บทที่ 500 ไปเปียนไห่

“ทวีปบูรพา เมืองเปียนไห่”

ต่อมาข้อความนี้ก็ถูกส่งไปที่โทรศัพท์มือถือของฉินเฟิง

ในเวลานี้ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉินเฟิง “ตามคาด ตระกูลซือหม่า กำลังจะหนีไป น่าเสียดาย พวกคุณคงคาดไม่ถึงว่า มีคนทรยศในตระกูลของพวกคุณ เมืองเปียนไห่ อยู่ไม่ไกลจากเมืองเจียงเฉิง หลังจากทำลายตระกูลซือหม่าแล้วก็กลับบ้านได้ ไม่รู้ว่าช่วงนี้กั่วกั่วเรียนเป็นยังไงบ้าง หากไม่มีคำชี้แนะของผม เธอจะขี้เกียจหรือเปล่า?”

ก่อนหน้านี้อิ่นซินยุ่งจนไม่มีเวลาดูแลกั่วกั่ว

คนชราทั้งสองในบ้าน ตอนแรกไม่พอใจกั่วกั่ว อย่าว่าแต่ดูแลกั่วกั่วเลย จางลี่ได้ไปเล่นไพ่นกกระจอกครั้งเดียว ก็เล่นจนเพลินเกินไป จนกระทั่งลืมไปรับกั่วกั่ว

ปล่อยให้สาวน้อยคนนี้รออยู่ในโรงเรียนอนุบาลเกือบทั้งคืน

แต่เธอเข้าใจอะไรดีตั้งแต่เด็ก ผลการเรียนติดอันดับแรกๆ ในชั้นเรียนเสมอ

สิ่งนี้ทำให้ฉินเฟิงมีความสุขและรู้สึกผิดมาก

ต้องขอบคุณสาวน้อยคนนี้

“พี่ใหญ่ ผมขอตามคุณไปด้วยได้ไหม?”

ฉีหยุนเดินเข้ามาและกล่าวขึ้น

ทุกอย่างถูกจัดการไว้หมดแล้ว เขาเป็นผู้ช่วยของฉินเฟิง ปกติก็คอยติดตามฉินเฟิงตลอดเวลา

“แล้วแต่คุณนะ คุณคิดอะไรอยู่? หรือว่าต้องการไปที่นั่น” ฉินเฟิงถามพลางเงยหน้าขึ้น

“ต้องติดตามพี่ใหญ่มาแน่ๆ”

ฉีหยุนตบหน้าอก “กลับค่ายทหารมันน่าสนุกตรงไหน? ต้องเผชิญหน้ากับพวกเด็กเปรต จะไปสนุกเหมือนติดตามพี่ใหญ่ได้ยังไง ได้เผชิญหน้ากับยอดฝีมือหลากหลายรูปแบบ ครั้งนี้เกือบทำให้ผมได้รับบาดเจ็บ แต่มันก็น่าตื่นเต้นดี”

สำหรับฉีหยุนแล้ว มันคือการต่อสู้ แต่สำหรับเขา มันคือสวรรค์

ในค่ายทหาร ไม่มีใครสามารถเป็นคู่ต่อกรกับเขาได้

แน่นอน ยกเว้นฉินเฟิงคนเดียว

และครั้งนี้ แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าหร่วนหู่ แต่ต้องเผชิญกับหนานเยว่และนายพลจำนวนไม่น้อย หากไม่ใช่เพราะฉินเฟิงออกมา เขาก็อาจจะตายในสนามรบไปแล้ว แต่มันก็น่าตื่นเต้นมากสำหรับเขา

ทำให้เขาสงบใจไว้ไม่อยู่ ตื่นเต้นสุดขีด

เก่งกว่าผู้หญิงคนไหนๆ

ดังนั้นสำหรับฉีหยุนแล้ว มีเพียงฉินเฟิงเท่านั้นที่เกิดการปะทะต่อสู้ อีกอย่าง เขาก็เป็นผู้ช่วยของฉินเฟิงและติดตามฉินเฟิงมาโดยตลอด

“คุณน่ะ...”

ฉินเฟิงส่ายหน้า “ไปเตรียมตั๋วเครื่องบินกันเถอะ วันนี้เราจะไปเมืองเปียนไห่กัน”

ครั้งนี้พวกเขากำลังวางแผนลอบทำลายตระกูลซือหม่า

ไม่จำเป็นต้องเอิกเกริกยิ่งใหญ่

มิฉะนั้น พอถึงตอนนั้นอาจจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น หรือไม่ก็พบว่ามีคนทรยศอยู่ในตระกูล

แผนการหลบซ่อนอันแยบยล

ตระกูลซือหม่าอยู่รอดมาหลายปีเช่นนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมีฐานที่มั่นเพียงแห่งเดียว เมื่อพวกเขาไปยังฐานที่มั่นถัดไป มันจะยุ่งยาก หากพวกเขาสงสัยว่ามีคนทรยศภายในตระกูล มันจะยิ่งยุ่งยากมากขึ้นไปอีก

“ตกลง”

ฉีหยุนตอบตกลง แต่แล้วก็พูดต่อ “อ้อ ท่านหลี่กำลังอยู่ระหว่างเดินทางไปเมืองฉางซาน เขาขอให้คุณไปที่เมืองฉางซาน บอกว่าเขามีของบางอย่างจะมอบให้คุณ”

“ของ? คำสั่งเทพสงครามเหรอ? ไม่เอา ไม่เอา”

ฉินเฟิงโบกมือซ้ำๆ “ผมได้สละตำแหน่งให้แล้ว ไม่ใช่เทพสงครามแล้ว อย่าคิดจะมอบเหรียญเทพสงครามให้ผม หลังจากกำจัดตระกูลซือหม่าแล้ว ผมจะกลับบ้านไปดูแลลูก จะเป็นเทพสงครามอะไรอีก”

“พี่ใหญ่ คุณจริงจังไหม”

ฉีหยุนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

“ไร้สาระ ตำแหน่งสูงในโลกนี้ จะมีใครสำคัญไปกว่าภรรยาและลูกของผม ผมบอกถอยก็ถอย แต่ผมจะทำในสิ่งที่ผมควรทำ เพราะถึงอย่างไรผมก็เคยเป็นเทพสงคราม”

ฉินเฟิงยิ้ม

“เข้าใจแล้ว”

ครั้งนี้ฉีหยุนได้เดินจากไป

แต่เขาก็รู้ว่า แม้ว่าคำสั่งสุดท้ายของเทพสงครามอาจไม่สามารถส่งกลับไปยังมือของฉินเฟิง แต่ในต้าหัวอันกว้างใหญ่ทุกคนล้วนจำได้ว่าฉินเฟิงคือเทพสงคราม แม้ว่าเบื้องบนจะประกาศเทพสงครามองค์ใหม่แล้วก็ตาม

แต่ไม่มีใครรู้จัก

รู้จักแค่ท่านนี้เท่านั้น เทพสงครามหมายเลขหนึ่งของต้าหัว