกระเบิดออก

ดังนั้น ฉินเฟิงจึงเตรียมกลับไปดูสถานการณ์ที่คฤหาสน์ของตนเอง

แต่ทว่า ในเวลานี้เอง มีหญิงสาวคนหนึ่งสวมกระโปรงสีแดง รูปร่างเซ็กซี่ ผมยาวสลวย ค่อนข้างสง่างาม สวมแว่นกันแดดรีบเดินเข้ามา เมื่อเธอเห็นฉินเฟิง ดวงตาของเธอจึงเป็นประกาย

เธอเดินเข้ามาคว้าไหล่ของฉินเฟิง ในทันทีที่เดินมาถึง หลังจากนั้นก็พูดกับคนที่อยู่ข้างหลังว่า“สือเจี้ยนจง คุณเลิกตามจีบฉันได้แล้ว นี่คือแฟนของฉัน ฉันเคยบอกคุณแล้วไงว่าฉันมีแฟนแล้ว”

“ไอ้หมอนี่ คู่ควรเป็นแฟนของเธออย่างงั้นหรอ？”

คนที่เดินอยู่ข้างหลัง คือชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดสูทหรูทั้งตัว ในมือถือช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่ หลังจากที่มองดูฉินเฟิงแวบหนึ่ง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูก ทันใดนั้นเขาก็พูดขึ้นมาว่า“นี่ไอ้หนุ่ม ฉันน่ะ……”

สือเจี้ยนจงอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่ทว่า เรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น

ฉินเฟิงค่อยแกะมือของหญิงสาวออก แล้วกล่าวว่า“ผมไม่รู้จักเธอ”

หลังจากนั้น ก็เดินจากไป

ทำให้สือเจี้ยนจงต้องกลืนคำพูดที่อยากจะพูดเมื่อสักครู่กลับไป

ทำให้หญิงสาวคนนั้น ถึงกับมึนงง หมายความว่าไง หมายความว่าไงห้ะ อย่างน้อยตนก็เป็นสาวสวยคนหนึ่ง รูปร่างดุจดั่งปีศาจ หาผู้ชายมาเป็นไม้กันหมา ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนเคยปฏิเสธมาก่อน

แต่ทว่า วันนี้เธอกลับถูกปฏิเสธ

นี่มันหมายความว่าไง？

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ”

และในเวลานี้เอง ฉินเฟิงก็เดินออกมาระยะหนึ่ง แต่ก็ถูกสือเจี้ยนจงเรียกเอาไว้“มือของนายแตะต้องมือของนางในฝันของฉัน ใครให้นายแตะต้องกันห้ะ นางในฝันของฉัน หลัวซินหย่า เป็นคนที่นายแตะต้องได้หรอห้ะ？”

ในตอนที่พูดถึงหลัวซินหย่า ผู้หญิงคนนั้น เชิดหน้าขึ้น

ใบหน้าของเธอมีความเย่อหยิ่งเล็กน้อย

เนื่องจาก หลัวซินหย่า เป็นดาราระดับนานาชาติ

ชื่อเสียงของเธอ ดังมาก

แต่ทว่า ฉินเฟิงกลับเอ่ยถามว่า“แตะต้อง แล้วไง？”

น้ำเสียงเรียบเฉย เหมือนไม่มีปฏิกิริยาอะไรกับหลัวซินหย่าสามคำนี้ ทำให้สีหน้าของหลัวซินหย่าแข็งทื่อ คนผู้นี้ตกลงหมายความว่าไงกัน ปกติคนมีผู้ชายมากมาย แฟนคลับเยอะเป็นกอง แต่ผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงนิ่งเฉยขนาดนี้

พอได้ยินชื่อของเธอ ก็น่าจะตามจีบอย่างบ้าคลั่งสิ

ถึงจะแย่แค่ไหน ก็ต้องขอลายเซ็น ขอถ่ายรูปสิ

ทำไม ถึงเย็นชาขนาดนี้กันนะ

“แล้วไงน่ะหรอ เหอะ ผู้หญิงของสือเจี้ยนจง เป็นคนที่นายแตะต้องได้งั้นหรอ？”

ทันใดนั้นสือเจี้ยนจงก็ไม่อาจฟื้นทนกับคำพูดก่อนหน้านี้ของตัวเองได้ จนเผลอพูดออกมา เดิมทีเห็นหลัวซินหย่าพาดบ่าของผู้ชายแปลกหน้า เขาอยากจะฟาดงวงฟาดงา เพื่อพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งของตนเอง

แต่ทว่า คิดไม่ถึงว่า เขาจะแกะมือของหลัวซินหย่าออก

นั่นเป็นมือของหลัวซินหย่าเชียวนะ

ดาราระดับนานาชาติ

ถ้าพาดอยู่บนบ่าของเขาล่ะก็ เขาคงจะมีความสุขจนล้นเอ่อแล้ว

ไอ้หมอนี่ไม่เจียมตัว ดังนั้นเขาอยากจะสั่งสอนไอ้หมอนี่สักหน่อย เพื่อพิสูจน์ตัวเอง ต่อหน้าของหลัวซินหย่าสักครั้ง

“แล้วไงต่อ？”

ฉินเฟิงเลิกคิ้วขึ้น

“ดังนั้น นายคุกเข่าให้ฉันเดี๋ยวนี้ แล้วสำนึกผิดกับฉันดีๆ ไม่แน่ฉันอาจจะให้อภัยนายก็ได้ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ตระกูลสือของฉันนะ ถึงแม้จะพึ่งมาถึงเมืองเทียนหนาน แต่ก็มีเพื่อน ที่มีอำนาจในเมืองเทียนหนานเยอะนะเว่ย ไม่ใช่คนที่นายจะมีปัญหาได้ง่ายๆ”