บทที่ 542 ติงป่าวซาน “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง!”

เป็นคำพูดที่ทำให้คนฟ้าฉุดคิดได้

คำพูดพวกนี้ ทำให้ติงป่าวซานและคนอื่นๆตะลึง

ใช่สิ

เพราะว่า โจ้วหล้างเป็นคนรายงาน ตามปกติแล้ว พวกเขาไม่ไปค้นที่ตระกูลโจ้วแน่นอน อีกอย่างเขาก็เป็นน้องชายของโจ้วเหวินหัวด้วย ที่เปียนไห่ โจ้วเหวินหัวถือว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง

อีกอย่าง โจ้วหล้างรายงาน และเขาก็พาคนมาที่นี่ มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับฉินเทียนที่จะออกจากที่นี่ และกลับไปที่เมืองหลัก

เขาพาทุกคนมาที่นี่หมดเลย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ โจ้วหล้างกับฉินเทียนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน พวกเขาได้ดูกล้องวงจรปิดทั้งหมด ฉินเทียนสำหรับโจ้วหล้างแล้ว ว่าพวกเขาเป็นพี่น้อง มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง แถมฉินเทียนก็ได้ช่วยเหลือเขาอีกด้วย

ไม่มีทาง ที่จะขายฉินเทียนแน่นอน

พวกเขารู้ ว่าภายใต้สถานการณ์ของโจ้วหล้างแล้ว เขาก็ยังจงรักภักดี และในวงการนี้ ชื่อเสียงก็ถือว่าดีอยู่และมีชื่อเสียงที่ดีในแวดวง

ฉะนั้น พอคิดแบบนี้แล้ว ทุกอย่างก็กระจ่าง

"ไอ่โจ้วหล้างคนนี้ กล้าหือกลับกูเหรอ!"

ติงป่าวซานคิดได้ทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ วิลล่าชิวเถียนที่นี่กลับไม่เจอฉินเทียน นั้นคือข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนว่า โจ้วหล้างกับฉินเทียนนั้นมันเป็นพวกเดียวกัน

โจ้วหล้างรายงานฉินเทียน

มองโดยผิวเผินแล้ว เขาถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของติงป่าวซาน

แน่นอนว่าเขาไม่ควรหาเรื่องคนที่มีพระคุณกับเขา นับประสากับโจ้วเหวินหัว ดังนั้นถ้าไม่รู้อะไรว่าเกิดอะไรขึ้น งั้นบ้านของโจ้วหล้าง คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด

เป็นแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น

“ไปกันเถอะ ไปบ้านของโจ้วหล้างกัน”

ติงป่าวซานพูดด้วยเคือง

โจ้วเหวินหัวมีความแข็งแกร่งอยู่แล้ว แต่ว่า เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ก็ยังแย่กว่าเยอะ เขาไม่รู้ถึงพลังลึกลับที่อยู่เบื้องหลังของโจ้วเหวินหัว รู้แค่ว่าชั้นบนของตึกเทียนฮัวเป็นบริษัทต่างชาติ

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกชายของเขาถูกทำร้าย และเขากำลังจะเสียสติไปแล้ว

แม้ว่าจะเป็นโจ้วเหวินหัว แล้วมันจะทำไม

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พวกเขากำลังจะไป พนักงานเสิร์ฟก็ตื่นตระหนก: "ถ้างั้น เงินของผม"

“ให้เขาล้านหนึ่ง”

ติงป่าวซานส่งสัญญาณ

"ครับ"

ลูกน้องของเขาโอนเงินหนึ่งล้านให้พนักงานเสิร์ฟคนนั้น ซึ่งทำให้เขามีความสุขในทันที

ให้ ก็คือต่อให้ พอว่าอยู่ในวงการนี้ ความน่าเชื่อถือมันสำคัญ ถ้าเกิดเขาไม่ให้เงินนั้น ความลับนั้นก็จะถูกแพร่ออกไป และถ้าเกิดในอนาคตเขาต้องการข้อมูลอะไรขึ้นมา คงไม่มีใครมาบอกเขา

ความน่าเชื่อถือมันเป็นสิ่งสำคัญ

และหลังจากที่ติงป่าวซานออกไป ใบหน้าของพนักงานก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็ไปเข้าห้องน้ำ เข้าไปที่ด้านใน โทรศัพท์ไปด้วย หัวเราะไปด้วย "ความลับปล่อยออกไป แถมผมยังได้เงินหนึ่งล้านด้วย"

คนที่อยู่ในห้องน้ำตอนนี้

คือลูกน้องของติงป่าวซาน

เขาอยู่มาถึงตำแหน่งนี้ได้ แน่นอนว่าเขาไม่ธรรมดาเพราะฉะนั้นเวลาทำอะไรก็ต้องระวังหน่อย

และลูกน้องคนนี้ หลังจากเขายืนยันว่าพนักงานเสิร์ฟคนนี้ไม่มีปัญหา ก็เลยถอยออกไป

และแล้ว เขาไม่รู้ว่า ในโรงแรมแห่งหนึ่งที่นอกเมือง ฉีหยุนที่เพิ่งวางสาย ก็หันหน้าไปคุยกับฉินเทียน "เจ้านายครับ ปลาติดเบ็ดแล้ว ตอนนี้ ติงป่าวซานกำลังพาคนไปบ้านของโจ้วหล้าง”

“ในที่สุดก็ติดกับดักจนได้”

ฉินเฟิงยืนอยู่ที่ริมหน้าต่าง แล้วยิ้มมุมปาก

พนักงานเสิร์ฟคนนั้น เป็นคนของเขา ตั้งใจหลอกว่าอยู่ที่นั่น ก็เพื่อที่จะสร้างภาพเมื่อติงป่าวซานมาถึง แต่ก็ไม่ใช่การสร้างภาพหรอก เพราะเรื่องทั้งหมดมันคือความจริง

โจ้วหล้างโทรศัพท์ ไปเปิดโปง

แต่ว่า ฉินเฟิงใช้เวลานั้นในการหนีพอดี

โจ้วหล้างกับฉินเฟิงในวิลล่าชิวเถียน แสดงได้เนียนมาก