บทที่ 466 กองทัพเพลิงไฟไล่ตีทหารหนานเยว่

หลอกแม่มึงสิ!

หลอกแม่งสิ!

เวลานี้ยังมีเวลามาพูดเรื่องนี้อีก ผู้บังคับบัญชาทิ้งเขาไว้ แล้วตะโกนเสียงดังว่า “จัดตั้งกองกำลังสู้กลับ”

ตั้งกองกำลังสู้กลับ！

ใช่แล้ว เวลานี้ต้องรีบจัดตั้งกองกำลังสู้กลับแล้ว แต่ว่าจะจัดตั้งขึ้นได้มั้ย เพราะว่าคำสั่งเบื้องบนสั่งให้พวกเขาถอยทัพเต็มกำลัง กลับไปยังหน่วยทหารจอมพล ดังนั้นพวกเขาจึงจัดตั้งขึ้นเป็นลักษณะเส้นสายประกอบ

แบ่งเป็นกลุ่มละสองคน มุ่งหน้าด้วยการวิ่ง

แบบนี้ ถึงจะวิ่งได้เร็วที่สุด และกลับไปได้อย่างรวดเร็ว

แต่ว่า ทหารหนานเยว่กลุ่มนี้คงจะคาดไม่ถึง ตีให้ตายก็คงคาดไม่ถึง ว่าทหารหนานเยว่แปดพันคนไม่สามารถขวางไว้ได้ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ พวกเขาเพิ่งจะทำการลักษณะเส้นสายประกอบเป็นขบวน

ทหารส่วนด้านหน้าก็มองไม่เห็นแล้ว

ตอนนี้จะจัดตั้งกองกำลังสู้กลับ จะจัดตั้งยังไง

และเป็นเช่นนี้ กองทัพเพลิงไฟก็ไล่เข่นฆ่าไปตามเส้นสายประกอบเหมือนดั่งสายเหล็ก โดยเฉพาะจูหงเยียน เพ้ยหยวนชิ่ง และเซี่ยจื่อปินที่อยู่ด้านหน้า เหมือนดั่งผู้เก่งกาจที่ไร้ศัตรู

ฆ่า

ฆ่าไม่หยุด！

อีกฝ่ายไม่มีโอกาสได้จัดตั้งกองกำลังสู้กลับด้วยซ้ำ เรียกได้ว่า ผิดแล้วผิดอีก ผิดซ้ำๆ คำสั่งที่เรียกคืนนั้น เป็นการส่งพวกเขาทหารเกือบสามหมื่นนายมาตาย

ถูกเข่นฆ่า

หลังจากนั้นสิบนาที ข่าวนี้ก็ไปถึงหูของฟางถัว สีหน้าของฟางถัวแย่เป็นอย่างมาก “ทหารสามหมื่นนายถูกเข่นฆ่าหมดแล้ว? ผู้บังคับบัญชาคนนั้นทำบ้าอะไร”

เขาเองก็คาดไม่ถึง

ทุกคนต่างก็ตกใจกับข่าวนี้

ถูกทำลายทิ้งหมดเลย

เป็นไปได้ยังไง

กำลังการต่อสู้ของกองทัพนั้น พวกเขาต่างก็เคยผ่านมากันแล้ว อ่อนแอเป็นอย่างมาก ถึงขั้นไม่สามารถเรียกว่าทหารด้วยซ้ำ พวกเขาคิดว่าทหารหนานเยว่เพียงหนึ่งหมื่นคนก็เพียงพอที่จะทำลายพวกมันทิ้งจนหมด

ที่ส่งออกไปถึงสามหมื่นก็เพื่อความมั่นใจ

แต่ว่า ทหารสามหมื่นนายถูกฆ่าตายจนหมด

ถ้าหากว่าผู้บังคับบัญชาการของทหารสามหมื่นนายคนนั้นมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาในเวลานี้ พวกเขาคิดว่าพวกเขาจะต้องตีผู้บังคับบัญชาคนนี้จนตายแน่นอน นายเป็นหมูหรอ ทหารสามหมื่นนายของทารหนานเยว่สู้ทหารใหม่เพียงกลุ่มเดียวก็ไม่ได้

