บทที่ 526 ฉินเฟิงทำอะไรไม่ถูก (1)

“ตกลงกันเรื่องนี้หรือครับ？”

ฉินเฟิงขมวดคิ้ว แม่ของหลิวเสี่ยยี่คงจะเข้าใจอะไรผิด เขาก็รีบพูดขึ้นว่า “คุณป้าครับ คุณป้าน่าจะเข้าใจอะไรผิดไปนะครับ ผมกับหลิวเสี่ยยี่เราเป็นแค่เพื่อนกัน”

“เพื่อนงั้นหรือ? เพื่อกันจะอุ้มลูกสาวฉันกลับมาตลอดทางแบบนี้งั้นหรือ? ฉันจะบอกให้นะ ลูกสาวฉันน่ะเป็นคนติดเตียงนอนมาก ถ้าไม่คุ้นชิน ก็จะนอนไม่หลับ เธอสามารถหลับในอ้อมอกของคุณได้ ก็แสดงว่าจะต้องไม่ได้นอนแค่ครั้งเดียวแน่”

แม่ของเสี่ยวยี่ทำท่าพูดเหมือนมองออก “เรื่องของคุณทั้งสองคน พวกเรารู้หมดแล้ว คืนนี้ก็พักที่นี่แหละ ผ่านไปสักพักค่อยหาเวลาจดทะเบียนกันเสีย ได้ยินไหม”

ให้จดทะเบียนสมรสอีก？

ฉินเฟิงก็ปวดหัวขึ้นมาทันที แล้วก็จะพูดว่า “เอ่อ.......”

และสีหน้าแบบนี้ ก็ทำให้แม่ของเสี่ยวยี่ไม่พอใจขึ้นมาทันที “อะไรกัน ไม่ยอมงั้นหรือ คุณรู้ไหมว่าลูกสาวฉันโด่งดังในมหาลัยแค่ไหน? หรือว่าพอได้ไปแล้ว ก็จะไม่ยอมรับผิดชอบกันงั้นสิ?”

“พ่อมึง รีบออกมา ลูกเขยคนดีของแก จะไม่ยอมรับเรื่องนี้”

พอแม่ของเสี่ยวยี่ตะโกนเรียก พ่อของเสี่ยวยี่ก็รีบพุ่งออกมา ในมือก็ถือค้อนใหญ่อันหนึ่ง “ใครไม่ยอมรับผิดชอบเรื่องนี้? ใครคิดจะกินแล้วไม่ยอมรับผิดชอบ เอ็งใช่ไหม หรือว่าเสี่ยวเทียน？”

ถือค้อนแกว่งไปแกว่งมา

ฉินเฟิงสัมผัสได้ว่า ถ้าเขาไม่ยอมรับล่ะก็ สองคนนี้ก็จะเล่นงานเขาแน่ สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่พยักหน้าไป “ครับๆ ผมไม่กลับแล้ว ผมไม่กลับ”

“เห็นไหมล่ะ ผู้ชายล้วนเป็นพวกใจอ่อน ขู่เข้าหน่อยก็ยอมรับแล้ว พูดแต่แรกก็จบแล้ว จะต้องถึงตอนท้ายด้วย ต้องให้พวกเราบังคับหน่อยถึงจะยอมรับ เหอะ ลูกสาวฉันสวยจะตาย ถือว่าคุณโชคดีไป”

แม่ของเสี่ยวยี่ส่งเสียงออก แล้วก็กลับเข้าห้องไปอย่างพอใจ

แต่ว่า เธอก็ยังยื่นหน้าออกมามอง “อ่อแล้วก็ อย่าคิดจะหนีออกไปนะ กลอนประตูบ้านเราพังแล้ว เปิดไม่ออก พรุ่งนี้ถึงจะมีคนเข้ามาซ่อม อยู่ไปแบบนี้ก่อนแล้วกัน ฝันดี พ่อลูกเขยคนดี”

