บทที่ 573 กลับบ้าน (3)

คนในกลุ่ม มีผู้หญิงคนหนึ่งในชุดOLที่มีรูปร่างสวย ผมยาว แต่ผมของเธอถูกมัดไว้ แสดงถึงความแข็งแกร่งและเต็มไปด้วยพลังงาน แม้ในขณะนี้ เธอถูกรายล้อมไปด้วยผู้หลักผู้ใหญ่ที่มีชื่อเสียงพวกนี้ และดวงตาของเธอดูไม่ยอมแพ้

“สามีฉัน ยังไม่ตาย!”

อิ่นซินพูดคำนี้ออกมา

“ยังไม่ตาย หึ อิ่นซิน กำลังปลอบใจตัวเองนะสิ ถ้ายังไม่ตาย แล้วทำไมยังไม่กลับมาล่ะ น่าจะตายจนไม่เหลือแม้แต่ศพแล้วมั้ง ฮ่าฮ่า พวกเราให้เธอเป็นคู่หมั้นของน้องชายฉัน เพื่อให้เธอได้ดีรู้หรือเปล่า? เป็นคู่หมั้นของน้องชายฉัน ก็เป็นสมาชิกในตระกูลกู้ด้วย คุณแต่งงานกับเขาแล้ว คุณก็ยังคงเป็นบุคคลที่มีอิทธิสูง ยังมาทำเป็นไม่เต็มใจอีก"

ยังมีอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ คืออิ่นเสี้ยงสวี่

กำลังกอดแขนของผู้ชายคนหนึ่งอยู่ จากนั้นก็หัวเราะเยาะเย้ยอิ่นซิน สายตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ผู้ชายคนนี้ชื่อ กู้หยุนเฟย

เป็นนายน้อยคนโตของตระกูลกู้ เคยเป็นครอบครัวใหญ่ในหนานโจว หลังจากหนานโจวเกิดเรื่อง ครอบครัวของพวกเขาหนีมาที่เมืองเจียงเฉิง จากนั้นก็อยู่ที่เมืองเจียงเฉิงมาโดยตลอด ถือว่าเป็นการย้ายถิ่นฐานครั้งยิ่งใหญ่

ตอนนี้อยู่เจียงเฉิง ถือว่าเป็นสถานที่ที่มีอิทธิพลอย่างมาก

และกู้หยุนเฟยก็เผยสายตาที่น่าสมเพชในสายตาของเขาด้วย ใช้มองดูอิ่นซิน น้องชายของเขาเป็นถึงเพลย์บอย ตั้งแต่เล็กจนโตคบผู้หญิงเล่นๆมากี่คนแล้วก็ไม่รู้ ถ้าเกิดได้แต่งงานกับอิ่นซินได้สำเร็จ เขาก็จะได้มีความสุขบ้าง

ผู้หญิงคนนี้ สวยกว่าอิ่นเสี้ยงสวี่มาก

คบกับอิ่นเสี้ยงสวี่จนจะเบื่อแล้ว

“อิ่นซิน หยุดดื้อได้แล้ว ยอมรับชะตากรรมของคุณเถอะ สามีคุณคนนั้นก็ ตายจนไม่รู้จะตายยังไงแล้ว" อิ่นเสี้ยงสวี่หัวเราะฮ่าฮ่า

เวลานี้ เขาชนะแล้วจริงๆ

ฉินเฟิงตายแล้ว

และเธอแต่งงานคุณชายกู้ชื่อดัง แล้วต้องใช้อำนาจของตระกูลกู้ เขากดดันบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ขาดทุนเกือบสิบเท่าจนแทบจะล้มละลาย แต่เมื่อให้อิ่นซินแต่งเข้ามา

จากนั้นเขาก็สามารถรังแกอิ่นซินทุกวัน

ต้องรู้ว่า คู่หมั้นของเธอคือกู้หยุนเฟยเป็นลูกชายคนโตของตระกูลกู้ และอิทธิของเขานั้นสูงกว่าน้องชายที่ไม่เอาไหนหลายเท่า ถึงเวลานั้น เธอจะเป็นคุณนายหญิงใหญ่ ส่วนอิ่นซิน หึ จะเป็นได้แค่ภรรยาของคนที่ไม่เอาไหน

เธอสามารถจัดการกับมันได้ ตามที่เธอต้องการ รังแกเท่าไหร่ก็ได้ที่อยากรังแก

ไม่มีใครสนใจ!

ถึงเวลา อิ่นซินก็ต้องเชื่อฟังและยอมให้โดนรังแก ไม่สามารถตอบโต้ได้

มันเจ๋งที่จะคิดเกี่ยวกับ

“ฉันบอกไปแล้ว ว่าสามีของฉัน เขายังไม่ตาย!”

อิ่นซินมองไปที่คนพวกนี้ และพูดออกมา น้ำเสียงของเธอชัดเจน หวานติดหู แต่มีความโกรธป่นอยู่ในนั้น

สามีของฉัน!

ยังไม่ตาย!

“ลูกแม่ ทำไมเป็นแบบนี้”

จางลี่ทิ้งเมล็ดทานตะวัน ส่ายหัว แล้วมองไปที่กระเป๋าแบรนด์เนมที่อยู่ในมือของตัวเธอเอง กระเป๋าที่กู้หยุนเฟยให้ ของLV แพงมาก เมื่อเธอมองดูมันก็ได้เผยแววตาที่ดุร้ายออกมาจากดวงตาเธอ

ไม่ได้โหด ไม่ได้ดุร้าย กระเป๋าแบรนด์เนมนี้มาจากไหน

จางลี่มองไปที่อิ่นซินทันทีและพูดว่า "ลูกแม่ คิดให้ดีนะ ฉันพากั่วกั่วไปแล้ว ลูกจะโทรไปถามก็ได้ ถ้าลูกไม่ตอบตกลง ลูกก็จะไม่ได้เห็นลูกสาวของแกไปตลอดชีวิต”

“กั่วกั่ว!”

อ่นซินผู้ซึ่งตั้งใจแน่วแน่ในตอนแรก ก็ตื่นตระหนกเมื่อได้ยินแบบนี้ และรีบหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมา และโทรหาครูประถมของกั่วกั่ว"สวัสดีค่ะ ครูจาง คือว่ากั่วกั่วแก…..อะไรนะ คุณยายรับไปแล้ว บอกว่า ที่บ้านมีเรื่องด่วน”

ติ้ด

อิ่นซินวางสายโทรศัพท์ วิญญาณของเธอออกจากร่าง เธอเงยหน้าขึ้นมองจางลี่ เสียงของเธอแหบ ไม่เข้าใจ และพูดพร้อมกับร้องไห้ "ทำไมคะ แม่ นั่นเป็นหลานสาวของแม่ หลานสาวของแม่นะ!"

เธอไม่เข้าใจ

นั่นคือหลานสาวของคุณเลยนะ

คุณพาเธอไป!

คุณ... คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง!