บทที่ 448 คนดี ท่านชีเป็นคนดี

“หยุดก่อน ที่นี่ห้ามนำอาวุธขึ้นไป”

ที่ชั้นบน มีบอดี้การ์ดสองคน เข้ามาขวางฉินเฟิงไว้

“ห้ะ？”

ฉินเฟิงก็จับดาบม่อเตาในมือตนเอง สายตาก็แฝงไปด้วยพลังอาฆาต

“ไสหัวไป นี่คือใต้เท้าเซียว”

เฮียต้าหู่อยู่ทางด้านหลัง ก็รีบพูดขึ้นมา

บอดี้การ์ดสองคนนั้นก็ทำตามหน้าที่ พอถูกเฮียต้าหู่ด่าไป ก็รีบถอยออกไปทันที

“ใต้เท้าเซียว ต้องขอโทษด้วยนะครับ คนพวกนี้มันไม่รู้เรื่อง”

เฮียต้าหู่รีบขอโทษขึ้นมา

ทำหน้าตาหัวเราะแก้เขิน

บอดี้การ์ดพวกนี้ ปกติแล้วก็ปฏิบัติกับทุกคนแบบนั้นเหมือนกัน อย่างไรเสียก็เป็นคนของท่านชี ท่านชีเป็นใครกันล่ะ ก็เป็นถึงพ่อเลี้ยงในโลกใต้ดินของทั้งเมืองฉางซาน คนระดับพ่อเลี้ยง เป็นยอดของยอดคนอีกที ปกติคนที่มาที่นี่ล้วนมีฐานะสูงส่ง แต่ว่าสูงไม่เท่าท่านชี

ต่อให้ถูกพวกเขาตะคอกเสียงใส่ไป ก็ได้แต่โมโหแต่พูดอะไรไม่ได้

จากนั้น ก็เดินเข้ามาถึงชั้น1 เข้ามาในห้องหนังสือด้านใน ได้เห็นท่านชีที่เขาพูดถึงกัน หัวโล้น ตัวไม่สูง สูง170กว่าๆ ใบหน้าก็มีรอยเหี่ยวย่น

ดูเหมือนว่าจะมีความเป็นโจรอยู่

ความเป็นโจร

นี่ก็คือจุดเด่นหลักๆ ของท่านชี

และในตอนนี้เขาก็กำลังเขียนอักษรอยู่ ฉินเฟิงมองไปดู ลายมือสวยอยู่เหมือนกัน

ฉินเฟิงก็ทนรอได้ มองดูตัวหนังสือนั้นไป สักพัก พอท่านชีเขียนเสร็จแล้ว ก็วางพู่กันลง จากนั้นก็ยิ้มพูดว่า “วัยรุ่นสมัยนี้ มีความอดทนดีนะ คนรุ่นเดียวกับผม ใจร้อนกันมาก ไม่มีความอดทน”

“ต้าหู่ ออกไปก่อน ไปรอข้างนอก”

ในตอนนี้ ท่านชีก็ค่อยๆ นั่งลง จากนั้นก็สั่งต้าหู่

“เอ่อท่านชี”

ต้าหู่อึ้งๆ แล้วก็อ้าปากจะพูด “ถ้าผมไม่อยู่ด้วย.......”

มีบางคำพูดไม่อาจจะพูดต่อหน้าฉินเฟิงได้

แต่ว่า ทุกคนก็รู้ความหมายของเขาดี ถ้าเขาไม่อยู่ ก็จะไม่มีใครอารักขา เย่เซียวก็จะสามารถลงมือกับท่านชีได้ง่ายๆ

“เอ็งอยู่ก็เหมือนกันนั่นแหละ ออกไปเถอะ”

ท่านชีก็ส่งสัญญาณมือ ให้ต้าหู่ออกไป

“ครับ”

ต้าหู่รู้หน้าที่ดี สุดท้ายก็ออกไป แล้วก็ปิดประตูให้ด้วย

“เชิญนั่ง”

ท่านชีผายมือ แล้วก็นั่งลง “ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น วันนี้ผมเรียกคุณมา ไม่ได้จะมาแย่งกระบี่ แต่จะบอกคุณว่า คุณมีแผนอะไร ผมก็สามารถช่วยเหลือได้ คนกันเอง”

กลินอายความเป็นโจรในตัวยังอยู่

แถมยังเข้มข้นมากด้วย

แต่พอยิ้มออก ก็มีความเป็นกันเองมากขึ้น

“เครือข่ายข่าวกรองของโลกใต้ดินในเมืองฉางซาน เป็นของคุณใช่ไหม?”

ฉินเฟิงก็ถามขึ้นมาทันที

“ใช่แล้ว ผมชื่อเมืองฉางซาน เป็นน้องชายของหลี่เย่ ท่านหลี่ที่เป็นอาจารย์ของคุณ แต่ว่าผมไม่ค่อยถูกกับพี่ชายตนเองเท่าไร วันๆ เขาอยากแต่จะให้ผมไปเป็นทหาร ไปปกป้องประเทศ ปกป้องประชาชน แต่ผมไม่อยากทำ ผมอยากอยู่ของผมไปแบบนี้ ตอนที่วุ่นวายกันมากๆ ก็ยึดเอาภูเขาลูกนึงมาเป็นองตัวเอง แล้วก็เป็นโจรภูเขา เป็นหัวหน้าโจรภูเขา ไม่มีอะไรทำก็ไปปล้นไปฉุดผู้หญิง”

ท่านชียิ้มๆ จนรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าย่นพับมากขึ้น

“บอกตามตรง พี่ชายผมน่ะ จับตัวผมไปตั้ง7แปรพักตร์แล้ว ไม่อยากจะนับญาติกับผมแล้ว บอกว่าถ้าจับได้อีกครั้ง ก็จะไม่นับผมเป็นน้องชายแล้ว ดังนั้นผมเลยออกมาจากจิงตู เขาก็ไม่มาหาผมแล้ว เพราะกลัวผมทำเรื่องชั่ว แล้วเขาจะอดใจกับความถูกต้องในใจของตัวเองไม่ได้ แล้วจะจับตัวผมไปอีก นิสัยหัวรั้นแบบพี่ชายผม ความคิดเดิมๆ ดังนั้นพอไม่ได้เจอหน้ากัน ก็เลยยาวมาหลายสิบปีแล้ว”

“ตอนนี้ ก็อยุ่มาจนผมได้เป็นพ่อเลี้ยงของโลกใต้ดินในเมืองฉางซานแล้ว แต่ว่าพี่ชายผมก็ยิ่งร้ายกว่าเดิม ได้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแล้ว สุดท้ายผมก็กลายเป็นน้องชายที่ไม่เอาไหน”

ท่านชีถอนหายใจออกมายาวๆ