บทที่ 457 พ่อของฉินเฟิงปรากฏตัว

ในวันนี้ ผู้คนในเมืองฉางซานมีแต่การเข่นฆ่ากัน คนธรรมดาทั่วไปพอได้ยินคำสั่งของท่านชี ก็พากันซ่อนตัวอยู่ในบ้านอย่างเชื่อฟัง และจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันที่น่าตื่นตะลึงแก่คนทั่วไป

ปัง

บ้านใหญ่ตระกูลเหลียงในเมืองจิงตู มีผู้คนจำนวนมากนั่งอยู่ ล้วนมีนิสัยเฉพาะตัวที่โดดเด่น แค่มองก็รู้ว่าเป็นคนระดับสูง พวกเขาล้วนเป็นผู้นำตระกูลในจิงตู หนึ่งในนั้นคือเหลียงซิว ผู้นำตระกูลเหลียง

เหลียงซิวโยนแก้วลงใต้โต๊ะและพูดอย่างโกรธเคือง “ข่มเหงรังแกกันจนเกินไป ข่มเหงรังแกกันจนเกินไป ฉินเฟิงคิดจะทำอะไร เขาฆ่าคนทั้งหมดที่เราแทรกซึมไว้ในเมืองฉางซาน แม้แต่ลูกชายของผมก็ได้รับบาดเจ็บ”

ลูกน้องของท่านชีก็มีคนมีฝีมือเช่นกัน

เหลียงเชื่อที่ไปไล่ฆ่า

เหลียงเชื่อวิ่งหนีไปแล้ว แต่คนรอบข้างเหลียงเชื่อกลับไม่หนี

“ฉินเฟิงคนนี้ สมควรตาย!”

สีหน้าของผู้คนรอบตัวมืดมนลง

คนของพวกเขาก็ถูกเทพสงครามฉินเฟิงฆ่าตายในเมืองฉางซาน

ครั้งนี้คนส่วนใหญ่ที่ไปที่นั่นล้วนเป็นสมาชิกหลัก รวมถึงยอดฝีมือชั้นหนึ่งของตระกูล ถึงอย่างไรก็เป็นกระบี่กษัตริย์รัฐเยว่ เรื่องใหญ่แบบนี้ แต่ครั้งนี้คงไม่มีใครรอดพ้น

ทั้งหมดไม่มีใครรอด

พวกเขาแค่อยากจับปลามือเปล่า ถ้าได้กระบี่กษัตริย์รัฐเยว่มาจะดีที่สุด ไม่แน่ว่าจะมอบให้กษัตริย์หนานเยว่ บางทีก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ ถ้าทางต้าหัวได้รับชัยชนะ พวกเขาจะเก็บซ่อนมันไว้

ถ้าหนานเยว่ได้ชัยชนะ พวกเขาต้องพึ่งพากระบี่กษัตริย์รัฐเยว่เล่มนั้น ไม่ใช่แค่สามารถปกป้องตระกูลเท่านั้น แต่ยังมีชื่อเสียงและเงินทองด้วย

แต่คิดไม่ถึงว่าฉินเฟิงจะโหดร้ายเกินไป

ทั้งหมดถูกฆ่าโดยไม่ยอมให้ชี้แจงใดๆ ทั้งสิ้น ราวกับว่าพวกเขากำลังเคาะระฆังเตือนภัยอยู่ ระฆังเตือนภัยขนาดใหญ่มหึมา

“ฉินเฟิงถูกปลดจากตำแหน่งเทพสงคราม ยังไม่ทันได้สบายใจ นี่เขาคิดจะทำอะไร หรือว่าจะเป็นปฏิปักษ์กับต้าหัวทั้งประเทศ น่าเกลียดชะมัด ลูกชายของฉันก็ถูกเทพสงครามนั่นฆ่าตาย”

“ไม่มีความปรานีแม้แต่น้อย ฉินเฟิงคนนี้สมควรตาย!”

“พวกเราไม่ได้ทรยศต้าหัว เขามีสิทธิ์อะไรมาฆ่าคนของเรา แถมยังโหดร้ายมากและเป็นเทพสงครามด้วย ลำพังแค่เรื่องที่เกิดขึ้นคราวที่แล้ว ผมก็มองออกแล้วว่า คนคนนี้ไม่ใช่เทพสงคราม แต่เป็นคนฆ่าสัตว์”

ผู้นำตระกูลที่อยู่ข้างล่าง ตบโต๊ะพร้อมกับเอ่ยขึ้น

ทุกคนโกรธเกรี้ยว

ฉินเฟิงผู้นี้ เป็นคนฆ่าสัตว์ทั้งเป็น

ในเวลานี้ เหลียงซิวมองไปที่คนสุดท้ายในแถวด้วยสายตาคมกริบ “ฉินหยูจง ไหนคุณบอกซิว่า คุณมีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะถึงอย่างไรนี่ก็คือลูกชายของคุณ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ทอดสายตาไปยังผู้ชายที่อยู่ปลายแถว

ไม่อ้วน แถมยังผอมไปอีกด้วย ไว้เคราสองข้าง สีหน้าของเขาดูคลุมเครือ เขาก็คือฉินหยูจง ผู้นำตระกูลฉิน ตระกูลที่มีชื่อเสียงในจิงตู และเป็นบิดาผู้ให้กำเนิด ฉินเฟิง

“ทุกท่าน ไอ้เวรนี่ถูกขับไล่ออกจากตระกูลของผมไปนานแล้ว สิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลฉินแห่งจินตูของเราเลย แต่ไอ้เวรนี่ได้ทำสิ่งที่เนรคุณอย่างมาก สมควรตายจริงๆ”

ฉินหยูจงด่าออกมา

หนึ่งในนั้นมีคนยิ้มเยาะ “จริงเหรอ? แล้วทำไมครั้งนี้ตระกูลฉินของคุณไม่ส่งคนไปที่เมืองฉางซานล่ะ หรือว่าคุณได้ข้อมูลมาตั้งนานแล้ว? ถ้าไปก็เท่ากับตาย?”

พอมีคนถามแบบนี้ ก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในที่นี้ทันที

ถูกต้อง

บางทีตระกูลเหลียง หรือที่ใกล้ชิดกับตระกูลเหลียงมากที่สุด คราวนี้พวกเขาไปกันหมด และตระกูลฉินก็มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลเหลียงด้วย แต่คราวนี้มีเฉพาะตระกูลฉินที่ไม่ได้ไป

สีหน้าของฉินหยูจงแย่ลง

เขาบอกไม่ได้ว่า เขากลัวเจ้าเด็กเปรตคนนั้น

ถ้ารู้อย่างนี้ ว่าเจ้าเด็กเปรตคนนี้จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในวันนี้ ตอนแรกก็ไม่ควรปล่อยให้เขาออกจากตระกูลฉิน ควรจะตีเขาจนตายทั้งเป็นในตระกูลฉิน แทนที่จะถูกศัตรูโจมตีขนาบข้างทั้งหน้าหลัง