บทที่ 400 นี่มันพยายามทำในสิ่งที่ทำไม่ได้ไม่ใช่หรือไง

เมื่อฉินเฟิงเขาจากไปกันแล้ว สีหน้าของนายหญิงฟางก็ยังเต็มไปด้วยความโมโหอยู่

แต่ว่า ในเวลานี้ ผู้ชายคนหนึ่งถือน้ำขวดหนึ่งเดินเข้ามา กอดนายหญิงฟางไว้ “เด็กน้อยของฉัน ที่รัก เกิดอะไรขึ้น ทำไมสีหน้าของคุณถึงได้ดูแย่ขนาดนี้”

“โมโหลูกเขยไร้ประโยชน์คนนั้นของตระกูลพวกเราค่ะ”

นายหญิงฟางโมโหอย่างมาก แต่เมื่อเห็นผู้ชายคนนี้ก็ดีขึ้น จากนั้นก็ซบลงที่หน้าอกของผู้ชายคนนี้ “เจี่ยซิว นายดีจริงๆ เป็นคนดี ไม่เหมือนกับเจ้าคนนั้นที่แย่งผลงานของนาย”

ผู้ชายคนนี้ก็คือเจี่ยซิว

ตั้งแต่ที่เขาถูกตระกูลกู่ไล่ออกมา ก็ขึ้นเรือใหญ่อย่างนายหญิงฟางได้สำเร็จ ถึงแม้นายหญิงฟางจะไม่ใช่คนมีอำนาจอะไร แต่เธอมีลูกเขยที่รวยคนหนึ่ง

ในเมืองเทียนหนานแห่งนี้ ถือว่าพอมีหน้ามีตาอยู่บ้าง

ดังนั้น นายหญิงฟางจึงได้มีมูลค่าขึ้นมา

“แน่นอนครับ”

เจี่ยซิวหัวเราะ นั่งอยู่ในที่นั่งแล้วพูดว่า “ผู้นำตระกูลกู่ตอนนนี้รู้ความจริงแล้ว ยังรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณของผมอยู่เลยครับ ผมอยู่ที่เมืองเทียนหนานยังพอถือว่ามีชื่อเสียงอยู่นะครับ อยู่กับผมในเมืองเทียนหนาน คุณไม่เสียเปล่า”

เรื่องของตระกูลกู่ ไม่ได้ลือกันออกมา

ดังนั้นจึงมีคนน้อยมากที่รู้ว่าเขาถูกไล่ออกมาจากตระกูลกู่

ดังนั้น เรื่องการเอาชื่อเสียงของคนอื่นมาหลอกล่อคนอื่น เป็นเรื่องที่เขาเก่งที่สุด

“ใช่ค่ะที่รัก”

นายหญิงฟางกอดซบอกบนตัวเจี่ยซิว

ถึงแม้ว่าเธอจะแต่งงานแล้ว แล้วยังมีลูกสองคนคืออิ่นป่ายและอิ่นเสี้ยงสวี่ แต่ว่าสามีในบ้านของเธออายุมากแล้ว เติมเต็มให้เธอไม่ได้แล้ว แล้วเจี่ยซิวก็ทั้งหนุ่ม มีความสามารถ หน้าตาดี แล้วยังมีตระกูลกู่เป็นเบื้องหลังให้อีกด้วย

แน่นอนว่าที่สำคัญที่สุดก็คือความสามารถบนเตียงดี

ดังนั้นพวกเธอทั้งสองคนจึงมาแอบคบชู้กัน

“สบายใจได้ ลูกเขยไร้ประโยชน์คนนั้นของตระกูลพวกคุณ ผมเคยฟังคุณพูดมาหลายครั้งแล้ว รอผมหาโอกาสได้ จะจัดการเขาแน่นอน คุณสบายใจได้เลย ใช่สิ ที่รัก รถคันนี้ คุณมอบให้ผมงั้นหรอครับ?”

เจี่ยซิวตบหน้าอกตัวเอง แล้วพูดให้คำสัญญา

จากนั้นก็ถามถึงเรื่องรถคันนี้

เดิมทีนายหญิงฟางอยากจะบอกว่ารถคันนี้ลูกเขยเธอซื้อให้เธอ แต่เมื่อคิดว่ายังไงตอนนี้ทั้งสองคนก็คบหากันแล้ว ยังจะแบ่งแยกของเธอของฉันไปทำไม จึงได้ซบลงทีหน้าอกของเจี่ยซิว แล้วพูดอย่างหวานชื่นว่า “งั้นก็ดี นายจะต้องช่วยฉันจัดการเจ้านั่นให้ได้นะคะ”

พูดแล้วเธอก็เอากุญแจรถให้เจี่ยซิว

“ครับ”

เจี่ยซิวรับกุญแจรถมา แล้วยิ้มอย่างดีใจ

ลูกเขยโง่คนนี้ หลอกง่ายจริงๆ แต่ว่าเจ้าคนไร้ประโยชน์ของตระกูลอิ่นคนนั้น เขาก็ต้องหาโอกาสจัดการสักหน่อย ยังไงซะก็ต้องมีอะไรให้บ้าง แต่เมื่อบอกว่าเป็นคนไร้ประโยชน์ อย่างนั้นก็คงจะจัดการได้ง่าย

……..

ระหว่างทางที่กลับ

“คือ ขอโทษด้วยนะ เมื่อกี้ฉันโมโหมากจริงๆ”

บนรถ มู่หรงเจียงเสว่เช็ดลิปสติกบนหน้าของฉินเฟิง แล้วรีบขอโทษฉินเฟิง

แต่ว่า ก็ไม่รู้ว่าเธอมีความคิดนั้นจริง

หรือว่าไม่มี

“เถอะหน่า ฉันเชื่อว่าพี่มู่หรงหวังดี เมื่อกี้ก็แค่ช่วยนายเท่านั้น นายห้ามคิดมากนะ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอรู้จักฉัน เมื่อกี้ฉันก็คงจะจุ๊บไปเหมือนกัน หึ นายหญิงฟางนั่นน่าโมโหจริงๆเลย”

อิ่นหนิงหยู่พูดอย่างโมโห

“ก็จริงอยู่ครับ ผมไม่เคยเจอญาติแบบนี้มาก่อนเลย”

คนขับรถแท็กซี่เองก็หันหน้ามาพูด

เขายังรู้สึกสะอิดสะเอียนเลย

ญาติอะไรกัน

ขาดแค่พูดเยาะเย้ยออกมาเท่านั้นแล้ว

แต่ว่า แล้วเขาก็พูดต่ออีกว่า “น้องชาย ที่อยู่ที่นายให้มาตรงมั้ยเนี่ย นี่ไม่ใช่สลัมนะ”

หลันเทียน แดนฟ้าหมายเลข1

เยี่ยมมาก

นี่ไม่เพียงแต่จะไม่ใช่สลัม แต่ยังเป็นอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นที่สุดของเมืองเทียนหนานด้วย มีเพียงไม่กี่หลังในเมืองเทียนหนานเท่านั้น แล้วผู้ชายคนนี้ก็แจ้งที่อยู่นี้ เพิ่งจะดูก็ทำเอาเขาสะดุ้งไปเลย