บทที่ 485 ค่ายกลล็อกมังกร ล็อกมังกร

ที่กองทัพของหนานเยว่

“ค่ายกลล็อกมังกรเคลื่อนไหวแล้ว”

จงชิวที่กำลังดูแผนที่อยู่ ก็พูดขึ้นมาว่า “ค่ายกลล็อกมังกรเคลื่อนไหวแล้ว อย่างนั้นก็หมายความว่าเส้นทางโจมตีหลักปรากฏแล้ว องครักษ์อินทรีเหล็ก ไปจับตามองที่ฝั่งตะวันตก จับตาดูทหารม้าหมาป่าไว้ให้ดี！”

กองมังกรฟ้าในทางทิศเหนือ ถูกขวางไว้แล้ว

กองทัพเป่ยโจวทางฝั่งตะวันออก ก็ถูกขวางไว้แล้วเหมือนกัน

กองทัพของซูหมิงเจ๋อทางใต้ ก็ถูกขวางไว้แล้ว

ตอนนี้ก็เหลือแค่ทหารม้าหมาป่าที่บุกเข้ามาอย่างกับมังกรยักษ์บ้าคลั่ง มีเพียงฉินเฟิงเท่านั้นที่สามารถสั่งการฉีหยุนและทหารม้าหมาป่าได้อย่างเชื่อฟังแบบนี้

ดังนั้นทุกคนก็เลยสรุปว่า จะต้องเป็นฝั่งตะวันตก

จนกระทั่ง

ทหารคนหนึ่ง รีบเข้ามารายงานว่า “รายงาน มีทหารกองทัพหนึ่ง กำลังบุกมาทางพวกเราอย่างบ้าคลั่ง ดูจากธงแล้ว เป็นของกองทัพเพลิงไฟ คนที่นำทัพ ดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็นเทพสงครามของต้าหัว”

อะไรนะ！

ในกองทัพ ทุกคนก็ตกใจไปกันหมด

ทหารฝ่ายกลยุทธ์หนึ่งในนั้นดึงคอเสื้อของทหารที่เข้ามารายงาน “เป็นไปได้อย่างไรกัน ทหารกองทัพนั้น เหลือไม่มากแล้วไม่ใช่หรือไง?”

“เหลือแค่3พันคน” ทหารยิ้มแหย

แต่ว่า ทหาร3พันเจอกับกองทัพหนานเยว่3แสนสี่หมื่นคน ถือว่าน้อยมาก แต่ทหารฝ่ายกลยุทธ์คนนี้ไม่เข้าใจ “เป็นไปได้อย่างไร พวกมันกล้าบุกเข้ามาได้อย่างไร คนของพวกเราอยู่ที่ทางใต้ อย่างน้อยก็มีแสนสามหมื่นถึงแสนสี่หมื่นเลยนะ”

ต่อให้เทพสงครามต้าหัวจะเก่งเกินใคร แต่ว่าเขาต้องเชิญกับทหารหนานเยว่ฝีมือดี7-8หมื่นเลยนะ

พลังของคนหนึ่ง มันก็มีจำกัด

และทหารคนนั้นก็พูดหน้าแหยๆ ว่า “ทหารทางใต้ของพวกเรา ส่วนใหญ่ถูกสั่งให้ไปรับมือกับกองทัพของซูหมิงเจ๋อแล้วครับ เหลือแค่6หมื่นคนที่สามารถขวางกองทัพเพลิงไฟได้ แต่6หมื่นคนไม่อาจจะขวางกองทัพเพลิงไฟได้ กำลังถูกศัตรูฆ่าตายอยู่ ฆ่าเปิดเป็นเส้นทางเลือดมาแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงองครักษ์ของหน่วยทหารจอมพลเพียง3หมื่นเท่านั้น แต่ว่า......แต่ว่า.....ดูเหมือนจะไม่พอ....”

ในตอนนี้ทุกคนก็นึกขึ้นได้

ว่าทหารส่วนใหญ่ ได้ถูกส่งให้ไปรับมือกับกองทัพของซูหมิงเจ๋อแล้ว

“ให้ตายเถอะ ที่แท้ตั้งแต่ต้นจนจบ กองทัพของซูหมิงเจ๋อก็เป็นแค่ตัวล่อ แล้วกองทัพเพลิงไฟจะฆ่าทหาร6หมื่นได้อย่างไร นั่นมัน6หมื่นคนเลยนะ！”

แม่ทัพคนหนึ่งหน้าเสีย

6หมื่นคนเลยนะ

ถูกฆ่าตายหมดเลย！

ที่แท้ กองทัพของซูหมิงเจ๋อที่จัดการไปตั้งนาน เป็นแค่ตัวล่อ กำลังหลักจริงๆ คือกองทัพเพลิงไฟ

“พวกเรายังมีหวัง ทหารเรา3หมื่น เจอกับศัตรูแค่3พันคนเท่านั้นเอง” แม่ทัพคนหนึ่งพูดขึ้นมา

“ยังมีโอกาสอีกหรือ”

พอพูดออกมา ทุกคนก็เงียบไป

ยังมีโอกาสอะไรอีก

ถ้าเป็นคนธรรมดาที่นำทัพอย่างกองทัพเพลิงไฟมาเอง แล้วมาเจอกับทหารฝีมือดีของพวกเรา3หมื่นคน อาจจะบอกได้ว่าเป็นการโจมตีแบบฆ่าตัวตาย ไม่มีทางรอดแน่นอน แต่ว่าฉินเฟิงเป็นคนธรรมดางั้นหรือ?

นี่มันคือปีศาจ

เป็นปีศาจที่ทำให้ทั้งโลกต้องกลัว！

“จอมพลโจง เดี๋ยวผมไปเอง”

ในตอนนี้ หร่วนหู่ก็ลุกขึ้น เขากลับมานานแล้ว แต่ว่าเพิ่งทำแผลเสร็จ ที่หน้าอกยังมีเลือดซึมออกมาอยู่ แผลนี้เป็นแผลจากที่มังกรฟ้าฟันใส่

ทุกคนไม่มีใครพูดอะไร

จะรับมือได้ไหม?

หร่วนหู่เป็นแม่ทัพใหญ่ในกองทัพ ตอนยังไม่บาดเจ็บก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพสงคราม พอบาดเจ็บ ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

“กองม้าพิชิตฟ้าของเปียนเซิงหยง ยังเรียกกลับมาได้ไหม?”

ทหารฝ่ายกลยุทธ์คนหนึ่งถามขึ้นมา

“ค่ายกลล็อกมังกรได้เริ่มขึ้นแล้ว กองทัพทั้งสามทิศได้เริ่มบุกโจมตีหน่วยทหารจอมพลของพวกเราแล้ว ปิดกั้นเส้นทางของเราทั้งหมด เรียกกองม้าพิชิตฟ้ากลับมาไม่ได้แล้ว แผนเดียวในตอนนี้ มีแค่โจมตีให้เทพสงครามถอยไป เดี๋ยวผมไปเอง จะนำทัพ3หมื่นไปเอง ผมไม่เชื่อหรอกว่า ทหาร3หมื่นจะเอาชนะทหาร3พันไม่ได้”

จงชิวเผยสายตาอำมหิตออกมา

ติดกับดักไปแล้ว

ดังนั้นเขาก็ได้แต่หาทางรอดในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้ ทหาร3หมื่นปะทะ3พัน หร่วนหู่ไปสู้กับเพ้ยหยวนชิ่ง จงชิวไปสู้กับฉินเฟิง เทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าหัว

สู้กันซึ่งๆ หน้า

3หมื่นปะทะ3พัน！