บทที่ 420 สังเกตการณ์

“นี่...”

ซือหม่าเทียนฮุ่ยรู้สึกสงสัย

ถ้าไม่มอบของให้เขา แต่จะมอบมันให้ภายในสามวันหลังจากการประมูล เกิดหนีไปแล้วจะทำอย่างไร

การจัดงานประมูลเป็นเรื่องยุ่งยากมาก

ถ้าถึงตอนนั้นไม่มีของล่ะ…

“ผมจะไม่ออกไปจากเมืองฉางซานในสามวันนี้ ถ้าของหายไป ผมสามารถเอาชีวิตค้ำประกันได้” ฉินเฟิงพูดเบาๆ

“ตกลง เอาชีวิตมาค้ำประกัน กล้าหาญมาก ผมตกลง”

ในที่สุด ซือหม่าเทียนฮุ่ยก็ตอบตกลง

เพราะจะไม่ตอบตกลงก็ไม่ได้

ถ้าไม่ตกลง เขาก็ไม่ขาย

ไม่จำเป็นต้องเชิญบรรพบุรุษมา ถึงอย่างไรทั้งหมดก็ถูกประมูลในอาณาเขตของเขา บางทีมันอาจจะเป็นประโยชน์กับเขามากกว่า

“ตกลง”

‘แกร๊ง’ ฉินเฟิงหันหลังเดินจากไปพร้อมกับดาบ

สุดท้ายก็เดินออกไปจากอาคารหลังนี้

ในทางกลับกันซือหม่าเฉินก็พูดกับซือหม่าเทียนฮุ่ยว่า “พ่อครับ เจ้าหมอนี่ไม่มีความเกรงใจเลย เขาอยากจะเก็บของสิ่งนั้นไว้เอง ไม่เชื่อใจพวกเรา!”

“อย่าว่าแต่เขาไม่เชื่อเลย แม้แต่ฉันเองก็ไม่เชื่อ”

ซือหม่าเทียนฮุ่ยส่ายหน้า “ของสิ่งนี้เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่จะบดขยี้อูฐอย่างต้าหัวได้ ตอนนี้มันมีค่ามาก ไม่เช่นนั้น เขายังจะมีความสามารถอะไรอีก อาจจะฆ่าคนแย่งชิงของไปแล้วก็ได้”

พวกเขาไม่ใช่คนดีอะไร

“ยังไงก็เถอะ ถ้ามีโอกาสนายก็ไปสมคบกับสาวใช้ของเย่เซียว เธอยังเด็กอยู่ จะใช้ความหล่อหรือสัญญาอะไรกับเธอก็ได้ ลองพยายามคิดหาวิธีให้เธอไปขโมยดาบมาให้ได้” ซือหม่าเทียนฮุ่ยกล่าว

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนสนิทของเย่เซียว คนอื่นขโมยไม่ได้ แต่เธอขโมยได้

“เรื่องนี้ผมถนัดนัก”

ซือหม่าเฉินพยักหน้า

เขาโอ้อวดตัวเองว่าหล่อเหลาสง่าผ่าเผย เป็นเพลย์บอยนักรัก หลายปีที่ผ่านมาได้สัมผัสกับผู้หญิงไม่ถึงร้อยแต่ก็เกินห้าสิบคน การจะสมคบกับสาวน้อยคนนี้ มันไม่ใช่เรื่องยาก

ในเวลานี้ซือหม่าเทียนฮุ่ยได้เดินลงไปที่หน้าต่างยาวจรดพื้น เพื่อมองดูการจราจรที่คับคั่งด้านนอก เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย “กระจายข่าวออกไป ช่วงไม่กี่วันนี้เมืองฉางซานอาจจะเกิดความวุ่นวาย”

ดาบเล่มนี้จะดึงดูดผู้คนมากมาย

ไม่ใช่แค่แขกผู้มาประมูล

ยังมีนักฆ่าอีกด้วย

ผู้คนไม่น้อยปรารถนาดาบเล่มนี้ ก่อนหน้านี้มันอยู่กับเทพสงครามต้าหัว ไม่มีใครกล้าไปเอามันมา แต่ตอนนี้มันอยู่ในมือของหนึ่งในสามสิบแปดรายชื่อที่อยู่ในประกาศมืดเท่านั้น

หลายวันนี้น่าจะมีคนไม่น้อยที่ต้องการฆ่าเขา

ต่อให้ฆ่าไม่ได้ แต่การประมูลในอีกสามวันข้างหน้าจะมีแต่ความผันผวน

เมืองฉางซานกำลังเกิดความวุ่นวาย

ในเวลานี้ฉินเฟิงกับอิ่นหนิงหยู่ได้นั่งรถแท็กซี่ออกมาแล้ว

“ไปไหนดีครับ?”

คนขับแท็กซี่หันกลับมาพูดกับฉินเฟิง

“ไปที่โรงแรมซานเจียง” ฉินเฟิงกล่าว

“ได้ครับ”

คนขับแท็กซี่เหยียบคันเร่งออกรถไป

โรงแรมซานเจียงเป็นโรงแรมขนาดเล็กในเมืองฉางซาน ไม่ใหญ่โต แต่ก็หรูหรามาก ที่พักภายในเป็นเหมือนวิลล่าหลังเล็กๆ คนทั่วไปพักไม่ไหว

แต่ฉินเฟิงไม่ได้จัดอยู่ในคนทั่วไป

หลังจากฉินเฟิงเข้าไปแล้ว คนขับแท็กซี่ก็โทรศัพท์ออกไป “โรงแรมซานเจียง เลขที่ 22 ถนนหลินเจียง”

นี่คือคนของซือหม่าเฉิน

เขาได้แทรกซึมกำลังคนไว้ในบริเวณใกล้เคียงหมดแล้ว