จะเป็นไปได้ยังไงกัน

“นายพลฟางครับ พวกผมขอออกไปสู้รบครับ สาบานว่าจะกำจัดกองทัพเพลิงไฟนี้ทิ้งให้ได้ครับ”

“นายพลฟางครับ กองทัพเพลิงไฟนี้อวดดีเกินไปแล้วครับ”

“นายพลฟางครับ พวกผมต้องการจะกำจัดพวกมันทิ้งครับ”

นายพลหนานเยว่มากมายต่างก็โมโหกันเป็นอย่างมาก ถูกเจ้าคนอ่อนแอพวกนั้นกำจัด อับอายที่สุด พวกเขาจะจัดการกองทัพเพลิงไฟกลุ่มนี้ทิ้ง

แต่ว่า ฟางถัวกลับพูดอย่างนิ่งขรึมว่า “ไม่ได้ พวกเราต้องถอย อย่าลืม รายงานที่พวกเราเคยได้รับมา กลุ่มนี้คือตัวล่อ กำลังหลักที่แท้จริง ไม่แน่ตอนนี้อาจจะกำลังข้ามผ่านพวกเรา มุ่งหน้าสู่เมืองฉางซานแล้ว พวกเราอย่าได้ตกหลุมกับดักของศัตรูเด็ดขาด ดังนั้นถอยทัพ เมื่อกี้ฉันดูแผนที่แล้ว ถ้าหากว่าพวกเราสู้รบกับกองทัพนี้ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นเส้นทางที่ข้ามผ่านพวกเราที่ดีที่สุด ดังนั้น พวกเราต้องไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ”

“ครับ”

นายพลทุกคนต่างก็เก็บกดความโมโหกันไว้ในใจ แต่พวกเขาเองก็รู้ดีว่านี่คือความเป็นจริง

จะต้องให้ศัตรูสมใจอยากอย่างแน่นอน

“ถอย ถอยทัพทั้งหมด！”

คำสั่งหนึ่งสั่งลงไป ทหารหนานเยว่ทั้งหมดก็ถอยทัพ

หลังจากนั้น กองทัพเพลิงไฟไล่ตามมา จูหงเยียนมองดูร่องรอยนั้น แล้วก็มองไปที่แสนไกล “ไล่ตาม”

ทันใดนั้น ในสนามรบนี้ เกิดสงครามที่ตลกขึ้น ทหารหนานเยว่ที่มีจำนวนเจ็ดหมื่นคน ไม่สิ ตอนนี้มีเพียงสี่หมื่นคน เพียงพอที่จะกำจัดกองทัพเพลิงไฟทิ้ง กลับถูกกองทัพเพลิงไฟไล่ตี

ก่อนหน้านี้กองทัพเพลิงไฟเพียงแค่มีท่าทางก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญเท่านั้น และมีรูปแบบกองทัพของอีกฝ่าย

ดังนั้นถึงกำจัดอีกฝ่ายได้

แต่พวกเขาเองก็สูญเสียอย่างหนักเช่นกัน

กองทัพเพลิงไฟห้าหมื่นนาย สูญเสียไปหมื่นกว่าคน กองทัพเพลิงไฟเหลือไม่ถึงสี่หมื่นนาย สี่หมื่นสู้สี่หมื่น จากกำลังของทหารหนานเยว่ คงจะไม่ต้องเสียสละมากมาย ก็สามารถกำจัดกองทัพเพลิงไฟนี้ทิ้งได้

แต่ว่า ทหารหนานเยว่ไม่ยอมสู้ เอาแต่วิ่งหนี

ดูแล้วช่างน่าขันเป็นที่สุด