บทที่ 436 เปียนตั่วตั่วโดนวางแผน

ภายในบาร์แห่งหนึ่ง ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน หญิงสาวคนหนึ่งที่ใส่เสื้อผ้าเซ็กซี่ กำลังนั่งดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ ถือแก้วไวน์ไว้ สีหน้าดูมึนเมา เห็นได้ชัดว่าเมาไปแล้ว

“คุณหนู ดื่มเมาแล้ว ต้องการให้ผมส่งคุณกลับมั้ยครับ?”

ชายหนุ่มท่าทางเหมือนนักเลงคนหนึ่งเดินเข้ามา วางมือลง ใบหน้ายิ้มชั่วร้ายคิดอยากจะส่งเธอกลับ

“ได้สิ”

ผู้หญิงคนนี้ เข้าไปสู่ในอ้อมแขนของผู้ชายคนนี้

ร่างกายที่อวบอิ่ม ทำเอาชายหนุ่มเลือดสูบฉีด แทบอยากจะกดผู้หญิงคนนี้ลงเตียงในทันที แล้วทำบางอย่างหนักๆ แต่ว่าเขาทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ตอนนี้ที่ทำไม่ได้

“ไปครับ”

ชายหนุ่มคนนี้พยุงผู้หญิงคนนี้ออกจากบาร์ ไม่ได้ไปที่โรงแรม เพราะว่าเขาอดทนรอไม่ไหวแล้ว

เขาไม่เคยพบเจอผู้หญิงที่รูปร่างดีขนาดนี้มาก่อน

อดทนรอไม่ไหวแล้วจริงๆ

ดึงเข้าไปที่ซอยแห่งหนึ่ง จากนั้นก็ถอดกางเกงออก ยังไม่ทันแม้กระทั่งจะส่งเสียงร้องออกมา ก็ล้มลงพื้นในซอยแล้ว ส่วนผู้หญิงในบาร์คนนั้น ยังจับกำแพงไว้อย่างโซซัดโซเซ

แปะๆๆ

ในเวลานี้ มีคนปรบมือ แล้วเดินออกมา “สมแล้วที่เป็นลูกสาวของนายพลเปียนเซิงหยงแห่งหนานเยว่ เปียนตั่วตั่ว แม้แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เธอก็ยังสามารถฆ่าคนได้”

“ก็แค่ฆ่ามดตัวหนึ่งเท่านั้น ยากตรงไหน แต่ว่า ซือหม่าเฉิน อย่างน้อยนายก็เป็นคุณชายของตระกูลซือหม่า ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งต้าหัว ฐานะสูงส่ง แต่กลับใช้แผนการวางยาแบบนี้ ฉันมองนายต่ำเกินไปจริงๆ”

เปียนตั่วตั่วสีหน้าแดงก่ำ สายตาเหม่อลอย จับกำแพงไว้ หายใจเข้าลึกๆหลายครั้ง จากนั้นก็มองซือหม่าเฉินที่อยู่ตรงหน้า

บุคคลที่มาปรากฏตัวนั่นก็คือซือหม่าเฉิน

ส่วนเธอก็คือหัวหน้าลูกเสือที่แอบเข้ามาในเมืองฉางซาน ลูกสาวของเปียนเซิงหยง

“ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งต้าหัว? เหอะ เปียนตั่วตั่ว ไม่ต้องให้ตำแหน่งที่สูงขนาดนี้กับฉัน ตระกูลซือหม่าของฉันตอนนี้อยากจะบอกว่าเป็นคนของต้าหัว ก็ไม่มีใครให้โอกาสแล้ว ส่วนเรื่องแผนการ แผนการอะไร ไม่ใช่แผนการ พูดเหมือนกับว่าเธอเปียนตั่วตั่วเที่ยงธรรมซื่อตรงมากอย่างนั้นแหละ ถ้าหากว่าเธอเป็นคนเที่ยงธรรมซื่อตรงจริงๆ เธอก็คงไม่แอบเข้ามาในเมืองฉางซานหรอก”