พูดจบ พวกเขาก็กลับเข้าไปอย่างพอใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะท่าทีของฉินเฟิงที่ทำให้พวกเขาพอใจ และลูกสาวตัวเองก็ยอมรับผู้ชายคนนี้ พวกเขาก็คงไม่มีทางเป็นแบบนี้เด็ดขาด

แต่แบบนี้ก็ทำให้ฉินเฟิงทำตัวไม่ถูกเลย

แถมยังล็อกประตูไว้แน่นอีก

ตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือก ฉินเฟิงก็กลับเข้าห้องไป ก็เห็นว่าหลิวเสี่ยยี่นอนกอดผ้าห่มหลับไปแล้ว หลับสนิทมาก นอนยิ้มเผยฟันเขี้ยวออกมา ราวกับว่ากำลังนอนฝันถึงเรื่องดีใจอะไรสักอย่าง

ฉินเฟิงไม่ได้ขึ้นเตียง เขาไม่ใช่ผู้ชายเสื้อผู้หญิงแบบนั้น

มองไปที่โต๊ะของหลิวเสี่ยยี่ เห้นมีหนังสือวางอยู่มาก แถมยังเป็นระเบียบ สะอาดเรียบร้อยดี ไม่มีขี้ฝุ่นอะไรเลย ทำให้รู้สึกว่า เจ้าของโต๊ะต้องเป็นคนสะอาด เป็นเด็กผู้หญิงที่มีความอารมณ์ศิลป์ในตัว

แต่ว่า หลิวเสี่ยยี่ก็เป็นคนแบบนั้นจริงๆ

“นักศึกษาปริญญาโทงั้นหรือ? เป็นเด็กเรียนเหมือนกันนะเนี่ย”

ฉินเฟิงเปิดหนังสือดู พบว่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับธุรกิจ เป็นหนังสือของนักศึกษาปริญญาโท ถึงว่าพ่อของหลิวเสี่ยยี่ถึงได้เร่งเธอนักหนาว่าอายุเยอะแล้ว ไม่ได้เป็นนักศึกษาสาวปกติแล้ว

เรียนปริญญาตรีแล้ว4ปี ตอนนี้กำลังเรียนปริญญาโท

“ผมรู้สึกว่า พอคุณเรียนจบปริญญาโทแล้ว คุณยังสามารถต่อปริญญาเอกได้อีกนะ พอจบเอก ก็ยังสอบเป็นศาสตราจารย์ได้ ขอให้โชคดี แม่สาวคนเก่ง”

ฉินเฟิงยิ้มให้กับหลิวเสี่ยยี่ จากนั้นก็รู้สึกว่าที่ข้างห้องมีอะไรผิดปกติ จากนั้นก็กระโดดลงไป

จากชั้น4

บ้านของหลิวเสี่ยยี่อยู่ชั้น4

พ่อแม่ของเธอตั้งใจทำให้ประตูพัง เพื่อป้องกันไม่ให้ฉินเฟิงแอบหนีไป แต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่า ฉินเฟิงจะกระโดดลงจากหน้าต่างชั้น4ได้ จากนั้นก็ลงมาถึงพื้นอย่างนิ่มๆ

พวกเขาลืมไป ว่าฉินเฟิงนั้นเก่งกาจมาก

เคยเป็นทหารมาก่อน

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้ฉินเฟิงคิดไม่ถึงก็คือ ตอนที่ออกจากบ้านหลิวเสี่ยยี่มานั้น เห็นคนคนหนึ่งบนถนนฝั่งตรงข้าม ภายใต้แสงไฟ นั่งคร่อมอยู่บนรถมอเตอร์ไซต์Big Bike สายตาเอาจริงเอาจัง แล้วก็มองมาตรงนี้

และตอนที่เธอเห็นฉินเฟิงนั้น ก็รีบโผเข้ามากอดฉินเฟิงทันที แล้วก็ร้องไห้ออกมา