บทที่ 401 หลัวซินหย่ามาแล้ว

“อิอิ ฉันทาย นายไม่ต้องเสแสร้งแล้ว”

อิ่นหนิงหยู่หัวเราะ

ครั้งก่อนเธอก็สังเกตเห็นแล้วว่าฉินเฟิงปิดบังอะไรบางอย่างไว้ ไม่ยอมบอก แต่ครั้งก่อนเธอบีบบังคับถาม แล้วยังถือมีดขู่ฉินเฟิงด้วย ถึงได้ถามออกมาได้

ฉินเฟิงปิดบังอะไรไว้จริงๆด้วย

เขา มีความสัมพันธ์กับ Mr.X

หรือไม่อย่างนั้น เขาก็คือ Mr.X

แต่ว่าอิ่นหนิงหยู่ไม่ยอมรับว่าฉินเฟิงเป็น Mr.X ยังไงซะ Mr.X ก็เป็นผู้ชายที่ทั้งลึกลับ ทั้งเผด็จการ ตรงไปตรงมาและสมบูรณ์แบบ จะเป็นเจ้าพี่เขยบ้านี่ได้ยังไงกัน

แกล้งเธอทั้งวัน

ไม่ใช่แน่นอน

ถึงแม้จะใช่ เธอก็ไม่มีทางยอมรับ แค่เพียงไม่ยอมรับ อย่างนั้น Mr.X ก็เป็นเทพบุตรของเธอไปตลอดกาล

“แล้วแต่เธอจะคิดยังไง แต่ว่าเริ่มแรกที่ฉันปิดบัง ไม่ใช่เพื่อหาเรื่องพวกเธอ แต่เพราะฉันอยากจะสืบอะไรบางอย่าง ก่อนหน้าที่ยังสืบไม่รู้เรื่องชัดเจน ฉันก็ไม่สามารถเปิดเผยได้ เพื่อไม่เป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น” ฉินเฟิงพูด

เริ่มแรก เขากำลังสืบอยู่จริงๆ ว่าตอนนั้นใครเป็นคนทำร้ายอิ่นซิน

ต่อมาพบว่ายิ่งสืบยิ่งไม่ปกติ

เหมือนกับว่ามีกับดักอะไรบางอย่าง

จนถึงสุดท้าย พบว่ามีกับดักอยู่จริงๆ แผนการของตระกูลซือหม่า แพร่ไปทั่วทั้งต้าหัว แต่โชคดีที่เขาพบช่องโหว่ แล้วทุบออกไปได้สำเร็จ ไม่ถึงขั้นที่ไม่มีความหวังเลย

ส่วนเรื่องท่าทางทำไมถึงเปลี่ยนไป

จะว่ายังไง ฉินเฟิงก็เป็นนายพลใหญ่ของประเทศ เป็นบุคคลที่แข็งแกร่งคนหนึ่ง ความน่าเกรงขามก็มีอยู่ แล้วก็ไอสังหารที่ได้มาจากการหล่อหลอมในสงคราม หลังจากที่กลับสู่สภาวะเดิม ก็เหลือเพียงความเฉียบคมแล้ว

ก่อนหน้านี้ กลัวจะถูกเปิดเผย ดังนั้นจึงพยายามเก็บไว้อยู่เสมอ

ส่วนตอนนี้ เขาเปิดเผยแล้ว

หน้าตาหล่อคม

ร่างกายสูงตรง

ในมือถือดาบยาวไว้ ก็สามารถทำให้ทหารหนานเยว่หวาดกลัวได้

นี่ก็คือเทพสงคราม

ปังๆ

ในเวลานี้ หน้าประตูมีเสียงเคาะดังขึ้น เนื่องจากอิ่นหนิงหยู่ยืนอยู่ด้านนอก จึงได้ไปเปิดประตู เมื่อเปิดประตูแล้ว ก็เห็นคนสวยคนหนึ่งที่สวยไม่แพ้เธอและมู่หรงเจียงเสว่ ยืนอยู่หน้าประตู

คลุมเสื้อคลุมสีขาวไว้ ผมยาวสยายไปตามสายลม ใบหน้าสวยงามทำผู้คนหวั่นไหว

เกือบจะร้องไห้ออกมาแล้ว

เหมือนกับว่าเขียนคำว่าน้อยใจอยู่บนใบหน้า

คนๆนี้ก็คือหลัวซินหย่า

แต่ว่า วินาทีที่เปิดประตูออกมา หลัวซินหย่าก็รู้สึกมึนงงไปเลย เธอเตรียมจะร้องไห้ให้ฉินเฟิงดู แสดงให้ฉินเฟิงดู แต่ว่าเมื่อประตูเปิดออก คนนี้เป็นใคร ไม่ใช่ฉินเฟิงนี่นา

อิ่นหนิงหยู่เองก็อึ้งไป

ทั้งสองคนจ้องมองกัน

และในเวลานี้ ที่หน้าประตู ก็มีสาวสวยอีกคนหนึ่งเข้ามา ใส่ชุดกระโปรงเรียบง่ายสีขาวที่ฉินเฟิงทำครั้งก่อน มีลวดลายเล็กน้อย ในมือถือปิ่นโตไว้ “คือ ฉันเอาอาหารมาให้ ครั้งก่อนนายพูดว่า….”

คนๆนี้ก็คือจูหลินชิง

และทีนี้ เธอเองก็งงเหมือนกัน

ทั้งสามคนต่างก็งงกันไปหมด

บรรยากาศค่อยๆแย่ลง

มองกันและกัน

ดวงตาทั้งสามคู่ มองดูกัน

และในเวลานี้เอง หลัวซินหย่าเห็นฉินเฟิงที่อยู่ด้านใน ถึงได้นึกถึงเป้าหมายที่มาขึ้นได้ จึงร้องไห้ออกมา แล้วเดินเข้าและพูดว่า “ฉันไม่มีที่ไปแล้ว นายต้องรับผิดชอบ ฮือๆๆ”

รับผิดชอบ?

อิ่นหนิงหยู่อึ้งไป แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

รับผิดชอบ รับผิดชอบอะไร

หมายความว่ายังไง

ยังต้องรับผิดชอบ

นี่เป็นพี่เขยของฉันนะ