บทที่ 428 ช่วยด้วย

และที่โรงแรมซานเจียง

“พรุ่งนี้พวกเราไปหาเพียงพอนเหลืองนั่นทำไม ฉันมักจะรู้สึกว่าเขามีท่าทางเหมือนขโมย ไม่เหมือนคนดีเลย ”อิ่นหนิงหยู่พูดกล่าว

“ใครบอกว่าจะไปหาเขาล่ะ”

ฉินเฟิงรินน้ำหนึ่งแก้วแล้ว เอียงศีรษะถามย้อน

“คุณพูดไม่ใช่เหรอ？”

อิ่นหนิงหยู่เอียงศีรษะแล้ว เป็นไปไม่ได้ เธอไม่ได้จำผิด

“ล้อเขาเล่นนะ พรุ่งนี้ แถวบ้านของเขา จะต้องมีคนซุ่มโจมตีแน่นอน แต่ว่า ฉันไม่ได้จะไปบ้านของพวกเขา ฉันจะไปพบอีกคนหนึ่ง พูดตามตรงนะ ฉันอยู่ที่เมืองฉางซาน ยังมีเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่ง ถ้าฉันไม่ไป ทั้งชีวิตนี้หัวใจของฉันไม่มีทางสงบนิ่งแน่”

ฉินเฟิงคิดถึงคนๆนั้นขึ้นมาแล้ว ส่ายหน้า : “เพียงแต่ว่า คนๆนั้น เกรงว่าเมื่อเห็นฉันแล้วจะเฉือนฉัน ”

“ก็ได้”

อิ่นหนิงหยู่ทำปากจู่ๆแล้ว

หลังจากนั้น เธอมองไปข้างนอก แม้เธอก็สามารถรู้สึกได้เหมือนกันว่า เมืองฉางซานแห่งนี้เริ่มกดดันแล้ว กำลังจะวุ่นวายแล้ว และฉินเฟิงปรากฏตัวที่นี่ บางที การรบสุดครั้งสุดท้ายอาจจะ ต้องล้อมโจมเข้ามาที่นี่

เธอไม่เข้าใจเรื่องสู้รบ แต่ว่าเธอก็เดาถูกครึ่งหนึ่งแล้ว

ฉินเฟิงมาที่เมืองฉางซานแห่งนี้ ไม่ได้มาเที่ยว การสู้รบครั้งสุดท้าย จะชนะได้หรือไม่นั้น ก็ดูที่สามสี่วันหลังจากนี้แล้ว

มีโอกาสที่จะทำสำเร็จ 50%

ถึงอย่างไร ไม่ชนะก็แพ้

……

โรงแรมฉางซาน

ซือหม่าเฉินหาซือหม่าเทียนฮุ่ยเจอที่ชั้นบนสุดแล้ว พูดรายงานว่า : “พ่อ คืนนี้ ประธานของสมาคมการค้าซื่อไห่ เจียงต้าไห่ไปหยั่งเชิงเย่เซียวแล้ว หลังจากนั้นถูกเย่เซียวสั่งสอนไปหนึ่งยก แถมยังให้เขาพูดปล่อยออกไปว่า เขาชอบให้คนอื่นเรียกว่าเขาว่าใต้เท้า และก็ชอบฆ่าคน ”

เมื่อซือหม่าเฉินพูดคำนี้ออกมา ซือหม่าเทียนฮุ่ยค่อนข้างมีความสุขแล้ว : “คนๆนี้ สอนยาก แต่ว่า ถ้าหากคุณปราบเขาได้ กลับว่าเป็นเรื่องที่ดีงามเลย”

นิสัยป่าเถื่อน ก็แสดงถึงพละกำลังที่แข็งแกร่ง

ไม่งั้น ไม่กล้าที่จะพูดจาออกมาแบบนี้ได้

คนแบบนี้ หากปราบได้แล้ว ก็จะมีประโยชน์มากที่สุด เหมือนกับมีดที่แหลมคมเลย

“หลังจากนั้น ท่านชีก็ลงมือแล้ว ให้สี่ทัพอสูรลูกน้องของเขาไปแย่งชิงดาบ หลังจากนั้นก็ถูกฆ่าแล้ว” ซือหม่าเฉินพูดอีกว่า

