บทที่ 452 สงครามครั้งใหญ่เปิดฉากขึ้นจริงๆ แล้ว

ด้านนอกบ้านพัก

“หลังจากเย่เซียวกลับมา ก็อยู่ในห้องตลอดเวลา ไม่มีอะไรผิดปกติ”

ชาย3คนอยู่บนต้นไม้ต้นหนึ่ง ถือกล้องส่องทางไกล มองมายังฝั่งฉินเฟิง อยากจดจ้อง นี่คืองานที่ซือหม่าเฉินมอบหมายให้กับพวกเขา ห้ามไปก้าวก่ายเรื่องทุกเรื่องของเย่เซียว

แต่ว่าสามารถขัดขวางทุกคนที่จะเข้ามาที่นี่

พวกเขาสามคนมีหน้าที่สอดแนม

ที่ด้านนอก ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง เป็นกลุ่มเล็กๆ เตรียมรับคำสั่งตลอดเวลา ว่าจะให้บุกเข้าไปเลยหรือไม่

ชายหนึ่งคนในนั้น พบว่าด้านหน้าของตนเองมียุงโผล่เข้ามาตัวหนึ่ง ก็เลยใช้มือตบยุงไป แต่ว่าตบไม่โดน ทำให้ยุงบินหนีไป ก็เลยพูดกับคนข้างๆ ว่า “กูว่าวันนี้ยุงมันเยอะกว่าวันก่อนๆ ว่ะ”

แถวนี้ยุงก็เยอะอยู่แล้ว

แต่เขารู้สึกว่า วันนี้มันเยอะผิดปกติ

“กูก็คิดเหมือนกัน ที่สำคัญคือ ยุงพวกนี้มันฉลาดขึ้น ตบพวกมันไม่โดนเลย”

“ยุงพวกนี้ กัดเจ็บ.......เหมือนกัน.....”

ชายคนนั้นเพิ่งจะพูด ตนเองก็ถูกยุงกัดเข้า กัดเจ็บปาก แต่ทันใดนั้นก็พูดคำพูดที่เหลือออกมาไม่ได้แล้ว เขาเริ่มมึน สุดท้ายก็ร่วงตกต้นไม้

“เห้ย”

สองคนนั้นก็ตกใจ เกิดอะไรขึ้น

ตกไปได้ไง

“คนข้างล่าง เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมถึงตกลงไป ดูสิตายไหม?” พวกเขาถามอยู่ข้างบนต้นไม้

แต่ว่า ด้านล่างไม่มีคนตอบกลับมา

พวกเขาก็ตะโกนไปอีก ก็พบว่าไม่มีการตอบกลับมา ทันใดนั้นก็กดวอร์ส่งเสียง “ฮัลโหล คนทางด้านล่าง ทำอะไรอยู่ ตอบพวกเราด้วย ตอบพวกเราด้วย ตอบพวกเราด้วย”

แต่ว่า ไม่มีเสียงตอบกลับมาในวอร์เลย

“ให้ตายเถอะ ด้านล่างมันเกิดอะไรขึ้นวะ พวกเราลงไปดูกัน”

ชายสองคนค่อนข้างหัวเสีย

พวกเขามองไม่เห็นคนพวกนั้น คิดว่าคนพวกนั้นคงจะไม่หนีไป แล้วทิ้งพวกเขามาเป็นอาหารยุงที่นี่หรอกมั้ง

จากนั้น สองคนก็เตรียมจะลงจากต้นไม้

แต่พอผืนลงมาได้ครึ่งทาง ชายคนหนึ่งก็ขมวดคิ้ว “ไอ้ยุงเหี้ยพวกนี้ กัดเจ็บฉิบหาย.....กู....กูทำไม......ถึง....”

เขาก็หมดแรงเหมือนกัน มึนๆ ที่หัว

จากนั้นก็ร่วงตกต้นไม้ไป

“เห้ย มึงทำอะไรวะเนี่ย”

ชายที่เหลืออีกคน ตะโกนลงไป พบว่าไม่มีใครตอบกลับมา ในใจก็รู้สึกท่าไม่ดี เขาไม่กล้าลงไปแล้ว จากนั้นก็คิดจะปืนกลับขึ้นไป แต่ว่าตอนกำลังจะปีนขึ้นไปนั้น เขาก็พบว่าด้านหน้ามีงูตัวหนึ่ง เป็นงูหางกระดิ่ง กำลังแลบลิ้นออกมา และมองเขาอยู่

“แม่งเอ้ย งู”

ทันใดนั้น ชายคนนั้นก็ตกใจมาก

แล้วมือก็ปล่อยออกจากต้นไม้ จนตกต้นไม้ลงไป ตอนตกลงไปนั้น สีหน้าเขาขาวซีด ต้นไม้ต้นนี้สูงมาก หลายสิบเมตร ตกลงไปไม่ตายก็พิการ

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจก็คือ เขาตกลงไปใส่อะไรนิ่มๆ

ไม่ตาย

แต่ว่าเจ็บมากเหมือนกัน

“อ่าว พวกมึงเองหรือ”

พอเขาตั้งตัวได้ ก็พลิกสองคนนั้นมาดู พบว่าเป็นสองคนเมื่อครู่นี้นี่เอง แต่ว่าตอนที่พลิกมาดูนั้น สีหน้าเขาก็ซีดไป เพราะว่าหน้าตาของสองคนนั้นม่วงเขียว ลูกตาทั้งสองปูดออกมา

ถูกยาพิษ

เขามองออก

จากนั้นเขาก็อึ้งไป แต่ว่าพอเขามองไปยังรอบๆ นั้น ก็ไม่ใช่แค่อึ้งธรรมดาๆ แล้ว

เพราะว่าด้านล่าง เป็นศพนอนเกลื่อนพื้น มีศพยังพอว่า แต่บนตัวศพพวกนั้นยังมีหนอนใต่ยั้วเยี้ย กัดกินเนื้อหนัง มีทั้งตะขาบ มด หนอน มีหมด

ราวกลับเป็นงานเลี้ยงฝูงแมลง