บทที่ 447 คนของท่านชีมาแล้ว

“เห้ย เอากระบี่นั่นมาเสียดีๆ”

ชายสักลายแกว่งท่อเล็กในมือ

ทันใดนั้น คนทางด้านหลังของเขาก็แกว่งท่อเหล็กเหมือนกัน ท่าทางเอาเรื่องมาก ถ้าเอามาข่มขู่คนล่ะก็ เกรงว่าตอนนี้คงจะมีหลายคนตกใจกลัวกันไปหมดแล้ว

แต่ว่า ฉินเฟิงไม่ได้มองพวกเขาเลยแม้แต่หางตา

เขานั่งอยู่กับที่นั่ง

“คุณคะ Blue Loverได้แล้วค่ะ”

ในตอนนี้ อายีก็ยื่นค็อกเทลที่ผสมเสร็จแล้วมาให้

“เห้ยไอ้หนู มึงดูถูกพวกกูหรือวะ? กล้าจริงนะมึง กล้าดูถูกพวกกู”

หมอนั่นโมโหแล้ว อยู่ดีๆ ก็โมโหขึ้นมาเลย คนนี้กล้ามาดูถูกพวกเขา กล้ามากจริงๆ ตอนที่พวกเขากำลังจะเข้าไปสั่งสอนฉินเฟิงนั้น

ทางด้านหลัง ก็มีเสียงดังขึ้น

“ไสหัวไป”

ทันใดนั้น คนกลุ่มนั้น ก็เหมือนถูกจับทุ่มลง ถูกจับทุ่มลงพื้นจนเปิดเป็นทางออกมา จากนั้นก็มีคนสวมชุดสูทสีดำเดินเข้ามาทีละคนๆ

“เห้ย ใครวะ?”

พวกของไอ้ผมหยิกเห็นดังนั้น ก็ตะโกนขึ้นมา

พวกเขาก็ล้วนเป็นคนมีอิทธิพล บริเวณใกล้ๆ นี้ ก็ล้วนเป็นคนเก่งๆ กันทั้งนั้น

แต่ว่า ตอนที่พวกเขาเห็นคนที่ไม่ได้ใส่ชุดสูทคนเดียวที่เดินมานั้น ขาก็อ่อนพับลงไปทันที เพราะว่าคนที่ใส่เสื้อกล้ามสีดำคนนั้น หัวโล้น

ที่หน้าอก สักลายมังกรขาว

แยกเขี้ยวยิงฟัน ทำให้คนมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“เฮีย......เฮียต้าหู่.....”

พวกของไอ้ผมหยิกก็ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มกันหมด

มาได้อย่างไรกันเนี่ย

สักลายหัวเสือ ใครเห็นก็กลัว แต่ว่าที่ยิ่งน่ากลัวก็คือฐานะของคนคนนี้ เป็นลูกน้องอันดับหนึ่งของท่านชี เป็นคนมีอำนาจมากในโลกใต้ดินของเมืองฉางซาน

“เมื่อครู่มึงด่ากูงั้นหรือวะ?”

และในตอนนี้ เฮียต้าหูก็ค่อยๆ เดินเข้ามา คนรูปร่างสูงเกือบสองเมตร ลำแขนใหญ่บึกบึน ก็ไปจับหัวของไอ้ผมหยิก จากนั้นดวงตาใหญ่ๆ ก็จ้องมองไปที่คนนั้น

“เปล่าๆ ผมมีหรือจะกล้าด่าพี่ ให้ผมกล้าแค่ไหน ก็ไม่กล้าด่าพี่หรอกครับ”

ไอ้ผมหยิกรีบยอมรับผิด

เขามีหรือจะกล้าพูด ว่าตนเองด่าไป

“เหอะ”

เฮียต้าหู่ก็สะบัดหมอนี่กระเด็นออกไปในมือเดียว จนไปกระแทกกับตู้เหล้า ทันใดนั้นเหล้าก็หล่นแตกกระจายไปหมด ขวดเหล้าทิ่มแทงตัวไอ้ผมหยิกไปหมด สภาพน่าอนาถมาก

และเหล้าพวกนั้นก็มีราคาแพงมากด้วย

แต่ว่าตอนนี้ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร เพราะเฮียต้าหู่ไม่ใช่คนธรรมดา

และจากนั้น เฮียต้าหู่ก็เดินมาข้างหลังของฉินเฟิง ตอนที่ทุกคนกำลังคิดว่าเฮียต้าหู่จะลงมือกับคนคนนี้แน่นอน ทันใดนั้นเอง เฮียต้าหู่ก็โค้งคำนับให้โค้งคำนับไป90องศา “ท่านชี อยากจะเชิญใต้เท้าเซียวไปเป็นแขกหน่อยครับ”

ใต้เท้าเซียว

ใช่แล้ว

ต่อให้เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งจะอวดเบ่งไป ว่าเก่งในเมืองฉางซานแห่งนี้

แต่ตอนที่เขาเผชิญหน้ากับเย่เซียว ก็ไม่นับว่าเก่งอะไร เขาไม่ได้อยู่ในประกาศมืดเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจะรู้ตัวเองดีมาก พอเข้ามาก็เคารพนบนอบต่อเย่เซียวอย่างมาก

ไม่เคารพไม่ได้เลย

ถ้าถูกดาบฟันเข้าจะทำอย่างไร

ถ้าจะฟันเขาจริงๆ เขาก็ปัดป้องไม่ไหวแน่

ถ้าถูกฟันไปจริงๆ ท่านชีก็อาจจะไม่ยอมแก้แค้นให้เขาหรอก

อะไรนะ

แต่ว่าคนรอบๆ ล้วนตกใจกันหมด พวกเขารู้ดีว่าเฮียต้าหู่มีฐานะอะไร ถือว่าเป็นพี่ใหญ่ในโลกใต้ดินของเมืองฉางซานเลยเชียวนะ

อยู่เหนือคนนับหมื่น

ไม่มีใครเทียบได้