ซือหม่าเฉินหรี่ตา

แม้ว่าตอนนี้หนานเยว่กับตระกูลซือหม่าจะเป็นพันธมิตรกัน ถือเป็นพรรคพวกเดียวกัน แต่ก็เป็นเพียงแค่พันธมิตรก็เท่านั้น ระหว่างพันธมิตร ก็เกิดการขัดแย้งได้เช่นกัน เพียงแค่มีผลประโยชน์ ก็สามารถกบฏต่อกันได้ทันที

ยังไงซะ ตระกูลซือหม่าก็กำลังทำเรื่องอย่างนี้อยู่

เพียงแค่มีผลประโยชน์ พวกเขาก็ยินดีกบฏต่อต้าหัว

ดังนั้น ซือหม่าเฉินจึงจงใจมาเพื่อตักเตือนคนของหนานเยว่ที่มาเมืองฉางซานคนนี้ ว่าอย่าได้บังอาจมากเกินไป ตอนนี้เมืองฉางซานเป็นของตระกูลซือหม่า ไม่ใช่ของหนานเยว่พวกเธอ

อยู่ที่นี่ ต้องเชื่อฟังฉัน

“ใช่สิ ในฐานะที่พวกเราเป็นพันธมิตรกัน ฉันจะบอกข่าวอย่างหนึ่งกับเธอ ในบ้านของอาจารย์โอวหยางแห่งเมืองฉางซาน อาจจะซ่อนคนของจิงตูไว้ เป้าหมายของพวกเขาคืออะไร คงไม่ต้องให้ฉันอธิบายแล้วมั้ง แต่ว่า ฉันมักรู้สึกสงสัยว่าเย่เซียวคนนี้ดูผิดปกติ เพราะงั้นคนพวกนั้นเธอห้ามฆ่า ต้องส่งมอบให้พวกฉัน พวกเราต้องการจะลองดูสักหน่อย”

ซือหม่าเฉินหรี่ตาและพูดช้าๆ

“ซือหม่าเฉิน นายวางแผนได้ดีนี่ ให้พวกเราช่วยนายจับคน? จับคนก็ว่าไปแล้ว สุดท้ายแล้วคนก็ไม่มอบให้พวกเรา ยังต้องส่งมอบให้กับพวกนาย นายเห็นพวกเราเป็นอะไร? คนที่ทำงานหนักให้นาย?”

เปียนตั่วตั่วยิ้มเยาะทีหนึ่ง

ตลกจริงๆ

หนานเยว่ของพวกเขาตอนนี้กำลังจดจ่อต่อสงคราม ยังต้องมาทำงานกับเขา?

“เปียนตั่วตั่ว คิดให้ดี คิดให้เยอะๆ” ซือหม่าเฉินพูด

“เหอะ”

เปียนตั่วตั่วกำลังอยากจะปฏิเสธ แต่จู่ๆก็มีสายโทรเข้ามา เมื่อเธอรับสาย เป็นคนสนิทของเธอ พูดอย่างหอบเหนื่อยว่า “คุณหนูครับ พวกเราถูกคนลอบโจมตีครับ ผู้คนถูกควบคุมกันหมดแล้วครับ พวกเขาบอกว่า ชีวิตของพวกเรา ล้วนพึ่งพาอยู่ที่ตัวคุณหนูครับ”

“นาย！”

เปียนตั่วตั่วมองไปทางซือหม่าเฉิน พูดอย่างโมโหว่า “ซือหม่าเฉิน ตระกูลของพวกเราสองคน ตอนนี้ยังอยู่ในพันธสัญญา นายไม่กลัวว่าจะทำให้การเป็นพันธมิตรของพวกเราสองตระกูลแตกหักงั้นหรอ?”

“เธอคิดว่า ตอนนี้พันธมิตรแตกหัก จะมีผลเสียกับใครมากกว่า ตระกูลซือหม่าของฉัน ถ้าหากพ่ายแพ้ ก็แค่หนีไปต่างประเทศก็เท่านั้น ตระกูลร่ำรวย เพียงพอที่จะให้พวกเราสุขสบายไปทั้งชีวิตแล้ว แต่หนานเยว่ของพวกเธอทำไม่ได้ ถ้าหากพ่ายแพ้ ก็ต้องถูกทำลายประเทศ”