บทที่ 440 ฉันชอบผู้หญิงคนนี้

“ฉันชอบผู้หญิงคนนี้”

ฉินเฟิงพูดคำพูดพวกนี้ออกมาอย่างเย็นชา

“น้องเซียว เหตุผลนี้ คงจะไม่เพียงพอเท่าไหร่ ยังไงซะนี่ก็เป็นสายลับ ไม่ใช่คนดีอะไร ถ้าหากว่าสามารถพูดเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ฉันเชื่อได้ ฉันก็จะให้นาย”

ซือหม่าเฉินหรี่ตาและพูด

“ฉันชอบผู้หญิงบุคลิกแบบนี้ ฉันจะไม่พูดเป็นรอบที่สอง ซือหม่าเฉิน ให้ฉันซะ แล้วฉันติดหนี้บุญคุณกับนายอีกครั้ง”

ฉินเฟิงเดินเข้าไป จากนั้นก็ใช้ดาบทาบไปที่คางของชิวซือซือ

คางเด่นสวยงาม

ใบหน้ารูปไข่ คิ้วเรียวสวย ริมฝีปากเล็กอวบอิ่ม ทุกๆสิ่งล้วนดึงดูดผู้ชาย

ที่สำคัญคือ ผู้หญิงคนนี้แพร่กระจายความนิ่งเย็นชาไปทั้งตัว ทำให้รู้สึกมีความอยากจะเอาชนะ พิชิตผู้หญิงคนนี้ จะมีความรู้สึกถึงชัยชนะ

อย่างน้อยจากที่คนนอกมองดู ฉินเฟิงพูดออกมาเพราะเหตุผลนี้

“บุญคุณ”

ซือหม่าเฉินยิ้ม “นายติดหนี้บุญคุณกับตระกูลซือหม่าของเราไว้อยู่แล้ว แต่ว่าเห็นแก่ที่นายเป็นผู้อุปถัมภ์ที่ใหญ่ที่สุดของพวกเราแล้ว ฉันให้บุญคุณนี้กับนาย คน เป็นของนายแล้ว แต่ว่า ในเมื่อคนๆนี้เป็นสายลับ อย่างนั้นฉันก็ไม่อยากจะให้เธออยู่สุขสบาย น้องเซียว นายเข้าใจความหมายของฉันมั้ย? ฉันไม่อยากให้เธอออกมาสร้างความวุ่นวายให้ฉันอีก หรือว่า นายเล่นให้ตายไปเลย ให้มันจบๆ ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่อยากจะเห็นหน้าเธอ ไม่มีเรื่องอะไรสักอย่าง”

“น้องเซียว ขอให้นายเล่นอย่างสนุก ไปละ”

ซือหม่าเฉินโบกมือ แล้วก็พาตัวคนที่เหลือจากไป

“เล่นให้สนุก”

เหลียงเชื่อตบบ่าของฉินเฟิง แล้วก็จากไป

เปียนตั่วตั่วส่งสายตาเย้ายวนให้กับฉินเฟิง แล้วก็จากไป

ส่วนอายีนั้นไม่ทักทายอะไรสักคำแล้วก็จากไปเลย

ชั่วครู่ ภายในคฤหาสน์หลังนี้ ก็เหลือเพียงฉินเฟิง อิ่นหนิงหยู่ แล้วก็ชิวซือซือคนนี้

“ใต้เท้าคะ คนๆนี้….”

อิ่นหนิงหยู่ถามฉินเฟิงว่าคนๆนี้จะจัดการยังไง

“พาตัวขึ้นไป ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วจะขึ้นไป”

“ค่ะ”

อิ่นหนิงหยู่พยุงชิวซือซือ เดินไปชั้นบน เริ่มแรกชิวซือซือไม่พูดอะไรสักอย่าง สีหน้าเย็นชา จนถึงในจุดที่คนนอกไม่สามารถมองเห็นได้แล้ว ชิวซือซือถึงได้พูดออกมา “น้องสาว เธอก็คงเป็นคนต้าหัวใช่มั้ย คนๆนั้นเป็นสารเลว ไม่สนใครหน้าไหน เป็นนักฆ่าที่ฆ่าคนไปทั่ว เธอตามเขา ไม่มีผลดีแน่นอน ช่วยฉัน ปล่อยฉันไป ช่วยฉันแย่งกระบี่กษัตริย์รัฐเยว่มา อย่างนี้ถึงจะมีความหวัง มีความหวังที่จะช่วยเหลือต้าหัว น้องสาว อย่าได้หมกมุ่น เลือดในตัวเธอที่ไหลเวียนอยู่เป็นเลือดของต้าหัว…..”

ชิวซือซือพูดอย่างจริงใจ เธออยากจะกล่อมอิ่นหนิงหยู่

เพียงแต่ว่า อิ่นหนิงหยู่ลูบเอวของชิวซือซือ จากนั้นก็จับก้นของชิวซือซือ แล้วค่อยพูดอย่างคิดวิเคราะห์ว่า “อย่างที่คิด ก้นใหญ่กว่าของเสี่ยวหยู่เยอะเลย แล้วก็งอนเด้งกว่าด้วย ก็ว่าทำไมใต้เท้าถึงได้ช่วยเธอไว้ในสถานการณ์แบบนี้ ดูแล้ว คงจะเล่นกับฉันมากพอแล้ว คิดอยากเปลี่ยนรสชาติแล้ว ไม่ทราบว่าพี่ซือซือ คุณมีเคล็ดลับที่ทำให้ร่างกายเจริญเติบโตมั้ย”

“เธอเป็นคนต้าหัว！ตอนนี้มีเพียงเธอที่จะสามารถช่วยต้าหัวไว้ได้”

“การเจริญเติบโตของร่างกาย มีมั้ย มีมั้ย หุ่นคุณดีขนาดนี้”

ทั้งสองคนไม่ได้อยู่ในเรื่องเดียวกัน แต่ก็คุยกันอยู่นาน

สุดท้ายของสุดท้าย ชิวซือซือถึงได้ยอมแพ้ เธอเอาแต่พูดว่าโอกาสครั้งสุดท้ายแล้ว เลือดในร่างกายของอิ่นหนิงหยู่ที่ไหลเวียนอยู่เป็นของต้าหัว แต่ว่ายัยเด็กคนนี้ กลับเอาแต่ลูบไล้เธอ

ลูบไปด้วย ชื่นชมว่าเธอหุ่นดีไปด้วย

รูปร่างดี เธอรู้ตัวอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เกี่ยวข้องอะไรกับที่รูปร่างดีไม่ดีละ

ไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด

ที่สำคัญในตอนนี้คือช่วยเหลือต้าหัว ไม่ใช่มาคุยเรื่องการเจริญเติบโตของร่างกาย

ส่วนอิ่นหนิงหยู่ก็รู้สึกได้ถึงความเงียบของเธอ จึงเอ่ยปากพูดว่า “ใต้เท้ามีบุญคุณต่อฉันมาก ฉันไม่มีทางหักหลังใต้เท้าแน่นอน ถ้าหากว่าคุณอยากจะมีชีวิตรอด งั้นก็ให้บริการกับใต้เท้าดีๆ”

“เธอ！”

ชิวซือซือรู้สึกเพียงแค่เจ็บใจต่อความโง่

สาวน้อยดีๆคนหนึ่ง หน้าตาน่ารักขนาดนี้ ทำไมถึงได้ถูกล้างสมองแบบนี้