บทที่ 538 ยังเหลืออีกใบไม่ได้เปิด

คำพูดนี้ ค่อนข้างร้าย

แต่ว่า ก็สะใจเหมือนกันตาแก่คนนี้แค่ว่าเขาไปเล็กน้อยเท่านั้น ก็จะให้ใช้นิ้วมือเป็นเครื่องเดิมพันครั้งนี้ คิดจะตัดนิ้วของฉินเฟิงเสียให้ได้ เขาถึงจะสบายใจ มีจิตคิดฆ่าคนเกินไป

ทำให้ฉินเฟิงมีสายตามองขวางเล็กน้อย

ต่อให้เขามีจิตคิดฆ่าคนมากขนาดนี้ แต่ปกติแล้วขอเพียงคนอื่นไม่มายุ่งกับเขา เขาก็ไม่ไปทำอะไรกับคนอื่น

แต่ว่าคนนี้

เหอะ

“เริ่มกันเลย”

ฉินเฟิงส่งสัญญาณ

“เหอะ”

ตาแก่คนนั้นส่งเสียงหัวเราะเย็นๆ ออกมา

เถ้าแก่คนนั้นก็มองทั้งสองคน จากนั้นพอได้รับคำตอบแล้ว ก็สรุปว่าจะเริ่มเกมแล้ว แต่ว่า เพื่อความยุติธรรม เขาก็เลยล้างไพ่ไปหลายรอบ

เพื่อป้องกันการโกงไพ่

แต่ว่า นี่มันไม่เป็นผลอะไรกับฉินเฟิงและตาแก่คนนั้น

ก็แค่ยากกว่าเดิมนิดหน่อยเท่านั้นเอง

“ไอ้หนุ่ม จะแข่งกันรอบเดียว หรือว่า5รอบล่ะ?” ตาแก่พูดเสียงเย็นชา

“ได้หมด”

ฉินเฟิงก็ยังคงมีท่าทางที่นิ่งๆ ของเขาเหมือนเดิม

ท่าทางนี้ ทำให้ตาแก่โมโหมาก คิดว่าเป็นใครกัน เป็นราชาพนันหรือไง ถึงแม้จะเป็นเรื่องเมื่อสิบกว่าปีก่อนแล้ว แต่ก็ยังถือว่าเคยได้เป็นราชาพนัน แต่หมอนี่กล้าทำตัวนิ่งเฉยแบบนี้ เหมือนว่าจะดูนิ่งมากกว่าเขาเสียอีก

ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

“งั้นก็ดี ก็ตัดสินกันในรอบเดียวเลยก็แล้วกัน”

ตาแก่เอาจริงเข้าแล้ว

แข่งรอบเดียว เขาก็จะทำให้ไอ้หนุ่มตรงหน้าคนนี้ตายไปเสีย แล้วก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบ

“ลงเดิมพันด้วยนิ้วมือ9นิ้ว”

ตาแก่พูดด้วยความบ้าคลั่ง

ทำให้คนรอบๆ ตกใจไปกันหมด “คุณพระช่วย เซี่ยหยุนคนนี้ใจกล้ามากเลย ครั้งแรกก็ลงสู้หมดเลย แถมยังเล่นรอบเดียวด้วย คนที่เป็นผีพนันมันน่ากลัวจริงๆ”

“พวกคุณคิดว่า จะชนะไหม?”

“คงชนะแหละ ถึงอย่างไรก็เคยเป็นเซี่ยหยุนมาก่อน”

“ถึงแม้ฝั่งตรงข้ามจะดูหนุ่มกว่า แต่ก็เหมือนจะไม่ใช่เล่นๆ เหมือนกันนะ”

คนรอบๆ ซุบซิบคุยกัน

ส่วนฉินเฟิง ก็พูดแทงใจดำตาแก่คนนี้ไม่หยุด “ทำไมล่ะ อีกนิ้วที่เหลือไม่ลงเดิมพนันด้วยหรือไง? กลัวแล้วหรือไง คิดจะเหลือไว้หนึ่งงั้นหรือ?”

“นี่มึง！”

ตาแก่ถูกยั่วโมโหจนใจเต้นแรง จากนั้นก็เอามือตนเองออกมา “เหลือแค่9นิ้วนี่แหละ เมื่อก่อนแพ้พนันไปครั้งหนึ่ง ก็เลยถูกตัดไป1นิ้ว”

ทุกคนก็เข้าใจกันขึ้นมา

ที่แพ้ครั้งก่อน น่าจะเป็นการพนันของเมื่อ10กว่าปีที่แล้วนั่นแหละ

ก็เพราะครั้งนั้น ทำให้ราชาพนันมณฑลปาอันโด่งดัง กลายเป็นคนบ้าๆ บออย่างปัจจุบันนี้

แต่ว่า ฉินเฟิงกลับหัวเราะเสียงเย็นออกมา “หายไปแล้วหนึ่งนิ้ว กระจอกจริงๆ”

เขากำลังเยาะเย้ย

ไม่ค่อยเหมือนท่าทางที่เขาเคยทำ

แต่ฉินเฟิงจะแสดงให้โจ้วหล้างได้เห็น ถ้าเขามีท่าทางเย็นชาเกินไป ใบหน้านิ่งๆ แต่มั่นใจไปเสียหมด อย่างนั้นโจ้วหล้างถึงจะรู้สึกว่าคนคนนี้ จิตใจล้ำลึกยากจะคาดเดา

มาเข้าหาเขา จะต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ

ดังนั้นตอนนี้ ฉินเฟิงก็แสดงท่าทีว่ามาเข้าหาโจ้วหล้าง

“นี่มึง！คนอย่างมึงกล้ามาอวดเก่ง”

ตาแก่โมโหแย่แล้ว จากนั้นก็ถามไปว่า “มึงจะสู้ไหม ถ้าสู้ เราก็มาเปิดไพ่กันทีละใบ”

“สู้แน่นอน”

ฉินเฟิงยิ้ม “ผมก็จะเดิมพันด้วยนิ้ว9นิ้วเหมือนกัน”

เขาไม่ได้วางเดิมพัน10นิ้ว

ถ้าเดิมพันด้วย10 มันจะทำให้เขาดูหน้าไม่อายมากเกินไป

“เหอะ”

ตาแก่หัวเราะเย็น แล้วก็รีบเปิดไพ่ใบแรกของตนเองขึ้นมา “เป็นไพ่Aโพธิ์แดง”

ไพ่A

นี่ถือว่าเป็นไพ่ใหญ่สุดในไพ่เดี่ยวแล้ว