บทที่ 543 โจ้วหล้างที่ตีให้ตายก็ไม่พูด เพื่อนกันตลอดไป

ตระกูลโจ้วบ้านไม่ใหญ่และไม่เล็กมาก ที่เปียนไห่ มีบ้านหนึ่งหลัง และบ้านของพวกเขาก็อยู่ที่นี่

และพ่อแม่ของโจ้วหล้างก็ไปทำงานแล้ว ยังไม่กลับมา

หลังจากโจ้วหล้างโทรศัพท์เสร็จ เขาก็เปิดประตูหน้าต่างอีกครั้ง เล่นโทรศัพท์มือถือที่ระเบียง จากนั้นเล่นๆอยู่ ปรากฏว่ามีคนมาที่บ้านเขาเต็มเลย

“นี่ติงป่าวซานเหรอ? เขามาทำอะไร มาขอบคุณฉันเหรอ?”

โจ้วหล้างแค่เหลือบมองจากระเบียง ก็ดูออก

ติงป่าวซานประธานของบริษัทติงซื่อกรุ๊ป ที่มีชื่อเสียงมาก เขารู้เลยทันที

อย่างไรก็ตาม โจ้วหล้างคิดเรื่องนี้อยู่พักหนึ่ง น่าจะมาขอบคุณตัวเขาเองแหละ อีกอย่างตัวเขาเองก็เป็นคนช่วยจับนักฆ่า ที่ทำร้ายร่างกายของลูกชายของเขา สร้างผลงานดีเด่นมาขนาดนี้ ให้รางวัลตัวเองสักหน่อย ก็ไม่เกินไปหรอก

ดังนั้น โจ้วหล้างจึงลงไปเปิดประตู

หลังจากเปิดประตู โจ้วหล้างก็พูดว่าว่า "ประธานติง เดินทางมาตั้งไกลเพื่อมาขอบคุณผมเลยเหรอครับ ทำให้ผมปลื้มใจจริงๆเลยครับ แต่ว่า เรื่องนี้มันแค่เล็กน้อย ผมต้องทำมันอยู่แล้ว ไม่ต้องมีคำพูดพิเศษ ท่านประธานไม่ต้องพูดอะไรมากหรอก ผมรู้ว่าช่วงนี้ท่านประธานยุ่งมากๆด้วย ไม่ต้องอะไรมากแค่ใจมาก็พอแล้วครับ ผมก็ไม่รบกวนท่านประธานก็แล้วกัน”

เขาไม่ได้ให้ปล่อยให้ติงป่าวซานเข้ามา

หนึ่งคือ เขารู้สึกว่าตอนนี้ติงป่าวซานน่าจะยุ่งมาก และอีกอย่างคือครอบครัวของตัวเขาเองมีความลับ ไม่สามารถให้ใครเข้ามาได้

อย่างไรก็ตาม ติงป่าวซานยิ้มเยาะเย้ย: "ทำไมล่ะ ฉันมาตั้งไกล จะไม่ชวนจิบชาสักแก้วหน่อยเหรอ?"

เสียงโทนนี้

โจ้วหล้างขมวดคิ้ว รู้สึกว่าแขกรับเชิญมาไม่ดี แล้วก็พูดออกไปว่า "ทำไม ประธานติง พวกท่านมาเพื่อขอบคุณ ก็ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอครับ? ผมบอกอะไรให้นะ พี่ชายผมคือโจ้วเหวินหัวไม่ชอบให้ใครเข้าบ้านของเราครับ”

เขาเอาชื่อของโจ้วเหวินหัวออก

ต้องการให้อีกฝ่ายกลัว

แต่ว่า ท่าทีแบบนี้ ทำให้ติงป่าวซานมั่นใจเข้าไปอีกว่า ฉินเทียนอยู่กลับตระกูลโจ้วจริงๆ ไม่งั้นโจ้วหล้างจะขัดขวางพวกเขาไม่ให้เข้าไปทำไม

"โจ้วหล้าง, โจ้วหล้าง วางแผนเก่งจริงๆ แต่ว่า ไม่มีประโยชน์แล้ว ผมมองออกตั้งนานแล้ว จับเขาไว้"

ติงป่าวซานโบกมือของเขา

บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่ข้างหลังเขาเคลื่อนไหวเพื่อจับโจ้วหล้างทันที

และโจ้วหล้างเป็นเพียงแค่คนธรรมดา สู้ไม่ไหวบอดี้การ์ดพวกนี้ไม่ได้แน่นอน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนทันที "ติงป่าวซาน คุณจะทำอะไร? ผมเป็นคนรายงานฉินเทียนให้กับคุณนะ พี่ชายของผมคือโจ้วเหวินหัว"

นี่คือนักฆ่าสองคนของเขา

ฉันช่วยพวกคุณแล้ว พวกคุณจะมาทำร้ายคนที่เคยใจดีด้วยได้อย่างไร

อีกอันหนึ่งคือภูมิหลังของเขา

แต่ว่า เขาไม่รู้ เขายิ่งห้ามไม่ให้พวกเขาเข้าบ้าน ยิ่งทำให้ติงป่าวซานรู้สึก ว่าพนักงานเสิร์ฟก่อนหน้านี้พูดเรื่องจริง โจ้วหล้างกับฉินเทียนเป็นพวกเดียวกันแน่ๆ

“ส่วนคนอื่น ค้นให้ทั่ว”

ติงป่าวซานสั่ง

“ก็ทำดูสิ!”

สายตาของโจ้วหล้างเริ่มแดง และเขากำลังดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง แต่เขาจะดิ้นออกจากบอดี้การ์ดพวกนี้ได้อย่างไร จากนั้นก็ตะโกนบอกติงป่าวซานว่า “ติงป่าวซาน มึงกล้ามากที่เข้าบ้านกู พี่กูเอามึงตายแน่”

“เหอะ มึงคิดว่า กูกลัวพี่มึงเหรอ?”

ติงป่าวซานยิ้มเยาะเย้ย "โจ้วเหวินหัวตัวแค่นั้น มันจะไปทำอะไรได้ วันนี้ บ้านของพวกมึง กูจะค้นให้หมด ค้นให้หมดทุกซอกทุกมุมเลย ห้องนอนมันด้วย ค้นให้หมด"

เมื่อโจ้วหล้างได้ยินว่าติงป่าวซาน กำลังจะไปค้นห้องนอนของเขา เขาก็กังวลมาก และตะโกนขึ้นมา "ติงป่าวซาน มึงก็ลองดูสิ พี่กูเอามึงแน่ พี่กูไม่ปล่อยมึงไว้"

เขาก็ไม่รู้จะทำอย่าไงแล้ว

คนที่หนุนหลังเขา ก็มีแค่พี่ชายของเขา โจ้วเหวินหัว

หากเป็นคนธรรมดา โจ้วเหวินหัวสามคำนี้ เป็นประธานของตึกเทียนฮัวรู้จักคนใหญ่คนโตมากมาย และเครือข่ายก็กว้างใหญ่ จนคิดไม่ถึงว่า คนธรรมดาไม่กล้าจะมีเรื่องพวกเขา แต่ตอนนี้เขากลับต้องมาเจอกับติงป่าวซานที่กำลังโกรธ

ถ้าเป็นเรื่องปกติ ถึงจะเป็นติงป่าวซานก็ไม่กล้าจะยุ่งกับโจ้วเหวินหัว ไม่ใช่ว่ากลัว แค่จะมีปัญหาเฉยๆ แต่ว่ามันก็หยุดติงป่าวซานที่ต้องการหาฉินเฟิงไม่ได้