บทที่ 468 กองม้าพิชิตฟ้า

กองทัพใหญ่หนานเยว่

ตอนนี้ บรรยากาศของกองทัพใหญ่หนานเยว่ดูน่ากลัวและเคร่งเครียด นายพลทั้งหมดต่างก็มองดูรายงานในมือ สองตาถลึงเบิกกว้าง ดูคล้ายกับว่าน่าเหลือเชื่อ

เสียงดังปัง

หร่วนหู่ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะเล็กตรงหน้าของเขา ตบจนมีรอยร้าวเกิดขึ้น จากนั้นก็มีเสียงต่อว่าอย่างโมโหของหร่วนหู่ดังตามมา “ฟางถัวนี่มันทำอะไรของมัน แล้วยังเป็นนายพลด้วย เขาเหมาะสมงั้นหรอ? สามหมื่นคน ถูกกองทัพเพลิงไฟนั้นฆ่าทิ้ง แล้วมันยังเขียนในจดหมายว่ากำลังการต่อสู้ของกองทัพเพลิงไฟอ่อนแอมากขนาดไหน งั้นทหารสามหมื่นนายของมันยังถูกฆ่าทิ้ง มันมีสมองหรือเปล่า”

“จอมพลโจงครับ ให้ผมไป ผมรับประกันว่าจะฆ่ากองทัพเพลิงไฟนั่นให้ราบคาบ ไม่เหลือไว้สักคนเลยครับ”

หร่วนหู่ขออนุญาตออกรบ

แต่ว่า ทุกคนก็มองเป็นแค่เรื่องตลกเท่านั้น หร่วนหู่ไม่มีสมอง ไม่ใช่แค่ครั้งแรกแล้ว คนๆนี้คือทหารรบ ไม่จำเป็นต้องใช้สมอง แค่ฟังคำสั่งของนักยุทธศาสตร์ก็พอแล้ว

“หร่วนหู่ ถอยกลับไปซะ”

เปียนเซิงหยงโบกมือ

“ครับ”

หร่วนหู่ถอยกลับไปยังตำแหน่งของตัวเองอย่างไม่เต็มใจ นอกจากจอมพลโจงแล้ว เขาก็เชื่อฟังเพียงแค่เปียนเซิงหยง เพราะว่าจอมพลโจงสั่งให้เขาเชื่อฟังเปียนเซิงหยง เพราะงั้นเขาก็จำเป็นต้องเชื่อฟังเปียนเซิงหยง

“จดหมายของฟางถัว เขียนเรื่องราวทุกอย่างไว้อย่างชัดเจนแล้ว เหตุผลที่เขาแพ้ เขาก็บอกแล้ว จากผลลัพธ์ที่ลูกเสือของฉันสังเกตการณ์มา เหมือนกันทุกประการ ถึงแม้ครั้งนี้ฟางถัวจะทำสงครามได้ไม่ดี แต่การกระทำก็ยังมี ไม่ได้หวาดกลัวการลงโทษ ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนก็ดูจดหมายแล้ว สถานการณ์อย่างนี้ เปลี่ยนใคร ก็คงจะทำได้ไม่ดีไปกว่าเขา”

เปียนเซิงหยงค่อยๆพูด

ใช่แล้ว

ทำลายกองทัพเพลิงไฟ พวกเขาล้วนสามารถทำลายได้

แต่ที่สำคัญคือไม่ใช่การทำลายกองทัพเพลิงไฟ ถ้าให้พวกเขารวมกำลังพลกำจัดกองทัพเพลิงไฟจริงๆ อย่างนั้นก็จะติดกับแผนการของต้าหัวเข้าแล้ว และปล่อยปละกองทหารของซูหมิงเจ๋อไปแล้ว

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าพวกเขามีวิธีอะไร แต่ในเมื่อกล้าออกมาอย่างนี้ จะต้องมีความมั่นใจแน่นอน

แต่แล้ว กองทัพเพลิงไฟ ในบางเวลาก็กลับมีกำลังการต่อสู้ขึ้นมา

ทำให้ผู้คนหมดคำพูด

“ก็จริง หากผมเป็นฟางถัว ผมเองก็เลือกวิธีการของเขา ดูจากรายงานแล้ว ความสำคัญในตอนนี้ ไม่ใช่กองทัพเพลิงไฟ แต่เป็นกองทหารของซูหมิงเจ๋อ ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน”

นักยุทธศาสตร์คนหนึ่งพูด

“อีกอย่าง ฉีหยุน ลูกน้องอันดับหนึ่งของต้าหัว พลังการต่อสู้ไม่มีรอง ถึงขั้นเก่งยิ่งกว่านายพลอันดับหนึ่งของทหารเรานายพลหร่วนหู่ เขาออกไป น่าจะไปบัญชาการทหารม้าหมาป่าแล้ว อีกอย่าง ทุกท่าน อย่าได้ลืมไป แผ่นดินหนานโจวแห่งนี้ ยังมีทหารอีกหนึ่งกองทัพ และพวกเรายังหาไม่เจอ” นักยุทธศาสตร์ไว้หนวดอีกคนหนึ่งพูด

ใช่แล้ว สถานการณ์ไม่ชัดเจน

ตอนนี้หนานโจวสถานการณ์ซับซ้อนมาก อำนาจต่างๆ รวมกันยุ่งโหยง

นายพลมากมาย ต่างก็กำลังวิเคราะห์ ว่าสถานการณ์แบบนี้ควรจะสู้รบยังไง

นักยุทธศาสตร์ไว้หนวดพูดขึ้นอีกว่า “แต่พวกเรายังมีแผนการที่รอบคอบอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือกองม้าพิชิตฟ้าของนายพลเปียน ทหารของเรา ใช้เวลาอีกเพียงวันเดียว ก็จะถึงเมืองฉางซาน ใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็สามารถถล่มเมืองได้แล้ว หลังจากนั้น ค่อยให้กองม้าพิชิตฟ้า ที่นายพลเปียนจัดตั้งขึ้น โจมตีเข้าสู่ส่วนกลางของต้าหัว ยึดครองจิงตู หากเป็นอย่างนี้ ไม่ว่ากองทหารของซูหมิงเจ๋อคนนั้นจะมีแผนการอะไร ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เทพสงครามของต้าหัว ไม่มีทางปล่อยให้ภายในต้าหัวถูกเข่นฆ่าแน่นอน”

แผนการนี้ โหดเหี้ยมอย่างมาก

หากใช้มัน ก็จะทำให้เกิดการถูกต่อว่าไปตลอดกาล

แต่ว่า พวกเขาก็ยังเลือกใช้มัน

เพราะว่าไม่มีทางเลือกแล้ว ตอนนี้สงครามนี้ยิ่งอยู่ยิ่งยาก สถานการณ์อย่างนี้เองก็ยิ่งอยู่ยิ่งยุ่งยาก ทำให้คาดเดาไม่ถูก และค่อยๆเสียการควบคุม นี่ไม่ใช่ลางที่ดี

ดังนั้น ต้องโหดเหี้ยม

ทำให้เกิดการถูกต่อว่าไปตลอดกาล ก็ให้มันเกิดการถูกต่อว่าตลอดกาลไปเถอะ

ขอเพียงแค่สามารถชนะได้ก็พอแล้ว

ตอนนี้ทั้งสองฝ่าย กำลังทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะแล้ว

“หูหรง”