ตอนที่ 438
บทที่ 439 แผนของซือหม่าเฉิน
October 28, 2026
“ใต้เท้าครับ ผมพบเห็นคนกลุ่มหนึ่งเป็นสายลับแอบซุ่มเข้าเมืองฉางซานครับ ตอนนี้ถูกจับไว้ครบหมดแล้วครับ”
ชายเสื้อสูทสองคนเดินเข้ามารายงาน
“งั้นหรอ เอาตัวมา”
ซือหม่าเฉินสะบัดมือ
ทันใดนั้นชายเสื้อสูทสองคนก็นำตัวคนด้านหลังมา ทั้งหมดสี่ห้าคน หนึ่งในนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่ง ท่าทางเย็นชาอย่างมาก ใส่เสื้อรัดรูป รัดให้เห็นทรวดทรงเซ็กซี่ของร่างกาย แล้วยังเอวบางเล็กนั่น ทำเอาผู้คนใจสั่น
แต่ว่าในเวลานี้กลับถูกคนมัดตัวไว้ อยากจะขัดขืนก็ขัดขืนไม่ได้ ขมวดคิ้วไว้
แต่ว่าถึงจะเป็นอย่างนี้ บนตัวก็อย่างแพร่กระจายไอความเย็นชาอย่างไม่ให้ใครเข้าใกล้ออกมา
ที่เหลือก็เป็นพวกชายหญิงรวมกัน แต่ไม่ดูพิเศษเหมือนกับผู้หญิงคนนี้ ไม่สิ ในกลุ่มผู้คน ยังมีคนแก่อีกคนหนึ่ง ท่าทางหยิ่งยโส จ้องซือหม่าเฉิน ด่าออกมาว่า “ซือหม่าเฉิน นายหมายความว่ายังไง จับฉันมาทำไม พ่อของนายยังไม่กล้าจับฉันเลย”
คนๆนี้ก็คืออาจารย์โอวหยาง
“อาจารย์โอวหยางนี่เอง ทำไม คุณก็อยู่นี่หรอครับ”
ซือหม่าเฉินแสดงสีหน้าแปลกใจอย่างมากออกมา
ตามด้วย เขามองไปที่ลูกน้อง “พวกนายไม่มีตางั้นหรอ? นี่เป็นถึงอาจารย์โอวหยาง ไม่ใช่คนที่พวกนายสามารถจับได้ รีบแก้มัดเดี๋ยวนี้ ทำคนแก่เขาบาดเจ็บ ได้โดนแน่”
“ครับ”
ลูกน้องคนนั้น จึงเข้าไปแก้มัดให้อาจารย์โอวหยาง
อาจารย์โอวหยางขยับร่างกายสักพัก จากนั้นก็ชี้คนที่อยู่บนพื้นพวกนั้น มองซือหม่าเฉินและพูดว่า “ซือหม่าเฉิน นี่ยังมีอีก รีบแก้มัดซะ พวกเรายังต้องกลับไปอีก”
“กลับไป? ไม่ได้หรอกครับ”
ซือหม่าเฉินส่ายหน้า “ขอถามหน่อยครับ คนพวกนี้มีความสัมพันธ์อะไรกับอาจารย์โอวหยางครับ?”
“ญาติห่างไกลของฉัน”
“อ้อ งั้นหรอครับ?”
ซือหม่าเฉินยิ้ม จากนั้นก็เดินไปข้างกายของผู้ชายหนึ่งคนในนั้น จิ้มหัวของผู้ชายคนนั้น แล้วถามว่า “งั้นคนนี้ เป็นอะไรกับคุณครับ?”
“หลานชาย” อาจารย์โอวหยางพูด
พวกเขาล้วนเคยคุยกันมาแล้ว
“แล้วคนนี้ละครับ?”
ซือหม่าเฉินเดินไปที่ข้างกายผู้หญิงอีกคนหนึ่ง
“น้องสาวของฉัน”
“คนนี้ละครับ”
“น้องสะใภ้ของฉัน”
“เพื่อนเก่าของฉัน”
……..
แนะนำไปทีละคน ยกเว้นผู้หญิงเย็นชาคนนั้น และในเวลานี้ซือหม่าเฉินถึงได้หยุด มือไขว้หลังพูดว่า “ดูแล้ว ผมคงเข้าใจอาจารย์โอวหยางผิดเอง ลูกน้อง แก้มัดพวกคนที่ฉันชี้เมื่อกี้ จากนั้นก็ส่งกลับไปที่พักของอาจารย์โอวหยาง”
“ครับ”
ลูกน้องพวกนั้นพากันแก้มัดทีละคน
จากนั้นก็อยากจะไล่คนทิ้ง
แต่ว่า อาจารย์โอวหยางกลับขมวดคิ้ว มองดูหญิงสาวเย็นชาที่อยู่ตรงกลางและพูดว่า “ซือหม่าเฉิน นี่คือหลานสาวของฉัน โอวหยางเชี่ยนเชี่ยน รีบปล่อยตัวเธอด้วยเดี๋ยวนี้”
“ปล่อยตัว? คงจะไม่ได้ครับ คุณท่านครับ ผมถามคุณอีกครั้ง เธอเป็นหลานสาวของคุณจริงๆหรอครับ? ผมจะบอกคุณไว้ให้นะครับ ผู้หญิงคนนี้ พวกผมสืบมาแล้ว เป็นคนที่มาจากจิงตู เป็นสายลับ ถ้าหากมีความเกี่ยวข้องกับคุณจริงๆ อย่างนั้นคนพวกนี้ที่เพิ่งปล่อยตัวอยู่ข้างกายคุณ ครอบครัวคุณทุกคน ก็จะมีอันตราย อาจารย์โอวหยาง คุณจะต้องคิดให้ดีๆนะครับ”
มุมปากของซือหม่าเฉินยกยิ้มชั่วร้าย มองเขาอยู่อย่างนี้
พวกนายเลือกกันเองว่าจะตัดสินใจยังไง
ครั้งนี้ อาจารย์โอวหยางขมวดคิ้ว มองดูผู้หญิงคนนั้นที่ยังถูกมัดตัวอยู่ แล้วก็มองดูคนที่อยู่ด้านหลังพวกนั้น ล้วนมาจากจิงตูทั้งนั้น ถ้ายังบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นหลานสาวของเขา อย่างนั้นก็จะเป็นอันตราย
แล้วยังมี ลูกๆหลานๆของเขาอีกด้วย