บทที่ 537 ปลากินเบ็ดแล้ว

“เพราะอะไร ทำไมผมถึงแพ้ตลอดเลย”

สวีเจี๋ยหน้าบึ้งไป กัดฟันพูด ในใจกลัดกลุ้ม

และในตอนนี้ ตาแก่คนหนึ่งก็เดินมาแตะไหล่เขา แล้วกระซิบว่า “คุณชายสวี ฝั่งตรงข้ามมียอดฝีมือ”

“มียอดฝีมืองั้นหรือ”

ประโยคนี้ ถึงจะทำให้สายตาของสวีเจี๋ยค่อยๆ ชัดเจนขึ้นมา จากนั้นก็มองไปฝั่งตรงข้าม มองไปทางฉินเฟิง

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมถึงมองออกว่าเป็นฉินเฟิงได้ง่ายๆ แบบนี้ มันง่ายมาก อย่างไรเสียครั้งนี้ ก็เรียกผู้หญิงมากมายมาดูการแข่งขันครั้งนี้ ผู้ชายในนี้ก็มีไม่กี่คน ในนี้ก็มีเถ้าแก่คนเดียว เขากับโจ้วหล้าง แล้วก็ตาแก่คนนั้น

ข้างๆ โจ้วหล้าง ก็มีผู้ชายเพียงคนเดียว

มองออกได้ง่ายๆ

ต้องเป็นคนนี้แน่

“โจ้วหล้าง ว่าแล้ว ทำไมคุณถึงใจกล้าแบบนี้ ถึงกล้ามาท้าผมได้ ที่แท้ก็มีคนเก่งคอยช่วยนี่เอง ไม่ทราบว่า อาจารย์ท่านี้ มีชื่อแซ่ว่าอะไร?” สวีเจี๋ยถามไปทางฉินเฟิง

เขารู้แล้ว

ไม่ได้พนันกันต่อไปแล้ว เขารู้แล้วว่าทำไมตนเองถึงแพ้ ถ้าพนันกันต่อไป ก็คงแพ้ไปเรื่อยๆ

“คนผ่านทางมาเท่านั้น”

ฉินเฟิงพูดออกมาแค่นี้

“เหอะ ทำไมล่ะ คุณชายของเราไม่คู่ควรให้คุณเปิดเผยตัวตนหรือไง?”

ตาแก่ฟันเหลืองคนนั้นลุกขึ้น “พ่อหนุ่ม อย่าคิดว่ามีความสามารถนิดหน่อย แล้วจะไม่เห็นหัวคนอื่น เดี๋ยวผมจะขอประลองกับคุณหน่อย สั่งสอนคุณเสียหน่อย ให้คุณได้รู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า”

“มาสเตอร์เซี่ย เชิญ”

สวีเจี๋ยออกมาจากเวที

เขารู้ว่า ตนเองสู้ไม่ได้แล้ว ก็เลยได้แต่ให้มาสเตอร์เซี่ยมาเล่นแทน

“อาจารย์ครับ เชิญ”

เช่นเดียวกัน โจ้วหล้างก็รู้กติกา เลยรีบถอยลงมา

จากนั้น ทั้งสองคนก็ประลองกัน

พวกเขาสอดมือเข้าไปช่วยไม่ได้

“แก่แล้ว ก็ควรไปนอนในโลงได้แล้ว จะออกมากระโดดโลดเต้นทำไมกัน? เป็นผีดิบหรือไง?” ฉินเฟิงหัวเราะเสียงเย็น

คำพูดนี้ ไม่ไว้หน้ากันเลย

พูดเจ็บมาก

ทันใดนั้น มาสเตอร์เซี่ยคนนั้นก็หน้าเปลี่ยนสีทันที

เขายังไม่เคยเห็นใครพูดเสียดแทงได้เจ็บแบบนี้มาก่อน

แต่ว่า มาสเตอร์เซี่ยก็เก็บอาการไป “วัยรุ่นสมัยนี้ ปากกล้าดีจริงๆ”

“ปากกล้าก็ยังดีกว่าไร้สมอง”

ฉินเฟิงยืนไพล่หลังพูด

“ตอนที่กูเล่นไพ่นี้แรกๆ ไม่รู้ว่ามึงกำลังไปเล่นขี้โคลนอยู่ที่ไหนเลย มาบอกว่ากูไร้สมอง เหอะ เซี่ยหยุนฉายาราชาพนันเซี่ยมณฑลปาเคยได้ยินไหม?” ตาแก่คนนั้นพูดด้วยความโมโห

“ราชาพนันมณฑลปา แนเคยได้ยิน”

มีคนรู้จัก แล้วก็รีบพูดขึ้นมา “ฉันรู้จักราชาพนันมณฑลปา 10กว่าปีผ่านไปแล้ว ได้ยินว่าตอนนั้นมีความสามารถด้านการพนันอย่างมาก มีคนมาท้าทายมากมาย แต่ก็ไม่เคยพ่ายแพ้ มีชื่อเสียงมาก แต่ว่าต่อมาถูกคนหนึ่งเอาชนะได้ จากนั้นก็เป็นบ้าไป ต่อมาก็ไม่ได้ยินอีกเลยว่ามีคนคนนี้อยู่”

“แต่ว่า คนคนนี้ มีพลังที่แข็งแกร่งมากเลยนะ ตอนนั้นก็เลยได้ฉายาราชาพนัน”

“ดูเหมือนว่า ตาแก่คนนี้จะไม่ธรรมดา”

“การแข่งขันครั้งนี้ มีอะไรสนุกให้ดูแล้วล่ะ”

ทุกคนก็ซุบซิบกัน เริ่มมีความสนใจขึ้นมาแล้ว

แต่ไม่รู้ว่า คนฝั่งตรงข้าม เป็นใครมาจากไหน

ทุกคนก็มองไปยังตัวฉินเฟิง พวกเขาคิดว่า มาสเตอร์เซี่ยก็ได้ประกาศชื่อตนเองแล้ว อย่างนั้นคนทางด้านหลังของโจ้วหล้าง ก็ควรจะบอกชื่อตนเองมาได้แล้วนะ

“เอาชนะผมก่อน เดี๋ยวผมจะบอกชื่อ”

ฉินเฟิงยืนไพล่หลังพูดนิ่งๆ

ทึ่ม！

พูดประโยคนี้ออกไป ทั้งบ่อนก็อึ้งกันไปหมด

บ้าขนาดนี้เชียวหรือนี่?

ฝั่งตรงข้ามเป็นราชาพนันเชียวนะ！