บทที่ 467 ซูหมิงเจ๋อ “เหี้ย！”

เหี้ย

เหี้ย

เหี้ย

เหี้ย

คำว่าเหี้ยติดต่อกันสี่คำ ถึงจะแทนที่ความรู้สึกในใจของซูหมิงเจ๋อและคนอื่นๆได้ ความรู้สึกของพวกเขาล้วนเสียใจกันเป็นอย่างมาก ต่างก็คิดว่ากองทัพเพลิงไฟจะสูญเสียอย่างหนัก คงจะเหลืออยู่เพียงไม่มากนัก คงจะตายกันเกือบหมดแล้ว

แต่ว่า นายกลับมาพูดว่าฆ่าทหารหนานเยว่ไปสามหมื่นนายแล้ว แล้วยังไล่ตามทหารหนานเยว่อีกสี่หมื่นนาย

นี่มัน ใครแม่งเป็นกำลังหลักกันแน่เนี่ย

“นายคงไม่ได้กำลังล้อเล่นหรอกใช่มั้ย?”

ซูหมิงเจ๋อกลืนน้ำลาย

“กระผมใช้ชีวิตรับประกัน กองทัพเพลิงไฟกำลังไล่ตีทหารหนานเยว่อยู่จริงๆครับ” ลูกเสือพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น

เขาเองก็งง

เขาเองก็ไม่เข้าใจ ทำไมกองทัพทหารอย่างกองทัพเพลิงไฟที่อ่อนแอมากขนาดนั้น กองทัพที่คนสิบคนคงจะสู้เพียงหนึ่งคนไม่ได้แบบนั้น ถึงได้กำลังไล่ตีทหารหนานเยว่อยู่

นี่มันแม่งไร้สาระเกินไปแล้ว

แต่ว่า นี่คือความจริง

“ลุงกวนครับ งั้นตอนนี้พวกเราเข้าไปฝ่าวงล้อม?”

ซูหมิงเจ๋อหันไปถามผู้ที่อยู่ด้านข้างที่ผมหงอกขึ้นไปครึ่งหัวแล้ว แต่ยังใส่เกราะสีเทา และดูแข็งแกร่งอยู่ คนๆนี้ก็คือเพื่อนตายของพ่อซูหมิงเจ๋อ นามว่ากวนหล้าง เดิมทีได้เกษียณไปแล้ว และใช้ชีวิตวัยชราอยู่บ้านกันไปแล้ว

แต่ว่าคิดไม่ถึงว่าจะพบเจอกับเหตุการณ์อย่างนี้

ดังนั้น ในตอนที่เขารู้ว่าซูหมิงเจ๋อยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ออกมาจากป่า เพื่อมาช่วยเหลือซูหมิงเจ๋อโดยเฉพาะ

และก็เป็นนายพลเก่าที่ฉีหยุนพูดถึง

สามารถได้รับความเคารพจากฉีหยุน ลุงกวนคนนี้ แน่นอนว่าต้องมีความสามารถในระดับหนึ่งอยู่แล้ว

“ใช่ ฝ่าวงล้อมเดี๋ยวนี้ โอกาสการสู้หากไม่รีบคว้ามันก็จะหายไปได้ในทันที”

ลุงกวนรีบพูดขมวดคิ้ว จากนั้นใบหน้าสูงอายุก็หันไปมองลูกเสือ “พวกเขาไปทางทิศไหน?”

“ทางทิศตะวันออกครับ”

ลูกเสือพูด

“ทิศตะวันออก ที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ที่พวกเราฝ่าวงล้อมได้ง่ายมากที่สุด แต่ในเมื่อพวกเขาไปทางทิศตะวันตก งั้นพวกเราก็ทำได้แค่ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว นายน้อย พวกเราต้องรีบแล้ว”

ลุงกวนพูด

“ครับ”

ซูหมิงเจ๋อรีบออกคำสั่ง “ทหารทั้งหมดออกเดินทาง จุดมุ่งหมายคือทิศตะวันตกเฉียงเหนือ”

กองทัพใหญ่กองนี้ทำการเคลื่อนไหวแล้ว และยังมีวินัยที่เคร่งครัด ต่างก็มีกลุ่ม เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แต่ไม่มีเสียงดังขึ้นเลยสักนิด สายตาของทุกคนล้วนแข็งแกร่ง ไม่เพียงแค่กำลังเดินทางเท่านั้น แต่สายตายังคอยสังเกตรอบข้างด้วย มีบางคน ที่เอวมีคดกริชเหน็บไว้อยู่ด้วย

นี่ถึงจะเป็นทหารที่เก่งกาจ

ทหารเก่าแก่แห่งเซาเทิร์นแลนด์

ทุกคนล้วนเคยทำสงครามมาแล้วกว่าหลายสิบหลายร้อยครั้ง เป็นทหารที่เก่งกาจอย่างแท้จริง

แข็งแกร่งกว่ากองทัพเพลิงไฟนับร้อยเท่า

ก่อนออกเดินทาง ก็ได้บอกกับพวกเขาไว้แล้วว่า กองทัพเพลิงไฟเป็นเพียงเหยื่อล่อ พวกเขาถึงจะเป็นกำลังหลักในแผนการทำลาย ทุกคนล้วนต้องเตรียมความพร้อมให้ดี อย่าได้ทำให้การเสียสละของกองทัพเพลิงไฟสูญเปล่า

ดังนั้นตอนนี้มีการเคลื่อนไหวแล้ว สีหน้าของกองทัพนี้ก็เคร่งเครียดขึ้นมา

เพราะพวกเขารู้ดีว่านี่คือการเสียสละของกองทัพเพลิงไฟ เป็นโอกาสที่ให้กับพวกเขา จะต้องคว้าไว้ให้แน่น

ส่วนเรื่องข่าวที่กองทัพเพลิงไฟไล่ตีทหารหนานเยว่ ซูหมิงเจ๋อไม่ได้พูด

พูดไป คงจะไม่มีใครเชื่อ

ทหารใหม่ที่ไม่กี่วันก่อนยังเป็นแค่นักเรียน ชาวนา และพวกคุณลุง ผ่านการฝึกฝนเพียงไม่กี่วัน ก็สามารถไล่ตีทหารหนานเยว่ได้แล้ว?

ไร้สาระ

พูดออกไปก็ไม่มีใครเชื่อ ดังนั้นจึงไม่พูด

ยอมรับความคิดนี้ แล้วให้ทหารยิ่งเคียดแค้นศัตรู โมโหศัตรูมากยิ่งขึ้น แล้วสามัคคีกันดีกว่า

ส่วนที่ว่าทำไมฟางถัวถึงได้มั่นใจว่าพวกซูหมิงเจ๋อจะใช้เส้นทางตะวันออก แต่ความเป็นจริงแล้วซูหมิงเจ๋อใช้เส้นทางตะวันตก นั่นก็เป็นเพราะว่าข้อมูลของทั้งสองคนนั้นไม่เหมือนกัน คนหนึ่งคิดว่าซูหมิงเจ๋อกับจูหงเยียนร่วมมือกัน เตรียมใช้ช่วงเวลาที่ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันเพื่อเดินทาง