บทที่ 517 พ่อแม่ของหลิวเสี่ยยี่ “พวกเราเข้าใจ！”

เพียงชั่วขณะ ใบหน้าของหลิวเสี่ยยี่ก็แดงขึ้นมาอีก

สุดท้าย หลังจากที่เธอสงบสติได้แล้ว ถึงได้ก้มหน้าพูดกับฉินเฟิงว่า “วันนี้ขอบใจนายมากจริงๆ รวมทั้งเรื่องที่อยู่บนรถเมล์ และที่ช่วยงานในวันนี้ด้วย”

“อืม ปิ้งย่างมื้อนี้ ชดเชยแล้ว”

ฉินเฟิงเองก็กำลังกินปิ้งย่าง ใช้ไม้ปิ้งย่างแท่งหนึ่งชี้ไปที่ถาดปิ้งย่างแล้วพูดว่า “รสชาติไม่เลว แต่ว่า ไตหมูกับกุยช่ายเยอะไปหน่อย สองอย่างนี้เป็นอาหารเด็ดของพวกเธอหรอ ครึ่งล่างเป็นพวกนี้ทั้งนั้นเลย”

“ฮืม?”

เวลานี้ หลิวเสี่ยยี่จึงได้ใช้ไม้ปิ้งย่างพลิกดูที่ถาด จากนั้นเธอก็นิ่งอึ้งไป เพราะว่าเป็นไปอย่างที่ฉินเฟิงพูด ด้านล่างมีไตหมูและกุยช่ายเยอะมาก เยอะมาก เยอะมากๆ

ไตหมูกับกุยช่าย?

ใช้บำรุงส่วนไหน?

แม่เจ้า

บำรุงเรื่องทางเพศ！

หลิวเสี่ยยี่นึกออกถึงเรื่องนี้ในทันที ใบหน้าเหมือนกับว่ามีเมฆแดงก่อขึ้นมา เพียงครู่เดียวใบหน้าก็แดงก่ำเป็นอย่างมาก จากนั้นก็รีบหันหัวมองไปทางที่พ่อของเธอ

พ่อของเธอกำลังทำท่าทางสู้ๆมาให้กับเธอ

จากนั้น

ติ๊ง

ข้อความส่งเข้ามาฉบับหนึ่ง

เธอก้มหน้ามอง พ่อของเธอส่งมาให้เธอ ด้านในพิมพ์ว่า “ลูกสาว พ่อของแกไม่ใช่คนแก่นิสัยเด็กที่ดื้อดึง ยุคสมัยกำลังก้าวหน้า หลายเรื่องฉันเองก็เข้าใจ ในเมื่อชอบแล้ว ก็ใจกล้าหน่อย คืนนี้พวกเรากลับบ้านก็ไม่เปิดประตูทิ้งไว้ให้แกแล้วนะ พวกเราเองก็อยากจะรีบอุ้มหลานเหมือนกัน (สติ๊กเกอร์สู้ๆ)”

หลิวเสี่ยยี่อึ้งไปเลย

ยุคสมัยก้าวหน้าบ้าบออะไรกัน

แล้วยังชอบพอกัน ใจกล้าหน่อยนั่นอีก

แล้วยังไม่เปิดประตูไว้ให้อีก

แล้วยังอยากรีบอุ้มหลานนั่นอีก

แล้วยังสู้ๆอีกด้วย！

หลิวเสี่ยยี่ “￥%&&#%……”

ที่จริงแล้วก็ไม่โทษที่พ่อแม่ของหลิวเสี่ยยี่คิดมาก ที่สำคัญก็เพราะหลิวเสี่ยยี่เองก็ใกล้จะถึงอายุที่สมควรแล้ว ส่วนเธอเมื่อก่อนก็มีคนตามจีบอยู่เยอะ แต่ปกติแล้วเธอก็ไม่เคยจะสนใจใครคนไหนสักคนเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพากลับมากินข้าวที่บ้านด้วยตัวเองเลย

นี่คือ คนแรกที่มาปรากฏตัว

นิสัยของหลิวเสี่ยยี่ เดิมทีก็เป็นพวกขี้อายอยู่แล้ว ถ้าไม่ถึงขั้นสุดท้ายก็คงไม่มีทางพากลับมาบ้านแน่นอน ดังนั้น พวกเขาจึงคิดว่าหลิวเสี่ยยี่กับฉินเฟิงคบหากันมาได้สักพักแล้ว

เหลือแค่ไปจดทะเบียนสมรสเท่านั้น

“ฉัน….”

สุดท้ายหลิวเสี่ยยี่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรแล้วจริงๆ อยากร้องก็ร้องไห้ไม่ออก

จะพูดให้ยังไงละ

ตอนนี้

พูดอะไร พ่อแม่ของเธอก็คงจะไม่เชื่อแล้ว

ส่วนฉินเฟิงไม่ได้คิดอะไรมาก เขาแค่มากินปิ้งย่างเท่านั้นเฉยๆ กินไปด้วย และคิดวิเคราะห์เรื่องตึกเทียนฮัวไปด้วย กำลังคิดว่าเบาะแสอยู่ที่แห่งไหน

ฉะนั้น

สถานการณ์จึงแปลกประหลาดขึ้นมาเช่นนี้

หลิวเสี่ยยี่ใบหน้าแดงก่ำ ก้มหน้าไว้ กินปิ้งย่างทีละคำ แล้วก็คอยแอบมองฉันเฟินบ้าง

ส่วนฉินเฟิง คิดเรื่องขอตัวเองอยู่

ช่างแปลกประหลาดอย่างมาก

แต่ว่า ไม่นานความแปลกประหลาดเช่นนี้ก็ถูกทำลาย

ในเวลานี้ ใกล้จะถึงเวลาห้าทุ่มแล้ว กลุ่มคนเหลือเพียงไม่กี่คนแล้ว คนบนท้องถนนก็ค่อยๆหมดไป ภายใต้แสงไฟข้างถนน เหลือเพียงคนไปมาไม่กี่คนเท่านั้น

คุณพ่อและคุณแม่ของเสี่ยวยี่เองก็พักผ่อนกัน นั่งมองดูลูกสาวและลูกเขยในอนาคตของตัวเองกินอาหาร

เป็นภาพที่งดงาม

แต่ว่า ในเวลานี้เอง ภายใต้แสงไฟ มีกลุ่มคนเพิ่มขึ้นมา และจากนั้น คนพวกนี้ ก็ค่อยๆปรากฏตัวขึ้น นักเลงกลุ่มหนึ่งที่ทั้งสักลายและสูบบุหรี่

ผู้นำคือคนที่ไว้ผมยาว สูบบุหรี่ไว้ แววตาหาเรื่อง เตะเข้าที่เก้าอี้ตัวหนึ่งกระเด็น จากนั้นก็พ่นควันบุหรี่ออกมา พูดอย่างหาเรื่องว่า “ยัยแก่ ค่าคุ้มครองของเดือนนี้ละ? รีบจ่ายมา”

“จางโก่ว!”