บทที่ 575 อธิบายมาทุกอย่าง

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ฉินเฟิงเหลือบมองพวกเขาอย่างเย็นชา "ตอนนี้ พูดจบหรือยัง พูดจบแล้วก็ไสหัวไป ที่นี่คือบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป ไม่ใช่ที่ของพวกคุณ"

"อีกไม่นานก็จะเป็นแล้ว"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ กู้หยุนเฟยพูดอย่างเย่อหยิ่งเล็กน้อย "บริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป ของพวกคุณ จะถูกซื้อกิจการโดยบริษัทกู้ซื่อของเราในไม่ช้า ฉันนั่งอยู่ที่บริษัทของพวกเรา มีอะไรผิดเหรอ"

“อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ รปภ. พาตัวออก!”

ฉินเฟิงสูดอากาศเข้าไป

ทันใดนั้น รปภ.กลุ่มหนึ่งก็เข้ามาจากด้านนอก

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์แบบนี้ทำให้กู้หยุนเฟยหัวเราะ "รปภ.อีก ฮ่าฮ่า รปภ.ของบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป ถูกคนของฉันซื้อมาหมดแล้ว คุณยังเรียกรปภ.อีก จำเป็นไหม?"

พวกเขาได้ซื้อไปแล้ว

แต่ว่า ในเวลานี้ จู่ๆ แท่งไฟฟ้าตีเข้าที่ตัวเขา และไฟฟ้าก็ยังเปิดอยู่

ทันใดนั้น ไฟฟ้าก็กระจายตัวไปทั่วกู้หยุนเฟย ร่างกายของเขาก็สั่น

ในที่สุด เขานั่งลงบนพื้นด้วยใบหน้าที่น่าเกลียด

“เจ้านายของพวกเรา ให้พวกคุณออกไป!”

รปภ.พวกนั้น มีสายตาที่ดุร้าย

โดยแกติแล้วพวกนี้ไม่ใช่ยามรักษาความปลอดภัยธรรมดา แต่เป็นองครักษ์หมาป่า องครักษ์หมาป่าที่ได้รับเลือกจากคนหลายพันคน แต่ละคนจะมีหมาป่า ดุร้ายและไม่กลัวความตาย

“กล้าดียังไงมาตีฉัน!”

ใบหน้ากู้หยุนเฟยของเต็มไปด้วยความโกรธ แต่เมื่อเห็นรปภ.โบกกระบองไฟฟ้าอีกครั้ง ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที และเขาก็โบกมือ "ไป...ฉันกำลังไป...อย่าตีฉัน ..อย่าตีฉันเลยนะ...”

"รอฉันด้วย"

อิ่นเสี้ยวสวี่ตามอยู่ข้างหลัง

อย่างไรก็ตาม คำพูดของกู้หยุนเฟยก็พูดกลับมา "ไอ่เด็กน้อย แค้นของวันนี้ ฉันจะจำไว้ ฉันจะไม่ปล่อยคุณไป บริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปจะเป็นของฉันไม่ช้าก็เร็ว"

หลังจากนั้น ก็วิ่งหนีอย่างเร็ว

เขากลัวที่จะกลับมาอีก

"คุณก็ไสหัวไปด้วย"

จากนั้น ฉินเฟิงมองไปคนที่เหลือ

“ฉินเฟิง คุณกำลังพูดเรื่องอะไร ฉันเป็นพ่อตาของคุณนะ!”

อิ่นหยวนโกรธเล็กน้อยเมื่อฉินเฟิงเป็นแบบนี้ ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นพ่อของอิ่นซิน ถ้าฉินเฟิงรักอิ่นซินจริงๆ ก็ควรเคารพเขา

"คุณไม่เหมาะ"

ฉินเฟิงพ่นคำเหล่านี้ออกมา "ไปให้พ้น!"

ในท้ายที่สุด ไปให้พ้นประโยคเดียว ทำให้สามคนที่เหลือ คุณท่านอิ่น อิ่นหยวน จางลี่ ทำให้ตะลึงในใจ เหมือนมีบางอย่างกดทับหัวใจของพวกเขา และทำให้พวกเขาไม่สบายใจ

กังวลอย่างมาก

“ไปก็ไป ก็แค่รปภ.ที่ไม่ได้เรื่อง แถมหนีทหาร ยังมีหน้ากลับมา ฉันจะรอดูงานแต่งของคุณ จะทำอย่างไรกัน ขายขี้หน้า แถมยังพาลูกสาวฉันไปขายขี้หน้าอีก เสี่ยวซิน หลังจากงานแต่งนั้น เขาก็จะทำให้ลูกรู้ว่า อะไรคือคนไม่เอาไหนและไร้ประโยชน์ และคนเจียงเฉิงทั้งหมด จะเฝ้าดูลูกและงานแต่งงานของ顾公子ที่จัดขึ้นร่วมกัน ถึงเวลาลูกก็จะขายหน้าจนไม่เหลืออะไร"

จางลี่กินเมล็ดแตงโมเสร็จ แล้วและรู้สึกไม่สบายใจที่อยู่ที่นี่ เธอเดินออกไปข้างนอก "เมื่อถึงเวลา ลูกจะรู้ว่าสิ่งที่แม่พูดมันถูกต้อง"

“เฮ้ ไอ่คนหนีทหาร”

อิ่นหยวนถอนหายใจ และเดินจากไป

คุณท่านอิ่นเป็นคนสุดท้ายที่เดินจากไป มองไปที่ฉินเฟิงและอิ่นซินด้วยใบหน้าที่เยาะเย้ย และในที่สุดก็พูดว่า "เสี่ยวซิน บางครั้ง มันก็ถูกลิขิตไว้แล้ว ว่าในที่สุดบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปจะกลับไปเป็นของครอบครัวใหญ่ เสียดายที่หลานชายอิ่นป่ายคนนั้นไม่รู้อยู่ไหน ไม่อย่างงั้น คุณคงร่วมมือกับคุณชายกู้ เอาเขากลับมา เจ้าเป็นของเจ้า ท้ายที่สุด มันก็ไม่ใช่ของเจ้า”

คุณท่านอิ่นเป็นคนใจร้อน เขารู้สึกว่า ภายใต้ความช่วยเหลือจากคุณกู้ จะเป็นเรื่องง่ายที่จะเอาบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปกลับมา คุณเป็นของคุณ แต่สุดท้ายไม่ใช่ของคุณอยู่ดี

หลังจากนั้น เขาก็เดินจากไป