บทที่ 546 แผนใช้ความหล่อเข้าหลอกล่อ?

“เอาตัวไป”

เติ้งหลินเฟิงให้คนเอาตัวไป จากนั้นก็พูดกับติงป่าวซานว่า “บ่าย3วันนี้ ตระกูลเติ้งเราจะเข้าโจมตีตระกูลสวี ครั้งนี้เป็นกำลังหลักของจริง หวังว่าตระกูลติงของคุณจะไม่รอช้า”

“ไม่หรอกครับ ผมมีความแค้นกับตระกูลสวีอยู่มาก”

ติงป่าวซานกล่าว

ตระกูลสวีกำลังช่วยเหลือฉินเทียน อย่างนั้นก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของเขาด้วย

“ดี”

ติงป่าวซานตอบกลับไป

จากนั้น เติ้งหลินเฟิงก็พาคนกลับไป

ส่วนติงป่าวซานก็ไปเตรียมตัว เพื่อที่จะใช้กองกำลังของตระกูลติงไปโจมตีตระกูลสวี ทำให้ตระกูลสวีเกิดวิกฤติ จากนั้นก็บีบให้ฉินเทียนคนที่ทำให้ลูกชายเขาพิการโผล่หัวออกมา

และองครักษ์หมาป่าที่อยู่บริเวณนี้ ก็เอาข่าวนี้กลับไป

“ตระกูลเติ้งลงมือแล้วงั้นหรือ？”

ฉินเฟิงอึ้งไป นี่ก็อยู่ในการคาดการของเขา ตระกูลเติ้งเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของเปียนไห่ ตอนที่เขานั่งเครื่องบินมา แล้วมีคนคิดจะลักพาตัวสวี่ซวนซวน ก็คือนักฆ่าพวกนั้นนั่นเอง

ครั้งก่อนที่มาขวางทางสวี่ซวนซวน ก็คือนักฆ่าพวกนั้น

ล้วนเป็นคนของตระกูลเติ้ง

ครั้งนี้ ก็ยังเป็นตระกูลเติ้งอีก

“ตระกูลเติ้ง ถูกโจ้วเหวินหัวเรียกตัวมา แถมยังแย่งคนไปเองอีก มันหมายความว่า ตระกูลเติ้งมีความสัมพันธ์กับโจ้วเหวินหัว ไม่สิ พูดไปตรงๆ เลยก็คือ ตระกูลเติ้งมีความสัมพันธ์กับตระกูลซือหม่า ตระกูลเติ้งเป็นคนของตระกูลซือหม่า และตระกูลติงก็เป็นคนของตระกูลซือหม่า สองตระกูลนี้ดูเหมือนจะไม่ถูกกัน แต่จริงๆ แล้วก็แค่เพื่อปกปิดร่องรอยของตระกูลซือหม่าเท่านั้นแหละ”

ในที่สุดฉินเฟิงก็เข้าใจขึ้นมาได้

ว่าทำไมในตระกูลสวีถึงไม่มีคนของตระกูลซือหม่าเลย ตระกูลสวีก็อยู่ภายใต้อำนาจของตระกูลซือหม่า แต่ก็เป็นแค่เหยื่อที่ถูกโยนออกมาเท่านั้น ตระกูลเติ้งถึงจะเป็นรากฐานที่แท้จริงของตระกูลซือหม่า

ที่ไม่ถูกกัน ก็แสดงออกมาให้คนอื่นเห็นเท่านั้น

ถ้ามีคนสืบเรื่องตระกูลซือหม่าขึ้นมา ก็จะเริ่มสืบจากตระกูลสวี แต่ตระกูลสวีไม่มีอะไรให้สืบเลย ตระกูลซือหม่าไม่ได้มอบหมายอะไรให้ทำเลย แถมยังจะละเลยตระกูลเติ้งด้วยซ้ำ

อย่างไรเสีย ใครจะอยากหาเรื่องใส่ตัว ให้คนในตระกูลจัดการก็พอ

ฝีมือการหลบซ่อนตัวสูงส่งเหมือนกัน

อย่างไรเสีย ถ้าครั้งนี้ตระกูลติงไม่ได้จับตัวโจ้วหล้างไว้ล่ะก็ คงจะยังไม่ถูกเปิดโปงออกมา ครั้งนี้เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ถ้าคนอื่นถูกจับไปล่ะก็ โจ้วเหวินหัวก็จะไม่ลงมือ

เพราะถึงอย่างไร เขาก็มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ

นิสัยเย็นชามาก

แต่โจ้วหล้างไม่เหมือนกัน เขาเป็นน้องชายของโจ้วเหวินหัว

อีกอย่าง โชคดีที่ตระกูลติงจับตัวไป ถ้าคนอื่นจับไปล่ะก็ อาศัยกำลังของโจ้วเหวินหัวก็สามารถช่วยออกมาได้ แต่ตระกูลติงไม่เหมือนกัน ตระกูลติงเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของเปี่ยนไห่ มีอิทธิพลกว้างใหญ่ อีกทั้งยังอยู่ในความโมโห ไม่ไว้หน้าโจ้วเหวินหัวแม้แต่น้อย

ตระกูลที่จัดการกับตระกูลติงได้ มีเพียงตระกูลสวี ตระกูลเติ้ง และพวกต่งเซิง

แต่ว่า ตระกูลสวีงั้นหรือ？

เหอะ

โจ้วเหวินหัวให้ตระกูลนี้ไป จะต้องทำให้ติงป่าวซานโมโหมากกว่าเดิมแน่ๆ อย่างไรเสียตอนนี้ตระกูลติงก็มีความแค้นกับตระกูลสวี พอถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมปลย่อตัวแน่ ส่วนต่งเซิง เขายังไม่มีสิทธิ์ไปเชิญตัวมา

อย่างไรเสียตระกูลต่งก็เป็นตระกูลใหญ่เทียบเท่าตระกูลซือหม่า และต่งเซิงก็เป็นถึงท่านชายของตระกูลต่ง

ความสูงส่งของฐานะนั้น เขาไม่อยากจะไปคาดคิด

ดังนั้น มีเพียงตระกูลเติ้งเท่านั้น อย่างน้อยตอนนี้ตระกูลเติ้งกับตระกูลติงก็เป็นพันธมิตรกัน ติงป่าวซานจะไม่โมโหขนาดนั้น พอยอมรับกันได้ นี่เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยน้องชายเขาออกมาได้

ถ้าใช้วิธีอื่นล่ะก็ ก็อาจจะไม่ทันการแล้ว

ดังนั้น โจ้วเหวินหัวรู้ว่าครั้งนี้มีความอันตรายสูงมาก แต่ก็ไม่มีทางเลือกแล้ว ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริงๆ มีเพียงให้ตระกูลเติ้งเข้าไปคุยเท่านั้น เขากำลังพนัน ว่าจะไม่มีคนจับจ้องเขาอยู่

ใช้ตระกูลเติ้งแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่มีใครพบเห็นเขาได้

แต่ว่า บังเอ้ญฉินเฟิงกำลังมองทุกอย่างอยู่ข้างหลังเขา