บทที่ 71 เจรจากันด้วยเหตุผลก่อน ถ้าล้มเหลวแล้วค่อยใช้กำลัง

ต้าตาว วันนี้เขารับงานมาอันหนึ่ง งานใหญ่นี้มีมูลค่าห้าล้านหยวน งานนี้คือให้พวกเขามาบ้านหลังหนึ่ง มากั้นประตูบ้านนั้นไว้และไม่ให้ใครออกไป เรื่องอื่นพวกเขาไม่ต้องทำ

งานนี้เป็นงานที่ง่ายมากๆ และได้ค่าตอบแทนที่สูง ทำให้เขาตื่นเต้นดีใจอยู่พักหนึ่ง

เมื่อเขาดีใจและมาถึงที่นี่ เขาก็หัวเราะไม่ออกอีกเลย เพราะเขาพบฉินเฟิง คนที่มีลูกต้องเพียงคนเดียวก็สามารถเอาชนะพวกเขาที่มีคนนับร้อยได้อย่างสบาย

พวกเขามีเพียงแค่ห้าสิบกว่าคนเท่านั้น คนน้อยขนาดนี้คาดว่าคงไม่พอให้พวกเขาทำร้ายด้วยซ้ำ

หลังจากทำร้ายลูกน้องคนนั้นเสร็จ ต้าตาวก็เดินเข้ามาด้านหน้าของฉินเฟิง โค้งคำนับอย่างสุภาพและพูด:"คุณฉิน เรื่องของวันนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิด พวกเราขอตัวก่อนนะ"

"อืม"

ฉินเฟิงพยักหน้า

"ไปได้เลย"

เมื่อเห็นว่าฉินเฟิงอนุญาต ต้าตาวรู้สึกดีใจมากๆ ฉินเฟิงไม่ได้โกรธ เขาก็รีบพาลูกน้องทั้งหมดของตัวเองจากไปทันที และจากไปอย่างรวดเร็วแบบไม่คิดชีวิต

ผ่านไปหนึ่งนาที

ที่หน้าประตูคฤหาสน์ของตระกูลอิ่น ก็ไม่มีใครอยู่อีกเลย เหมือนกับว่าไม่เคยมีใครเคยมาที่นี่มาก่อน

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น? คุณรู้จักพวกเขาเหรอ?"

อิ่นซินมองหน้าฉินเฟิง ด้วยสายตาที่ประหลาดใจ

"รู้จัก รู้จักพวกเขาเพราะอิ่นหนิงหยู่"

ฉินเฟิงตอบกลับทันที

"อ้อ……ฉันก็ว่าแล้ว ฉันดูท่าทางของคนเหล่านั้น คนพวกนี้กลัวคุณมากๆ ฉันก็นึกว่าเป็นความสามารถของคุณ จริงๆแล้วคุณอาศัยบารมีของลูกสาวฉันนี่เอง เป็นเพราะตู้ต้วนเทียนใช่ไหม เพราะคนที่ชื่อต้าตาว รู้ว่าคุณมีความสัมพันธ์กับตู้ต้วนเทียน ดังนั้นพวกเขาก็เลยกลัวคุณมากๆใช่ไหม"

เดิมทีเธอตกตะลึง นึกว่าฉินเฟิงน่าจะมีฐานะที่ไม่ธรรมดา แต่พอฟังคำอธิบายของฉินเฟิง เธอก็รู้สึกโล่งใจทันทีและพูด:"ไอ้สวะก็เป็นไอ้สวะอยู่วันยังค่ำ ก็รู้แต่พึ่งพาและอาศัยบารมีของคนอื่น"

"คุณแม่ คุณอย่าพูดแต่ไอ้สวะได้ไหม เขาเป็นสามีของอิ่นซิน เขาเป็นสามีของฉัน"

อิ่นซินมองหน้าจางลี่ด้วยความไม่พอใจ

"สามีภาษาอะไร อีกแค่ครึ่งปี เขากับเธอก็ต้องแยกจากกันแล้ว ถึงเวลานั้นพวกคุณสองคนก็จะกลายเป็นคนแปลกหน้า ยังจะพูดว่าเป็นสามีอีก คุณคิดว่าผู้ชายแบบนี้เหมาะสมกับคุณแล้วเหรอ คุณดูตู้ต้วนเทียนสิ แค่ได้ยินชื่อ คนพวกนั้นก็กลัวจนหัวหด และคุณดูฉินเฟิงสิ เขามันก็แค่ไอ้เศษสวะ เป็นผู้ชายสวะจริงๆ"

จางลี่มองฉินเฟิง ยิ่งมองยิ่งไม่พอใจ

ไม่ช้าก็เร็ว เธอจะเตะฉินเฟิงออกจากชีวิตของอิ่นซิน แล้วค่อยหาลูกเขยคนใหม่ที่มีเงิน

ในเวลานี้ อิ่นหยวนกลับมาแล้ว สีหน้าของเขาดูแย่มากๆ และที่เย็นชามากๆ

"คุณพ่อ"

อิ่นซินก้าวไปข้างหน้าและตะโกน

"อย่าเรียกฉันว่าพ่ออีก คุณใจกล้ามากๆ ตอนนี้เธอกล้าทรยศออกจากตระกูล ที่นั่นเป็นรากเหง้าของบรรพบุรุษของพวกเรามาหลายชั่วอายุคน แต่คุณก็ยังกล้าทรยศออกจากตระกูลได้ยังไง"

อิ่นหยวนมองหน้าอิ่นซิน เขารู้สึกโกรธมากๆ

"คุณลุง เห็นได้อย่างชัดเจนว่าลูกหลานสายตรงของคุณท่านอิ่นต้องการไล่เสี่ยวซินออกจากตระกูลอิ่น และพวกเขาก็ค่อยกลั่นแกล้งเสี่ยวซินมาโดยตลอด เสี่ยวซินอยู่ที่บริษัทก็ได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมเสมอ"

ฉินเฟิงเดินขึ้นมาและพูดคำเหล่านี้ออกมา

"คุณยังกล้าออกมาพูดอีก เป็นเพราะคุณถึงเกิดเรื่องเหล่านี้ขึ้น"

อิ่นหยวนยื่นมือออกมาและชี้ไปที่ฉินเฟิง แต่หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่อิ่นซินที่อยู่ข้างๆ เมื่อคิดถึงเรื่องพวกนั้น โดยเฉพาะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะฉินเฟิง ลูกสาวของเขาก็คงถูกทำมิดีมิร้ายแล้ว ทำให้เขาพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองทันที

"เห้อ"

สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจและเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง

"ไอ้เศษสวะ"

จางลี่มองหน้าฉินเฟิง จากนั้นก็หันหลังและเดินจากไปเพื่อไปเล่นไพ่นกกระจอก

"การแก้แค้นของตระกูลฟาง มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆอย่างแน่นอน ครั้งนี้คงเป็นการแก้แค้นครั้งแรก และคงมีการแก้แค้นตามมาอีก ตระกูลเล็กๆคิดจะต่อสู้กับตระกูลขนาดใหญ่ ไม่มีทางเอาชนะได้หรอก"

หลังจากที่พวกเขาจากไป อิ่นซินนวดหน้าผากของตัวเอง เธอไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อจากนี้

เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ เห็นได้อย่างชัดเจน ตระกูลฟางต้องการบอกพวกเขา ตระกูลฟางต้องการแก้แค้นพวกเธอ เธอเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง และไม่รู้ว่าจะเอาอะไรไปต่อสู้กับพวกเขา