บทที่ 76 บริษัทซานหยวนกรุ๊ปจะล้มละลายแล้ว

"รีบโทรศัพท์ไปหาหลี่เทียนเฉิง"

อิ่นป่ายครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ และพูดกับอิ่นเสี้ยงสวี่ทันที

เงินจำนวนสามร้อยล้านหยวน ตอนนี้ยังอยู่ในมือของหลี่เทียนเฉิง ถ้าทำโปรเจกต์นั้น แล้วได้เงินทุนสามร้อยล้านหยวนเข้ามา และทำผลกำไรร่วมกัน แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

เงินค่าปรับผิดสัญญาตั้งสามสิบล้านหยวน

แต่ตอนนี้บริษัทของพวกเขามีเงินสดเพียงแค่ยี่สิบล้านหยวน ถ้าขายทรัพย์สินของบริษัททั้งหมดแล้วเอาเงินไปชดใช้ค่าผิดสัญญา บริษัทของพวกเขาคงต้องละลายอย่างแน่นอน ตอนนี้คงต้องใช้เงินสามร้อยล้านหยวนนั่นแล้ว

"ได้"

อิ่นเสี้ยงสวี่รับผิดชอบการเจรจาภายนอกของบริษัทซานหยวนกรุ๊ป ซึ่งเป็นงานด้านเดียวกับหลิวลานเมิ่ง เธอรีบโทรศัพท์ออกไป หลังจากที่อีกฝ่ายรับสายเธอก็พูดทันที:"บอสหลี่ คือเรื่องเป็นแบบนี้……ตอนนี้พวกเราต้องการเงินบางส่วนเข้ามาลงทุนในบริษัทของเรา เพื่อเอาเงินจำนวนนี้ไปอุดรูรั่วของบริษัท"

"รูรั่ว? อุดรูรั่วของบริษัท ทำไมฉันต้องเอาเงินของฉันไปอุดรูรั่วของบริษัทพวกคุณด้วย"

ในสายโทรศัพท์มีคำพูดเปลี่ยนใจของหลี่เทียนเฉิงดังออกมา

หลังจากนั้น ก็มีเสียงของหลี่เทียนเฉิงดังขึ้นอีกครั้ง:"สามร้อยล้านหยวน คุณคิดว่าฉันโง่เหรอ ทำไมฉันต้องเอาเงินไปลงทุนกับบริษัทพังๆของพวกคุณด้วย? ตอนนี้โปรเจกต์นั้นของพวกคุณก็ถูกระงับแล้ว ทำธุรกิจแบบขาดทุน ฉันไม่เอาด้วยหรอก ฉันจะไม่ลงทุนกับบริษัทของคุณแม้แต่บาทเดียว"

เมื่อพูดจบ โทรศัพท์ก็ถูกตัดสายทันที

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาไม่กล้าทำแบบนี้อยู่แล้ว ถ้าก่อนหน้านี้บริษัทซานหยวนกรุ๊ปขอเงินลงทุนกับเขาหนึ่งร้อยล้านหยวน เขาก็จะยอมควักออกมาแต่โดยดี แต่เขาได้รับข่าวมาว่าอิ่นซินโดนไล่ออกจากบริษัทซานหยวนกรุ๊ปแล้ว

ทำให้เขารู้สึกดีใจมากๆ

ในตอนนั้น คนๆนั้นเคยพูดไว้ว่า เขาได้ล่วงเกินอิ่นซิน

ในเมื่ออิ่นซินไม่ได้อยู่ที่บริษัทซานหยวนกรุ๊ปแล้ว ถ้างั้นบริษัทซานหยวนกรุ๊ปก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา บริษัทซานหยวนกรุ๊ปก็เป็นแค่บริษัทเล็กๆเท่านั้น

อิ่นเสี้ยงสวี่จับโทรศัพท์ไว้ เธอยังไม่ทันได้ตอบอะไรเลยก็โดนปฏิเสธแล้ว จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นไปมองทุกคนและพูด:"หลี่เทียนเฉิงตอบปฏิเสธแล้ว บอกว่าจะไม่ลงทุนกับบริษัทของพวกเราแม้แต่บาทเดียว"

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่ โปรเจกต์นี้ใครเป็นคนรับผิดชอบในการเจรจา?"