“ถูกฆ่าน่ะเป็นเรื่องปกติ ถ้าหากแย่งไปได้แบบนี้ งั้นตระกูลซือหม่าของผมแย่งได้ตั้งแต่แรกแล้ว จะตกมาถึงคราวของหลี่ชีเหรอ？เหอะ หลี่ชีคนนี้นิสัยป่าเถื่อนมาก แต่ว่าพละกำลังยังไม่มากพอ แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ผมขอพนันกับคุณเลยนะ ภายในสามวันนี้ จะต้องตายในเงื้อมมือของเย่เซียวแน่ เขาไม่มีทางเต็มใจแน่นอน เขาจะต้องออกหมัด และเมื่อยั่วยุทำให้เย่เซียวโมโห งั้นเย่เซียวก็จะเปิดประสบการณ์ให้เขา ถึงความแข็งแกร่งของประกาศมืด38สักหน่อยแล้ว”

ซือหม่าเทียนฮุ่ยพูดอย่างไม่เดือดร้อนใจ

สาเหตุที่พวกเขาไม่แย่งชิง ก็เป็นเพราะว่าแย่งชิงไม่ได้ไม่ใช่เหรอ

คิดว่าประกาศมืด38นั่นเป็นกระดาษขัดเหรอ อย่างที่รู้ก่วนเจิ้งหยวนของประกาศมืด26 ตอนแรกเป็นคนเดียวที่ปราบทั้งเมืองเทียนหนาน ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขาสักคน หลังจากนั้นคนของตระกูลซือหม่าแทรกเข้ามาแล้ว

38นี้ ก็ไม่ใช่คนธรรมดาเช่นกัน

ท่านชีคนนี้ มีความทะเยอะทะยานสูง แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้กระบี่กษัตริย์รัฐเยว่มา

“พ่อ ตั้งแต่วันนี้ไป ก็มีคนหลากหลายรูปแบบเข้ามาในเมืองฉางซาน มาจากทั่วทุกสารทิศ มีสี่รัฐชายแดน และก็มีจิงตู และก็มีประเทศหนานเยว่ ก็มีต่างชาติ กองกำลังที่หลากหลาย ล้วนแต่มาแล้ว เป้าหมายของคนเหล่านี้ เกรงว่าทำเพื่อกระบี่กษัตริย์รัฐเยว่ งานประมูลในครั้งนี้ ไม่แน่อาจจะประมูลราคาสูงเฉียดฟ้าเลย”

ซือหม่าเฉินคาดเดาครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า : “แต่ว่า ที่มาในครั้งนี้ เกรงว่ามีบางกลุ่มที่มาไม่ได้มาเพื่อประมูล เกรงว่าที่มา ‘ฆ่าคนที่โจรกรรมสินค้า’คนทางจิงตูมาแล้ว คนของเราพบเจอหนึ่งในนั้นแล้ว”

“พวกเขามาทำลายของ หน้าที่คือไม่ให้กษัตริย์รัฐเยว่ได้มีดเล่มนี้ไป กองกำลังนั่น คุณไม่ต้องไปจับกุม คนแบบนี้ยังมีอีกมาก จับไม่หมด แต่ว่า คุณกลับว่าสามารถโยนคนพวกนี้ ให้เย่เซียวนั่น ให้เขาจัดการ ตอนนี้ฉันกลับว่ายังสงสัยเขา มักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ไปหยั่งเชิงมากๆหน่อยเถอะ”

ซือหม่าเทียนฮุ่ยสีหน้าค่อนข้างเคร่งขรึม

เขามักจะรู้สึกว่ามีบางไม่ถูกต้อง

ในใจยิ่งมีความกดดันมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว ราวกับว่าเมืองฉางซานกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ยังไงอย่างนั้น เขาอยู่ในเรื่องใหญ่นี้ ก็ถือว่าเป็นมดหนึ่งตัวเท่านั้น เขาก็เคยให้คนไปหามาก่อน แต่ว่าก็หาไม่เจอ

ส่วนงานประมูลในอีกสองวัน