ตอนที่ 426
บทที่ 427 ปราศจากการทำลายล้าง ย่อมไร้การประกอบสร้าง
October 28, 2026
ต้าหัวนี้แย่แล้ว
แย่เกินกว่าที่จะเยียวยาได้ ถูกตระกูลซือหม่า สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วก็ประเทศหนานเยว่บุกรุกเป็นเวลานานเกินไป
ปราศจากการทำลายล้าง ย่อมไร้การประกอบสร้าง
การสู้รบในครั้งนี้ ฉินเฟิงจะต้องคิดบัญชีแค้นกับทุกคนแน่นอน คืนความสันติภาพให้กับต้าหัว แม้ว่าเขาจะหลงเหลือชื่อเสียงที่ชั่วร้ายของ ‘เพชฌฆาต’บนหนังสือประวัติศาสตร์ไว้
“ออกมา”
ในเวลานี้ จู่ๆฉินเฟิง พูดกล่าวไปยังมุมของถนน
“คือว่า คุณท่าน ฉันแค่ผ่านทางมา แค่ผ่านทางมา”
ผู้ชายที่ย้อมผมสีทอง ใส่กางเกงยีนขาดๆ ยิ้มอย่างไม่สนใจใยดีเดินออกมาจากถนนนั่นแล้ว ในมือยังถือยู่ซียี่สิบเอ็ดกล่อง และก็คาบไว้ที่ปากหนึ่งมวน
แต่ว่า ตอนนี้เขายิ้มอย่างหวาดกลัวเล็กน้อย
ค่อนข้างกลัวจนขนลุกเลย
เพราะว่าเขาเห็นคนๆนี้ ฆ่าสามสี่คนที่นอนลงกับพื้นด้วยตาตัวเอง
“มานี่”ฉินเฟิงพูดกล่าว
ชายหัวทองนั่นไม่อยากเดินไป ไอ้หมอนี่ดุเกินไปแล้ว เดินไปก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่ว่าเขาก็ยังคงเดินไป เพราะว่าเดินไปแล้ว อาจจะไม่ตาย ถ้าไม่ไป จะต้องตายแน่นอน
เขาไม่มีทางเลือก
“คือว่า คุณท่าน สูบบุหรี่ไหม ？”
ชายหัวทองเดินเข้ามาด้วยอาการตัวสั่น หยิบบุหรี่ขึ้นมา พูดถามอย่างตัวสั่น
“มีที่ดีกว่านี้ไหม？”
ฉินเฟิงพูดถาม
“ไม่……ไม่มี”
“งั้นเก็บแกไว้จะมีประโยชน์อะไร”
ฉินเฟิงดึงดาบสองคมนั่น ออกมาอีกครั้ง ภายใต้ความส่องสว่างของด้ามจับสีขาวเงิน เรืองแสงสีเงิน ทำให้ชายหัวทองนั่น เสียงดังตึงตัง คุกเข่าลงกับพื้น พูดพร้อมร้องไห้ว่า : “คุณท่านครับ……ผมมีทั้ง……คนแก่……และเด็กน้อยที่ต้องเลี้ยงดู……นะครับ……ลูกของผมเพิ่งสามขวบ ตอนนี้ยังกินนมยู่เลย คุณฆ่าผม ลูกก็ไม่มีผมแล้วนะ ”
“สามขวบ ยังกินนมอยู่？”
ฉินเฟิงเลิกคิ้วแล้ว พูดถาม
“ไม่……ไม่ได้กินนม”
สัมผัสถึงความเยือกเย็นของใบมีดนั้น ชายหัวทองพูดกล่าวอย่างไม่หยุดหย่อนเลย
“แกมีลูก？”
“ไม่ครับ……ไม่……”
“แกมีเมีย？”
“ไม่ครับ……ไม่……”
“แล้วในครอบครัวแกมีผู้อาวุโส？”
“ไม่ครับ เป็นเด็กกำพร้า ที่บ้านมีแค่ผมคนเดียว”
ภายใต้ใบมีดที่เยือกเย็นของฉินเฟิง ชายหัวทองหมดเล่ห์เหลี่ยมทันที เขาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ไม่มีภรรยา ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่มีลูกด้วย เรื่องเมื่อครู่นั้น ล้วนแต่พูดไร้สาระทั้งนั้น
“ว่ามาสิ ชื่ออะไร มาจากที่ไหน？”
ฉินเฟิงถอนดาบสองคมเล่มนั้นกลับมาแล้ว พูดกล่าวว่า ： “ฉันไม่เชื่อว่า แกบังเอิญปรากฏตัวที่นี่พอดี”
“ใต้เท้า ฉลาดมาก ผมชื่นชมในตัวของใต้เท้า ราวกับแม่น้ำที่ไม่เคยหยุดไหล ไม่มีวันสิ้นสุด แล้วก็เหมือน……” ชายหัวทองก็พูดคำพูดที่เยินยอฉินเฟิงอีกมากมาย เกือบจะชมจนฉินเฟิงลอยแล้ว
จนกระทั่ง ฉินเฟิงเอาดาบสองคม มาวางไว้ที่คอของเขา
“หวงเส้า ฉายา เพียงพอนเหลือง นักขายข้อมูลใต้ดินแห่งเมืองฉางซาน ขายข้อมูลโดยเฉพาะ คนของเรา ได้รับข่าวว่าคุณมาที่แล้ว จึงให้พวกเรามาสำรวจกันดูหน่อย คิดไม่ถึงว่า……”
“คิดไม่ถึงว่ายังพยายามไม่เต็มที่เลย ก็ถูกเขาจับได้แล้วใช่ไหม”
“เฮ้ๆ”
หวงเส้าลูบผมทองของตัวเอง หัวเราะอย่างซื่อๆสองครั้งแล้ว
แต่ว่า ฉินเฟิงไม่เชื่อว่าคนๆนี้จะซื่อจริงๆ คนที่ทำงานขายข้อมูลในเมืองฉางซาน มีสักกี่คนที่ซื่อๆ มีคนไหนบ้างที่ไม่ฉลาด ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพียงพอนเหลือง ฉายาของไอ้หมอนี่เลย
คนเจ้าเล่ห์
เห็นท่าทางแล้ว ไม่ใช่ท่าทางของคนที่ซื่อๆควรมี
“ทำงานขายข้อมูล นั่นก็คือรอบรู้ไปทุกเรื่อง ถูกไหม ？”ฉินเฟิงพูดถาม
“ใต้เท้าพูดถูก ใต้เท้าเป็นผู้ที่ฉลาดและองอาจสง่าผ่าเผยจริงๆ……”
ปลายมีดขยับเล็กน้อย หวงเส้าคนนี้หยุดทันที ไม่กล้าพูดอีกแล้ว