ในเวลานี้ คุณท่านอิ่นเดินเข้ามา ใบหน้าที่แก่ชราของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ:"แค่มองก็รู้ว่าพวกเราล่วงเกินผิดใจกับอีกฝ่าย ใครเป็นคนเจรจาโปรเจกต์นี้ เดินออกมา ดูสิว่ายังมีโอกาสเจรจาใหม่อีกครั้งไหม"

สายตาของคุณท่านอิ่นมองไปที่ทุกคน

แต่ไม่มีคนยืนขึ้นเลย

"ทำไม กลัวโดนลงโทษเหรอ?"

คุณท่านอิ่นมองไปรอบๆ แต่เขาพบว่าไม่มีใครขยับตัวเลย ทำให้เขาขมวดคิ้วขึ้นมาทันที:"พวกคุณไม่มีใครมีความรับผิดชอบบางเหรอ? ฉันแค่ต้องการให้คนที่ไปเจรจาโปรเจกต์นี้ยืนขึ้นมา ฉันไม่ได้ต้องการจะด่าหรือต่อว่าเขา ตอนนี้พวกเราต้องการทราบว่าเรื่องที่เกิดขึ้น มันผิดพลาดตรงไหนกันแน่"

ในห้องก็เงียบเหมือนเดิม

หลังจากผ่านไปสักครู่ มีคนเห็นสีหน้าของคุณท่านอิ่นเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ ก็มีเสียงเบาๆพูดออกมา:"โปรเจกต์นี้ อิ่นซินเป็นคนที่ไปเจรจา"

อิ่นซิน!

สีหน้าของคุณท่านอิ่นตกตะลึง เป็นอิ่นซินอีกแล้ว เขาไม่ได้มาที่บริษัทระยะเวลาหนึ่งแล้ว ทำให้เขาลืมเรื่องโปรเจกต์นี้ไปเลย แต่เขาคาดคิดไม่ถึงจริงๆว่าการลงทุนสามร้อยล้านหยวน ก็เป็นอิ่นซินที่ไปเจรจา

คุณท่านอิ่นขมวดคิ้วทันที

จากนั้น คุณท่านอิ่นถอนหายใจและพูด:"อ้อ ไปยืมเงินกับอสังหาริมทรัพย์หยวนฟาง พวกเรายังทำธุรกิจกับพวกเขาอยู่ น่าจะยืมเงินสิบล้านหยวนได้ไม่ยาก"

ในด้านผู้จัดจำหน่าย ก็คงเหลือแค่ตู้ซื่อกรุ๊ปกับอสังหาริมทรัพย์หยวนฟางแล้ว

สำหรับอสังหาริมทรัพย์หยวนฟาง ครั้งที่แล้วพวกเขาไม่ได้ทิ้งความร่วมมือกับบริษัทซานหยวนกรุ๊ปในระหว่างที่บริษัทฟางซื่อกรุ๊ปกลั่นแกล้งและขึ้นบัญชีดำกับบริษัทซานหยวนกรุ๊ป พวกเขาเป็นพันธมิตรที่ดีของพวกเราและไม่ทอดทิ้งพวกเราในช่วงเวลานั้น

ตอนนั้นพวกเขายังยืมเงินให้พวกเราห้าล้านหยวนด้วย

อสังหาริมทรัพย์หยวนฟางเป็นบริษัทขนาดใหญ่ ถ้าขอยืมเงินสิบล้านหยวน คงไม่ใช่เรื่องยาก

"ได้"

อิ่นเสี้ยงสวี่รีบโทรศัพท์ไปหาอสังหาริมทรัพย์หยวนฟางทันที แต่เมื่อโทรไปสักพัก สีหน้าของเธอก็ดูแย่มากๆและก็วางสาย พูดกับคุณท่านอิ่นว่า:"คุณปู่ พวกเขาบอกว่าให้พวกเราคืนเงินห้าล้านหยวนที่ยืมไปก่อนหน้านี้ภายในวันนี้ ไม่งั้นพวกเขาจะฟ้องบริษัทเรา"

อะไรนะ?

คุณท่านอิ่นตกตะลึงอีกครั้ง หลังจากหายใจลึกๆสองครั้ง เขาก็รีบพูดทันที:"อสังหาริมทรัพย์หยวนฟางมีความสัมพันธ์ที่ดีกับบริษัทของพวกเราไม่ใช่เหรอ แม้แต่การชำระหนี้ครั้งที่แล้ว ยังให้ดอกเบี้ยพวกเราสามล้านหยวนเลย ทำไมตอนนี้ถึงบอกให้เราชำระหนี้ละ"

เขารู้สึกถึงความผิดปกติทันที