บทที่ 77 ตระกูลอิ่นยอมจำนน

อะไรนะ!

อิ่นป่ายตกใจมากๆ ตู้ต้วนเทียนคนนั้นเป็นผู้ชายเพลย์บอยไม่ใช่เหรอ ทำไมเขาถึงตบตีผู้หญิง ?

เขาควรอ่อนโยนกับผู้หญิงไม่ใช่เหรอ

"ตอนนี้ควรทำยังไงดี?"

อิ่นเสี้ยงสวี่ถามอิ่นป่ายอีกครั้ง

สายตาของทุกคนจ้องมองไปที่อิ่นป่าย เขาเป็นผู้รักษาการตำแหน่งประธานบริษัท และคนส่วนใหญ่ก็เคยพูดโอ้อวด แต่อิ่นป่ายไม่สนใจสายตาของทุกคน และมองไปที่คุณท่านอิ่น:"คุณปู่ คุณมีวิธีจัดการเรื่องนี้ไหม?"

เขาเหมือนโยนลูกบอล โยนปัญหาไปให้อีกฝ่าย

อิ่นป่ายก็ไม่อยากทำแบบนี้ แต่เขาไม่มีทางเลือกจริงๆ ถ้าบริษัทฟางซื่อกรุ๊ปยังอยู่ละก็ เขาอาจจะส่งตัวอิ่นซินส่งให้อีกฝ่าย แลกกับให้อีกฝ่ายช่วยลงทุนกับบริษัทของเขาบ้าง

แต่ตอนนี้บริษัทฟางซื่อกรุ๊ปได้ล้มละลายไปแล้ว

และมีข่าวรั่วไหลออกมาว่าประธานของบริษัทฟางซื่อกรุ๊ปได้เสียชีวิตแล้ว

และคุณท่านอิ่นที่เป็นผู้นำตระกูลอิ่น ตอนนี้เขาขมวดคิ้วและยังหาวิธีจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ เพราะเขาก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน ดังนั้นเขาก็ถามคนอื่นๆ:"พวกคุณทั้งหมด ช่วยเสนอวิธีแก้ไขเรื่องนี้หน่อย?"

"……"

ทุกคนนิ่งเงียบ ไม่ใช่พวกเขาไม่อยากพูด แต่เป็นเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร พวกเขาก็หาวิธีแก้ไขปัญหาไม่ได้จริงๆ

"บางที พวกเราลองไปเรียกอิ่นซินกลับมาไหม"

ท่ามกลางทุกคน มีเสียงนี้ดังขึ้นมา

แต่ไม่มีใครพูดเห็นด้วยเลย เพราะเมื่อก่อนพวกเขาทั้งหมดเป็นคนไล่อิ่นซินออกไป ไล่ออกจากตระกูลอิ่น ไล่เธอออกจากบริษัทซานหยวนกรุ๊ป ตอนนี้ต้องไปเชิญเธอกลับมาเหรอ?

นี่มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่

ถึงแม้พวกเขาจะไปเชิญอิ่นซินกลับมา แต่อิ่นซินจะยอมกลับมาเหรอ?

ถึงแม้พวกเขาไปอ้อนวอนก็คงไม่มีประโยชน์

ทันใดนั้น มีพนักงานฝ่ายกฎหมายของบริษัทได้รับสายโทรศัพท์สายหนึ่ง หลังจากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปและพูดทันที:"บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปฟ้องร้องบริษัทของพวกเราแล้ว และเรียกร้องให้พวกเราจ่ายค่าปรับที่ผิดสัญญาเดี๋ยวนี้!"

"พวกเขาใจร้อนเกินไปหรือเปล่า!"

ทุกคนใจสั่นสะท้านทันที

เขาพึ่งจากไปไม่นาน ก็ฟ้องร้องบริษัทของพวกเราเลย

"สัญญาฉบับนี้อยู่ตรงนี้ และเขียนไว้อย่างชัดเจน ถ้าหากบริษัทของเราผิดสัญญาและต้องจ่ายค่าปรับ พวกเราต้องหาเงินค่าปรับที่ผิดสัญญาให้ได้ภายในสามวัน มิฉะนั้น บริษัทของเราต้องล้มละลายอย่างแน่นอน"

"แต่ตอนนี้ พวกเราจะหาเงินสามสิบล้านหยวนจากไหน คุณคิดว่าเงินจำนวนนี้มันจะตกลงมาจากสวรรค์เหรอ"

"ตอนนี้มีเพียงวิธีเดียวนั้นก็คือไปหาอิ่นซิน ไปขอร้องให้เธอยอมกลับมา เพราะสัญญาเหล่านี้เธอเป็นคนจัดการทั้งหมด ถ้าเธอยอมกลับมา บริษัทของเราก็จะผ่านพ้นวิกฤตนี้ทันที"

ในที่สุดทุกคนก็ปรึกษากันและได้ข้อสรุปว่าต้องไปขอร้องอิ่นซินกลับมา

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้"

สีหน้าของอิ่นป่ายมืดมนมากๆ เขากำมัดทั้งสองมือไว้แน่น เขาทำทุกวิถีทางกว่าจะได้ขึ้นมานั่งยังตำแหน่งประธานบริษัท แต่ตอนนี้เขากลับเจอเรื่องแบบนี้

เขาต้องไปอ้อนวอนให้อิ่นซินกลับมา?

แค่คนไม่สำคัญอย่างอิ่นซิน เธอคู่ควรที่ให้ตัวเองไปเชิญเหรอ?

ในเวลานี้ คุณท่านอิ่นใช้ไม้เท้ากระแทกพื้น สีหน้าของเขาดูแย่มากๆ พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย:"มีวิธีเดียวคือต้องไปหาอิ่นซินแล้ว นอกจากวิธีนี้ ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว อิ่นป่าย คุณไปเชิญเธอกลับมา"

"ฉันเหรอ?"

อิ่นป่ายอึ้งไปเลย

"อืม ถ้าคุณไปเชิญ เธอจะได้เห็นความจริงใจที่พวกเรามีต่อเธอ"คุณท่านอิ่นพูด

"ฉันไม่ไป"

อิ่นป่ายส่ายหัวและพูดปฏิเสธ

ก่อนหน้านี้เธอพยายามอย่างหนักเพื่อกลั่นแกล้งอิ่นซิน แต่ตอนนี้กลับให้เขาไปขอโทษเหรอ?

"อิ่นป่าย คุณเป็นคนของตระกูลอิ่นหรือเปล่า เพื่อตระกูลอิ่นคุณเสียสละหน่อยไม่ได้เหรอ ก็แค่ไปกล่าวคำขอโทษเฉยๆ คุณก็ไม่ได้เสียประโยชน์อะไร จริงๆแล้ว ตอนนี้คุณกำลังทำเพื่อตระกูลอิ่น"

"คุณใช้นามสกุลอิ่นไม่ใช่เหรอ ทำเพื่อตระกูลหน่อยไม่ได้เหรอ"